ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΙΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ & ΚΟΡΗΣ

Εορτασμός Τιμής Δήμητρας και Κόρης

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)
ΔΗΜΗΤΡΑ & ΚΟΡΗΕορτή προς τιμή της Δήμητρας και της Κόρης. Τελείται τον μήνα Ανθεστηριώνα όπου στην αρχαιότητα πραγματοποιούνταν τα Μικρά Μυστήρια.

Πομπή – Τελετουργική είσοδος

Η έναρξη της τελετής γίνεται με πομπή προς τον βωμό όπου συμμετέχουν όλοι. Οι εκτελούντες ιερατικά καθήκοντα από την πομπή φέρουν τον τρίποδα με το θυμίαμα, τις προσφορές, το δοχείο καθαρμού, το δοχείο σπονδών και λοιπά ιερατικά σκεύη. Ο βωμός κυκλώνεται, από την πομπή υπό την συνοδεία τυμπάνου και αυλού. Οι προσφορές εναποτίθενται στην τράπεζα και όλοι παίρνουν θέσεις για την έναρξη της τελετής.

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητον ευδαιμονίαν.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής, ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος τοπικής Θεότητας

Υμνούμε αναλόγως τον τοπικό προστάτη Θεό ή Θεά.

Στην Αθήνα υμνούμε την Πολιούχο Θεά Αθηνά.

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, ερυθρό Οίνο. Θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά,
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας
το σεπτό κεφάλι.
Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας
τον άφθαρτο και φωτεινό νού.
Ασπιδοφόρα Άχραντη,
που πρυτανεύεις του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις, Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.
Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.
Συ, αυτά που υπάρχουν,
αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη,
δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα ικανό να με ανεβάσει
από τους κόλπους της Γαίας,
στον ολόφωτο Όλυμπο.
Είθε Θεά να μας προσφέρεις
την άχραντη Σοφία και την νοερά σου δύναμη,
xαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά
που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

Ρίξε το θεϊκό σου φως και κάνε δική σου πάλι αυτή την πόλη (τρις)

* Γίνεται σπονδή ελαίου και ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Δήμητρας

Προσφορές: Σπονδή ευθρού Οίνου. Θυμίαμα στύρακα.

Δηώ, παμμήτειρα θεά, πολυώνυμε δαίμον,
σεμνή Δήμητερ, κουροτρόφε, ολβιοδώτι,
πλουτοδότειρα θεά, σταχυοτρόφε, παντοδότειρα,
ειρήνηι χαίρουσα και εργασίαις πολυμόχθοις,
σπερμεία, σωρίτι, αλωαία, χλοόκαρπε,
ή ναίεις αγνοίσιν ‚Ελευσίνος γυάλοισιν,
ιμερόεσσ‘, ερατή, θνητών θρέπτειρα προπάντων,
η πρώτη ζεύξασα βοών αροτήρα τένοντα
και βίον ιμερόεντα βροτοίς πολύολβον ανείσα,
αυξιθαλής, Βρομίοιο συνέστιος, αγλαότιμος,
λαμπαδόεσσ‘, αγνή, δρεπάνοις χαίρουσα θερείοις:
σύ χθονία, σύ δε φαινομένη, σύ δε πάσι προσηνής:
εύτεκνε, παιδοφίλη, σεμνή, κουροτρόφε κούρα,
άρμα δρακοντείοισιν υποζεύξασα χαλινοίς
εγκυκλίοις δίναις περί σόν θρόνον ευάζουσα,
μουνογενής, πολύτεκνε θεά, πολυπότνια θνητοίς,
ής πολλαί μορφαί, πολυάνθεμοι, ιεροθαλείς.
ελθέ, μάκαιρ‘, αγνή, καρποίς βρίθουσα θερείοις,
ειρήνην κατάγουσα και ευνομίην ερατεινήν
και πλούτον πολύολβον, ομού δ‘ υγίειαν άνασσαν.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Περσεφόνης

Προσφορές: Χοή ερυθρού Οίνου,Ύδατος. Θυμίαμα στύρακα, δυόσμου, ξερής δάφνης.

Φερσεφόνη, θύγατερ μεγάλου Διός, ελθέ, μάκαιρα,
μουνογένεια θεά, κεχαρισμένα δ‘ ιερά δέξαι,
Πλούτωνος πολύτιμε δάμαρ, κεδνή, βιοδώτι,
ή κατέχεις ‚Αίδαο πύλας υπό κεύθεα γαίης,
Πραξιδίκη, ερατοπλόκαμε, Δηούς θάλος αγνόν,
Ευμενίδων γενέτειρα, υποχθονίων βασίλεια,
ήν Ζεύς αρρήτοισι γοναίς τεκνώσατο κούρην,
μήτερ εριβρεμέτου πολυμόρφου Ευβουλήος,
`Ωρών συμπαίκτειρα, φαεσφόρε, αγλαόμορφε,
σεμνή, παντοκράτειρα, κόρη καρποίσι βρύουσα,
ευφεγγής, κερόεσσα, μόνη θνητοίσι ποθεινή,
ειαρινή, λειμωνιάσιν χαίρουσα πνοήισιν,
ιερόν εκφαίνουσα δέμας βλαστοίς χλοοκάρποις,
αρπαγιμαία λέχη μετοπωρινά νυμφευθείσα,
ζωή καί θάνατος μούνη θνητοίς πολυμόχθοις,
Φερσεφόνη: φέρβεις γάρ αεί καί πάντα φονεύεις.
κλύθι, μάκαιρα θεά, καρπούς δ‘ ανάπεμπ‘ από γαίης
ειρήνηι θάλλουσα καί ηπιοχείρωι υγείαι
καί βίωι ευόλβωι λιπαρόν γήρας κατάγοντι
πρός σόν χώρον, άνασσα, καί ευδύνατον Πλούτωνα.

* Γίνονται χοές ερυθρού Οίνου και Ύδατος.

Κλείσιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.

*Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Γένοιτο.

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.

Advertisements

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΩΝ

Εορτασμός Ανθεστηρίων

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΩΝ

Τα Ανθεστήρια είναι μια ετήσια εορτή προς τιμήν του Θεού Διονύσου. Ο εορτασμός είναι τριήμερος και τελείται την 11η ως και την 13η του μηνός Ανθεστηριώνος στη Σελήνη Φεβρουαρίου (Μαρτίου σε περίπτωση εμβόλιμου μήνα). Η πρώτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομάζεται «Πιθοίγια», από το γεγονός ότι την ημέρα αυτή ανοίγονται και δοκιμάζονται για πρώτη φορά οι πίθοι με τον Οίνο της χρονιάς. Η δεύτερη μέρα λέγεται «Χόες», από το ομώνυμο οινοδοχείο. Την ημέρα των Χοών τελείται Πομπή (είσοδος του Θεού Διονύσου στην πόλη), ο Ιερός Γάμος, ο χορός των Γεραρών και η ταχυποσία οίνου εν σιωπή. Η τρίτη μέρα ονομάζεται «Χύτροι», επειδή την ημέρα προσφέρονται αγγεία με άνθη, μαγειρεμένα λαχανικά και πανσπερμία σιτηρών προς τις ψυχές των νεκρών και τελούνται τα ανάλογα.

Σημείωση: Στην σημερινή εποχή η πρώτη και δεύτερη ημέρα των Ανθεστηρίων εορτάζονται ταυτοχρόνως.

Πομπή – Τελετουργική είσοδος

Η έναρξη της τελετής γίνεται με πομπή προς τον βωμό όπου συμμετέχουν όλοι. Οι εκτελούντες ιερατικά καθήκοντα από την πομπή φέρουν τις προσφορές, το δοχείο καθαρμού, το δοχείο σπονδών και λοιπά ιερατικά σκεύη. Προηγείται ο Ιερέας που φέρει την Διονυσιακή Μάσκα. Ο βωμός κυκλώνεται, από την πομπή τρεις φορές υπό την συνοδεία τυμπάνου και αυλού. Οι προσφορές εναποτίθενται στην τράπεζα και όλοι παίρνουν θέσεις για την έναρξη της τελετής.

Πιθοίγια (ημέρα πρώτη)

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητον ευδαιμονίαν.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής, ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος τοπικής Θεότητας

Υμνούμε αναλόγως τον τοπικό προστάτη Θεό ή Θεά.

Στην Αθήνα υμνούμε την Πολιούχο Θεά Αθηνά.

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, ερυθρό Οίνο – θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά,
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας
το σεπτό κεφάλι.
Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας
τον άφθαρτο και φωτεινό νού.
Ασπιδοφόρα Άχραντη,
που πρυτανεύεις του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις, Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.
Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.
Συ, αυτά που υπάρχουν,
αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη,
δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα ικανό να με ανεβάσει
από τους κόλπους της Γαίας,
στον ολόφωτο Όλυμπο.
Είθε Θεά να μας προσφέρεις
την άχραντη Σοφία και την νοερά σου δύναμη,
xαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά
που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

Ρίξε το θεϊκό σου φως και κάνε δική σου πάλι αυτή την πόλη (τρις)

* Γίνεται σπονδή ελαίου και ερυθρού Οίνου.

Ευχές Πυθοιγίων

Ακολουθεί το άνοιγμα των Πύθων και η προσφορά Οίνου στο βωμό συνοδευόμενη από ευχές και διονυσιακές επικλήσεις και επιφωνήματα.

Ύμνος Διονύσου

Προσφορές: Κισσός, αμπέλι, θύρσος, καθρέφτης, φαλλός, θυμίαμα στύρακα, ερυθρός Οίνος.

Κικλήσκω Βάκχον περικιόνιον, πυρίσπορον,
νυμφών έρνος εραστόν.Διόνυσε λικνήτη, αμφιθαλή, έκ μηρού ορμόμενε.
Χαίρε Βάκχε!
Λύσιε, θυρσομανή, βρόμιε, λυναίε, νύσιε, πυρίπνοε
μέγα θνητών παυσίπονον,
άνθος ιερόν, κισσοστέφανον ευαστήραν.
Χαίρε Βάκχε!
Διόνυσε κισσοκόμη, άρχοντα ερίβρομε
κυκλίσκω σε μάκαρ πολυώνυμε.
Έυα Βάκχε!
Νύν σέ καλώ μακάριε, είθε νά έλθεις ευμενής
φέρων γήθος πολύ απάσιν.
Χαίρε Βάκχε!
Ήλιε αναγενόμενε, Διός βλαστάρι, ανθρώπων Λυτρωτή.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Διονυσιακή Ευωχία

Διονυσιακή Μουσική και Χορός.

Πέρας Πρώτης Ημέρας Ανθεστηρίων

Χόες (ημέρα δεύτερη)

Ιερός Γάμος

Κάλεσμα Θεονύμφης

Βασιλίννα σεβαστή,
σε καλώ σε υμέναιο με τον κισσοστεφή θεόν

Κάλεσμα Θεόγαμπρου

Διόνυσε λύσιε,σε καλώ σε υμέναιο με την σεπτή Βασιλίννα

Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Χορός Γεραρών

Οι γυναίκες τελούν κυκλικό διονυσιακό χορό.

Μοίρασμα Οίνου

Εν σιωπή όλοι οι συμμετέχοντες πίνουμε τον Οίνο.

Πέρας Χοών

Χύτροι (ημέρα τρίτη)

Ύμνος Διονύσου

Προσφορές: Κισσός, αμπέλι, θύρσος, καθρέφτης, φαλλός, θυμίαμα στύρακα.

Δευρ‘ άναξ Διθύραμβε Βάκχε
Εύιε, Ταύρε, Κισσοχαίτα
Βρόμιε, ηρινάις ίκου
ταις δ‘ ιεραίς εν ώρες.

Ιε Παιάν, ίθι Σωτήρ,
Άναξ υγείας
εύφρων τάνδε πόλιν
φύλασσ‘ ευαίωνι συν όλβω.

Ευοί ω Ιόβακχ‘ ωι Παιάν.
Έθνος ενθ‘ άπαν Ελλάδος
γας αμφί εννατέταις φίλιον επόπταις
οργίων οσίων Ίακχων
κλείει σε βροτοίς πόνων
ξας δ‘ όρμον

Ιε Παιάν, ίθι Σωτήρ,
Άναξ υγείας
εύφρων τάνδε πόλιν
φύλασσ‘ ευαίωνι συν όλβω.

Ευοί ω Ιόβακχ‘ ωι Παιάν.
Πάσα δ΄ υμνοβρύης χόρευεν
Δελφών ιερά μάκαιρα χώρα.
Αυτός δ΄αστερόεν δέμας
φαίνων Δελφίσι συν κόραιςΠαρνασσού
πτύχας έσταςΙε Παιάν, ίθι Σωτήρ

Άναξ υγείας
εύφρων τάνδε πόλιν
φύλασσ‘ ευαίωνι συν όλβω.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Περσεφόνης

Προσφορές: Χοή ερυθρού Οίνου,Ύδατος. Θυμίαμα στύρακα, δυόσμου, ξερής δάφνης.

Φερσεφόνη, θύγατερ μεγάλου Διός, ελθέ, μάκαιρα,
μουνογένεια θεά, κεχαρισμένα δ‘ ιερά δέξαι,
Πλούτωνος πολύτιμε δάμαρ, κεδνή, βιοδώτι,
ή κατέχεις ‚Αίδαο πύλας υπό κεύθεα γαίης,
Πραξιδίκη, ερατοπλόκαμε, Δηούς θάλος αγνόν,
Ευμενίδων γενέτειρα, υποχθονίων βασίλεια,
ήν Ζεύς αρρήτοισι γοναίς τεκνώσατο κούρην,
μήτερ εριβρεμέτου πολυμόρφου Ευβουλήος,
`Ωρών συμπαίκτειρα, φαεσφόρε, αγλαόμορφε,
σεμνή, παντοκράτειρα, κόρη καρποίσι βρύουσα,
ευφεγγής, κερόεσσα, μόνη θνητοίσι ποθεινή,
ειαρινή, λειμωνιάσιν χαίρουσα πνοήισιν,
ιερόν εκφαίνουσα δέμας βλαστοίς χλοοκάρποις,
αρπαγιμαία λέχη μετοπωρινά νυμφευθείσα,
ζωή καί θάνατος μούνη θνητοίς πολυμόχθοις,
Φερσεφόνη: φέρβεις γάρ αεί καί πάντα φονεύεις.
κλύθι, μάκαιρα θεά, καρπούς δ‘ ανάπεμπ‘ από γαίης
ειρήνηι θάλλουσα καί ηπιοχείρωι υγείαι
καί βίωι ευόλβωι λιπαρόν γήρας κατάγοντι
πρός σόν χώρον, άνασσα, καί ευδύνατον Πλούτωνα

* Προσφέρονται χοές.

Ύμνος Ερμού

Προσφορές: Χοή ερυθρού Οίνου,Ύδατος. Θυμίαμα στύρακα, δυόσμου, ξερής δάφνης.

Ω Ερμή που κατοικείς εις του Κωκυτού
τον ανυπόστροφο δρόμο της ανάγκης,
που οδηγείς τις ψυχές των ανθρώπων στον Άδη.
Τέκνον του Διονύσου που σύρει τον βακχικό χορό
και της Κόρης από την Πάφο, της Αφροδίτης,
με τα καμπυλωτά βλέφαρα.
Συ υπηρετείς εις το ιερό παλάτι της Περσεφόνης
και είσαι ψυχοπομπός των ανθρωπίνων ψυχών
στον Άδη, όταν φθάσει ο μοιραίος χρόνος.
Συ που θέλγεις τα πάντα
με το ιερό σου ραβδί που υπνωτίζει
και πάλι τους εγείρεις από τον ύπνο,
διότι σ‘ εσένα έδωκε η θεά Περσεφόνη
την τιμή να οδηγείς τις ανθρώπινες ψυχές
κατά την αδιάκοπο και αιωνία πορεία των
προς τον ευρύ Τάρταρον.

* Προσφέρονται χοές.

Ύμνος στη Μνημοσύνη

Προσφορές: Χοή Ύδατος. Θυμίαμα λίβανον.

Κατά τη διάρκεια του ύμνου μνημονεύονται τα ονόματα των νεκρών μας.

Την Μνημοσύνη καλώ,
την άνασσα σύζυγο του Ζηνός,
που γέννησε τις Ιερές Μούσες,
που πάντα αποβάλλει την κακή λήθη,
την αιτία που βλάπτει τη φρόνηση
και καθιστά το νου των θνητών
σύνοικο της ψυχής
και αυξάνει τον λογισμό
κάνοντάς τον ευδύνατο και κρατερό.
Γλυκητάτη, φιλάγρυπνη,
που υπενθυμίζεις τα πάντα
για τα οποία ο καθένας καταθέτει γνώμη,
που δεν παρεκβαίνεις,
και επιγείρεις την νόηση σε όλους.
Έλα μακάρια θεά
και επέγειρε την μνήμη
στους μύστες της ευίερου
αυτής τελετής και
απομάκρυνε τη λήθη.

* Γίνονται χοές.

Κλέισιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Γένοιτο.

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΘΕΟΓΑΜΙΩΝ

Εορτασμός Θεογαμίων

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΘΕΟΓΑΜΙΩΝΤα Θεογάμια τελούνται την 27η ημέρα του μήνα Γαμηλιώνα στις αρχές του σύγχρονου Ηλιακού Έτους, προς τιμή της Θείας Ένωσης υπό τη μορφή του Ιερού Γάμου, του Διός και της Ήρας.

Στην τελετή επικαλούμαστε το Θείο Ζεύγος Δια-Ήρα ως προστάτιδων Θεών του Γάμου*. Προσφέρουμε πλέον των οίνων, πολύσπορους άρτους και άνθη.
*
Η εποχή του Γαμηλιώνα είναι ιδανική για την τέλεση Γαμήλιων Τελετών.

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητον ευδαιμονίαν

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Πομπή – Τελετουργική είσοδος

Τελείται πομπή πρώτα της Ήρας από αριστερά αποτελούμενη από έξι ιέρειες. Μετά η πομπή του Διός από δεξιά αποτελούμενη από έξι ιερείς.
Η ιέρεια της Ήρας προσφέρει στον ιερέα του Διός πέντε κόκκινα γαρύφαλλα ο οποίος τα προσφέρει στο βωμό.
Ο ιερέας του Διός προσφέρει στην ιέρεια της Ήρας πέντε χρυσά μήλα η οποία τα προσφέρει στο βωμό.

Κάλεσμα Θεονύμφης

Ο ιερέας βωμού:
Ήρα σεβαστή, του Κρόνου θυγατέρα,
σε καλώ σε υμέναιο με τον ουράνιο πατέρα

Κάλεσμα Θεονυμφίου.

Η ιέρεια βωμού:
Ζευ πολυτίμητε, Ζευ άφθιτε, αυτογέννητε πατέρα,
σε καλώ σε υμέναιο με την ουρανία μητέρα.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου .

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής, ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος τοπικής Θεότητας

Υμνούμε αναλόγως τον τοπικό προστάτη Θεό ή Θεά.
Στην περίπτωση της Αθήνας είναι η θεά Αθηνά.

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, ερυθρό Οίνο – θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά,
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας
το σεπτό κεφάλι.
Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας
τον άφθαρτο και φωτεινό νού.
Ασπιδοφόρα Άχραντη,
που πρυτανεύεις του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις, Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.
Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.
Συ, αυτά που υπάρχουν,
αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη,
δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα ικανό να με ανεβάσει
από τους κόλπους της Γαίας,
στον ολόφωτο Όλυμπο.
Είθε Θεά να μας προσφέρεις
την άχραντη Σοφία και την νοερά σου δύναμη,
xαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά
που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

Ρίξε το θεϊκό σου φως και κάνε δική σου πάλι αυτή την πόλη (τρις)

* Γίνεται σπονδή ελαίου και ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Έρωτος

Προσφορές: Θυμίαμα αρώματα, άνθη.

Καλώ τον μέγα αγνό
εράσμιο γλυκύ Έρωτα
τον τοξαλκή, τον φτερωτό,
τον πυρίδρομο, τον ορμητικό
που με τους θνητούς και
τους θεούς συμπαίζει,
τον δεξιοτέχνη διφυή που
των πάντων κατέχει τα κλειδιά,
του ουράνιου αιθέρα
της θάλασσας και της γης και της ζωής
που στους θνητούς τρέφει
η χλοόκαρπος παντογένεθλα θεά
και όσα έχει ο ευρύς Τάρταρος και ο Πόντος,γιατί μόνο εσύ
των πάντων αυτών είσαι κυβερνήτης.
Αλλά έλα στους μύστες μάκαρ
με καθαρές γνώμες
και απόδιωξε τις φαύλες
και ορμητικές σκέψεις.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ευχή Αφροδίτης και Έρωτος

Προσφορές: Θυμίαμα αρωμάτων, σπονδή ερυθρού Οίνου.

Την χρυσοστέφανη,
πάνσεπτη γαμοστόλον,
καλλίστην Αφροδίτη θα υμνήσουμε,
που έχει στο αθάνατο κεφάλι της
καλόπλεχτο στεφάνι χρυσαφένιο,
που σε θεούς κι ανθρώπους,
γλυκύν εγείρει ίμερον,
χαίρε Κυπρογενή Θεά,
που στους θνητούς μειλίχια δίνεις δώρα,
και τον ηδύν τον Έρωτα,
τον ισχυρόν τοξότην, τον πτερωτόν,
που φλόγα γεμίζει τους ανθρώπους,
τον ευφυή κλειδοκράτορα των πάντων,
που δίνει χαρές εις την ζωή μας.
Ελάτε ώ Μάκαρες Θεοί,
που δίνετε εράσμιους απογόνους,
φίλοι ανδρών και γυναικών,
τροφείς θνητών απάντων.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Ήρας

Προσφορές: Θυμίαμα διάφορα αρώματα, κρίνα.

Ήρα βασίλισσα των πάντων,
μακάρια σύζυγε του Διὸς,
ψυχοτρόφους αὔρας θνητοῖς παρέχουσα προσηνεῖς,
ὄμβρων μὲν μήτηρ, ἀνέμων τροφέ, παντογένεθλε.
χωρὶς γὰρ σέθεν οὐδὲν ὅλως ζωῆς φύσιν ἔγνω
κοινωνεῖς γὰρ ἅπασι κεκραμένη ἠέρι σεμνῷ
πάντων γὰρ κρατέεις μούνη πάντεσσί τ’ ἀνάσσεις
ἠερίοις ῥοίζοισι τινασσομένη κατὰ χεῦμα.
Έλα μακαρία θεά, ουρανία θεονύμφη,
σε προσκαλώ ως έρωτας στου σύμπαντος το γάμο.

Ύμνος Διός

Προσφορές: δρύς, γαρύφαλλα, κότινος – σπονδή ερυθρού Οίνου – θυμίαμα στύρακα.

Ζεύ πολυτίμητε, Ζεύ άφθιτε, τήνδε τοι ημείς
μαρτυρίαν τιθέμεσθα λυτήριον ηδέ πρόσευξιν.
ω βασιλεύ, δια σήν κεφαλήν εφάνη τάδε θεία,
γαία θεά μήτηρ ορέων θ‘ υψηχέες όχθοι
και πόντος και πάνθ‘, οπός‘ ουρανός εντός έταξε·
Ζεύ Κρόνιε, σκηπτούχε, καταιβάτα, ομβριμόθυμε,
παντογένεθλ‘, αρχή πάντων πάντων τε τελευτή,
σεισίχθων, αυξητά, καθάρσιε, παντοτινάκτα,
άστραπαίε, βρονταίε, κεραύνιε, φυτάλιε Ζεϋ·
Έλα μακάριε θεέ, εράσμιε, σύντροφε αγνέ,
σε προσκαλώ ως βασιλέα στου σύμπαντος το γάμο.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Κλείσιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Γένοιτο.

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΜΑΙΜΑΚΤΗΡΙΩΝ

Εορτασμός Μαιμακτηρίων

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)

%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%83-%ce%bc%ce%b1%ce%b9%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%b9%cf%89%ce%bd

Γενικά

Τα Μαιμακτήρια είναι γιορτή προς τιμήν τού Διός Μαιμάκτου και Μειλιχίου. Γιορτάζουμε τον Μαιμάκτη Δία ως προάγγελο τού επερχόμενου Χειμώνος, καλώντας τον να γίνει Μειλίχιος.
Κατά την διάρκεια του εορτασμού διεξάγονται και χοροί όπου οι μετέχοντες μεταμφιέζονται σε Βάκχες, Νύμφες, Ώρες και φορούν βαριά ρούχα. Με την γιορτή αυτή τιμούμε τούς κύκλους της Φύσεως, συμμετέχοντας ως αναπόσπαστα μέρη της.

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί, θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα,
κλύτε Αθάνατοι Θεοί και χάριν σπονδών
δότε βροτοίς, πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν και περιπόθητον ευδαιμονίαν.

* Γίνεται σπονδή οίνου.

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί, να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω και έχω λάβει
με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω, αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό, αυτό ας θεωρώ
και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι, ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής, ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή οίνου.

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, οίνο – θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας το σεπτό κεφάλι.

Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας τον άφθαρτο
και φωτεινό νού.
Ασπιδοφόρα Άχραντη, που πρυτανεύεις του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις,
Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.

Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.
Συ, αυτά που υπάρχουν, αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη, δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα
ικανό να με ανεβάσει από τους κόλπους της Γαίας,
στον ολόφωτο Όλυμπο.

Είθε Θεά να μας προσφέρεις την άχραντη Σοφία
και την νοερά σου δύναμη,
Χαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

* Γίνεται σπονδή ελαίου και οίνου.

Ύμνος Ωρών

Προσφορές: Σπονδή μέλιτος, προσφορά μάλλινου υφάσματος, ποικιλία ανθέων, θυμίαμα αρωμάτων.

Ώραι, θυγατέρες Θέμιδος και Ζηνός άνακτος
Ευνομίη τε, Δίκη τε και Ειρήνη πολύολβε.
πολυάνθεμοι, αγναί, πολύχρωμαι και ευώδεις
πάντα θαλερές και ηδυπρόσωποι
έλθετε Ώραι φέρνοντας μαζί σας ήπιο και γλυκό χειμώνα.

* Γίνεται σπονδή οίνου.

Ύμνος Διός Μαιμάκτου

Προσφορές: Σπονδή οίνου στην αρχή και μελιού στην Επωδή τού τέλους, προσφορές γαρύφαλλων, στεφάνου αγριελιάς, δρυός, θυμίαμα στύρακος.

Των Αθανάτων όλων ενδοξώτερε, πολυώνυμε
και αιώνιε Παντοκράτορα Ζεύ,
της φύσεως αρχηγέ που τα πάντα κυβερνάς με το Νόμο,
Xαίρε !
Γιατί σε εσένα πρέπει να απευθύνονται όλοι οι θνητοί.
Γιατί από εσένα βαστάει η γενιά μας
και εσύ είσαι που δώρισες τη λαλιά μόνο σε εμάς
από όσα θνητά ζουν και κινούνται επάνω στη γη μας.
Γι αυτό θα σε δοξάζω και πάντα την ισχύ σου θα υμνώ.

Σ‘ εσένα υπακούει όλος ο Κόσμος
που γύρω από την γη γυρίζει,
όπου κι αν τον πάς,
και με τη θέλησή του από εσένα κυβερνάται.
Και στ‘ ανίκητά σου χέρια όπλο κρατείς
δίκοπο, πυρόεντα και αιώνια ζωντανό τον κεραυνό
απ‘ του οποίου το κτύπημα γεννιούνται τα πάντα στη Φύση.
Μ‘ αυτόν κατευθύνεις τον Παγκόσμιο Νόμο,
ο οποίος εγκατοικεί στα πάντα
και τα φωτίζει με μικρές ή μεγάλες λάμψεις.

* Γίνεται σπονδή οίνου.

Επωδός τέλους

Ζευ πάτερ, κεραύνιε, αστραπαίε, βρονταίε, μαιμάκτη Δία,
που κλονίζεις τις καρδιές μας εξαπολύοντας
το ουράνιο βέλος του φλογερού κεραυνού σου.
είθε μακάριε θεέ, Ζευ μειλίχιε
να στείλεις την βαρυχειμωνιά στα κύματα του πόντου
και στις ψηλές βουνοκορφές.
είθε θεέ να μας χαρίσεις ήπιο και γλυκό χειμώνα.

* Γίνεται σπονδή μελιού.

Κλείσιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς και λύπες αποδιώξτε.

* Γίνεται σπονδή οίνου.

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΠΟΜΠΑΙΩΝ

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)

Τα Πομπαία εορτάζονται το μήνα Μαιμακτηριώνα. Είναι μια καθαρτήρια εορτή της πόλεως και των πολιτών της. Με τον Καθαρμό των Πομπαίων, αποβάλουμε από το σώμα, το νου και τη ψυχή μας καθώς και το χώρο πού μας περιβάλει, κάθε τι μιαρό. Η εορτή περιλαμβάνει την κατάλληλη προετοιμασία των λατρευτών με τη μορφή Πομπής και Καθαρτήριες λατρευτικές πράξεις.

Πομπή – Τελετουργική είσοδος

Η έναρξη της τελετής γίνεται με πομπή προς τον βωμό όπου συμμετέχουν όλοι. Οι εκτελούντες ιερατικά καθήκοντα από την πομπή φέρουν τον τρίποδα με το θυμίαμα, το δοχείο καθαρμού, το Κώδιον, το δοχείο σπονδών και λοιπά ιερατικά σκεύη και τις τις προσφορές. Οι λατρευτές αφήνουν στο Κώδιον ότι ακάθαρτο φέρουν και στη συνέχεια βαδίζουν προς τον Βωμό. Ο βωμός κυκλώνεται, από την πομπή υπό την συνοδεία τυμπάνου και αυλού. Οι προσφορές εναποτίθενται στην τράπεζα και όλοι παίρνουν θέσεις για την έναρξη της τελετής.

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητον ευδαιμονίαν.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής,
ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος τοπικής Θεότητας

Υμνούμε αναλόγως τον τοπικό προστάτη Θεό ή Θεά.

(Στην περίπτωση της Αθήνας είναι η θεά Αθηνά)

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, ερυθρό Οίνο – θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά,
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας
το σεπτό κεφάλι.
Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας
τον άφθαρτο και φωτεινό νού.
Ασπιδοφόρα Άχραντη,
που πρυτανεύεις του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις, Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.
Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.
Συ, αυτά που υπάρχουν,
αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη,
δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα ικανό να με ανεβάσει
από τους κόλπους της Γαίας,
στον ολόφωτο Όλυμπο.
Είθε Θεά να μας προσφέρεις
την άχραντη Σοφία και την νοερά σου δύναμη,
xαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά
που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

Ρίξε το θεϊκό σου φως και κάνε δική σου πάλι αυτή την πόλη (τρις)

* Γίνεται σπονδή ελαίου και ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Διός

Προσφορές: δρύς, γαρύφαλλα, κότινος – σπονδή ερυθρού Οίνου – θυμίαμα στύρακα.

Των Αθανάτων όλων ενδοξώτερε,
πολυώνυμε και αιώνιε Παντοκράτορα Ζεύ,
της φύσεως αρχηγέ που τα πάντα κυβερνάς
με το Νόμο, Xαίρε !
Γιατί σε εσένα πρέπει να απευθύνονται όλοι οι θνητοί.
Γιατί από εσένα βαστάει η γενιά μας
και εσύ είσαι που δώρισες τη λαλιά μόνο σε εμάς
από όσα θνητά ζουν
και κινούνται επάνω στη γη μας.
Γι αυτό θα σε δοξάζω
και πάντα την ισχύ σου θα υμνώ.
Σ’ εσένα υπακούει όλος ο Κόσμος
που γύρω από την γη γυρίζει, όπου κι αν τον πάς,
και με τη θέλησή του από εσένα κυβερνάται.
Και στ’ ανίκητά σου χέρια όπλο κρατείς δίκοπο,
πυρόεντα και αιώνια ζωντανό τον κεραυνό
απ’ του οποίου το κτύπημα γεννιούνται
τα πάντα στη Φύση.
Μ’ αυτόν κατευθύνεις τον Παγκόσμιο Νόμο,
ο οποίος εγκατοικεί στα πάντα
και τα φωτίζει με μικρές ή μεγάλες λάμψεις.
Εσύ ο μέγας, ύπατος και αιώνιος βασιλεύς
που τίποτε επάνω στην γη, σοφέ Θεέ,
δεν γίνεται δίχως εσένα ούτε στων ουρανών
την αιθέρια άκρη, ούτε στις θάλασσες,
εκτός από τα έργα των κακών
για τα οποία η ανοησία τους ευθύνεται.
Εσύ όμως και τα πράγματα μπορείς να αλλάζεις
και να κοσμείς τα άκοσμα
και ό,τι σ’εχθρεύεται να τ‘ αγαπάς
Γι’ αυτό και συνένωσες αρμονικά
σε συμφωνία τα καλά και τα κακά
ώστε ένας να είναι ο Νόμος ο Αιώνιος
που από αυτόν απομακρύνονται
και τον προσβάλλουν όσοι
από τους θνητούς είναι κακοί.
Οι δύσμοιροι! που μόνο τα επίγεια αγαθά ποθούνε
και δεν κατανοούν τον θεϊκό Παγκόσμιο Νόμο,
μήτε τον ακούνε παρά το ότι αν το ‘καναν,
θ’ απολάμβαναν βίον ευτυχισμένο.
Μα αυτοί από άθλιες επιθυμίες παρασύρονται
πότε στη μία αισχρότητα και πότε στην άλλη,
οι μεν, έχοντες μανία
για γρήγορη και ματωμένη δόξα
οι δε, στρεφόμενοι σε άκοσμες κερδοσκοπίες
και άλλοι σε πολυτέλειες και σε φιληδονίες.
Αλλά Ζεύ, εσύ πολύδωρε,
κεραυνοφόρε κάτοικε των σκοτεινών νεφών
τους ανθρώπους σώσε
από την ελεεινή τους αμάθεια
και σκόρπισέ την μακριά από την ψυχή μας
χαρίζοντάς μας επίσης την σοφία
στην οποία εσύ βασίζεσαι
και με Δικαιοσύνη τα πάντα κυβερνάς.
Την τιμή αυτή αν μας κάνεις
όμοια εμείς θ’ ανταποδώσουμε
υμνώντας στο διηνεκές τα έργα σου
όπως εμείς οι θνητοί οφείλουμε
διότι μήτε γι’ ανθρώπους
μήτε για Θεούς υπάρχει μεγαλύτερη τιμή
από το να υμνούν, όπως είναι δίκαιο,
τον Παγκόσμιο Νόμο.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Επίκληση

Τους χαλκόκροτους Κουρήτες,
τον γενναιόψυχο Άρη και τον καθάρσιο Απόλλωνα
καλώ συμπαραστάτες
στην ιερή τελετή του Καθαρμού.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Κουρητών

Προσφορές: Θυμίαμα λιβανιού, ερυθρός οίνος

Χαλκόκροτοι Κουρήτες, ουράνιοι,
χθόνιοι τε και εινάλιοι, πολύολβοι, πνόες χωογόνες,
ένδοξοι του κόσμου σωτήρες.
Σεις απομακρύνετε τους κινδύνους
από την ζωή των ανθρώπων.
Αθάνατοι Κουρήτες, άρηια τεύχε έχοντες,
εις την Γαιαν ερχόμενοι βροντεροί,
με φόβο γεμίζουν τ‘ άγρια θηρία!
Θεοί αθάνατοι, που τρέφετε το γένος των βροτών
Ω! Κουρήτες ανάκτορες και ισχυροί, Ζηνός κούροι
πνοαί αέναοι, ψυχοτρόφοι, εύδιοι, σωτήριοι.
Σας καλώ ασπιδοφόροι να προσέλθετε
ευμενείς φύλακες του τόπου [
όνομα περιοχής ],
φέρνοντας ομόνοια, ευνομία και ειρήνη
στην κοινή συμβίωση μας!
Ηρακλή-Παιωναίε-Επιμήδη-Ιάσιε και Ίδα!

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ραίνουμε το χώρο και τους παρευρισκόμενους με θαλασσινό νερό χρησιμοποιώντας ένα κλαδί δενδρολίβανο.

Ύμνος Άρεως

Προσφορές: Θυμίαμα λιβανιού, ερυθρός οίνος.

Ω Άρη κραταιότατε,
συ που παίζεις με τα άρματα
και με την χρυσή περικεφαλαία,
ισχυρόκαρδε, που σώζεις τας πόλεις
και είσαι οπλισμένος με χαλκό,
συ που έχεις ισχυρά χέρια,
ακαταπόνητε, ισχυρέ, φρούριον του Ολύμπου,
τύραννε των αντιθέτων,
οδηγέ των δικαιοτάτων ανδρών,
που έχεις το σκήπτρον της ανδρείας
και περιελίσσεισ τον κύκλον,
που λάμπει ωσάν το πυρ,
άκουσέ με.

Συ ο βοηθός των ανθρώπων,
που δίδεις την τολμηρών νεότητα,
λάμπρυνε από υψηλά τον ιδικόν μας βίον με λαμπρό γλυκύ φως,
και δώσε μου δύναμιν πολεμικήν,
δια να ημπορώ να αποτρέψω
την πικρήν κακία από το δικό μου κεφάλι
και να παρακάμψω την απατηλήν ορμήν της ψυχής
και να συγκρατώ αφ΄ ετέρου
την ορμητικήν μανίαν του θυμού,
ο οποίος με εξερεθίζει,
δια να επεμβαίνω εις την παγεράν βοήν της μάχης.

Αλλά συ, ω μακάριε,
δώσε μου θάρρος δια να παραμένω σταθερώς
εις τους αβλαβείς θεσμούς της ειρήνης και να αποφεύγω
τ‘ απατηλά φάσματα, προϊόντα ανεξηγήτου ανάγκης!

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Απόλλωνος

Προσφορές: Θυμίαμα λιβανιού, ερυθρός οίνος.

Μνήσομαι, ουδέ λαθώμαι,
Απόλλωνος Εκάτοιο.
Από χρόνια πρότερα,
όσιο είναι έθιμο εσέ να επικαλούμε.

Ελθέ Μάκαρ παιάν, Φοίβε Αγλαότιμε,
Ιήιε Ολβιοδώτα, Σπέρμειε, Πύθιε,
Δελφικέ Μάντη, Φωσφόρε Δαίμων.
Συ που βλέπεις τον απέραντον αιθέραν
και την ευτυχισμένη γη από ψηλά,
που έχεις για μάτια σου τα άστρα,
που διαλύεις τα σκοτάδια.
Με τον δάφνινό σου κλάδο,
σείεις τον ουρανόν.

Απόλλωνα,
που δεν εμφανίζεσαι στον καθένα,
αλλά εις όποιον είναι αγαθός.
Μέγας όποιος σ‘ αντίκρυσε,
μικρός όποιος δεν σ΄είδε.

Θα δούμε ‚σένα, ώ Εκατηβόλε
και ποτέ εις το μέλλον δεν θα είμεθα μικροί.
Η κόμη σου στάζει εις το έδαφος
αρωματώδη έλαια που θεραπεύουν.

Εκάς, εκάς όστις αλιτρός
Εκάς, εκάς όστις αλιτρός
Εκάς, εκάς όστις αλιτρός

Κλείσιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Γένοιτο.

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΘΗΣΕΙΩΝ

Εορτασμός Θησείων

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΘΗΣΕΙΩΝΜε την τελετή αυτή εορτάζουμε τη μνήμη του Θησέως, του ήρωα οικιστή των Αθηνών και κατεξοχήν τιμούμενο ηρωικό πρόσωπο για την Δημοκρατική Αθήνα, την ογδόη Πυανεψιώνος (σελήνη Οκτωβρίου). Επικαλούμαστε τον Θησέα ώς προστάτη της συνοχής της πόλεως και ως πρότυπο ανιδιοτελούς προσφοράς στο σύνολο. Επίσης σε εσωτερικό-προσωπικό επίπεδο ως οδηγό μας στην αντιμετώπιση των εσωτερικών μας παθών και απευθύνουμε παράκληση ώστε να πάψει η θυσία των ελληνικών ψυχών τη σήμερον.

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητον ευδαιμονίαν.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής,
ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος τοπικής Θεότητας

Υμνούμε αναλόγως τον τοπικό προστάτη Θεό ή Θεά ή θεότητα.

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, ερυθρό Οίνο – θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά,
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας το σεπτό κεφάλι.
Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας
τον άφθαρτο και φωτεινό νού.

Ασπιδοφόρα Άχραντη, που πρυτανεύεις
του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις,
Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.
Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.

Συ, αυτά που υπάρχουν, αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη,
δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα ικανό να με ανεβάσει
από τους κόλπους της Γαίας, στον ολόφωτο Όλυμπο.

Είθε Θεά να μας προσφέρεις
την άχραντη Σοφία και την νοερά σου δύναμη,
xαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά
που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

* Γίνεται σπονδή ελαίου και ερυθρού Οίνου.

Υπόσχεση στους προγόνους

Προσφορές: κλαδί ελιάς τυλιγμένο με μαλλί αγνό λευκό, μέλι, ερυθρό Οίνο, αρώματα.

Τους Σεβαστούς Προγόνους με τις ευχές μας θα τιμήσω.
Ω! Ευκλεείς Γενάρχες το δοξασμένο όνομά σας θα επικαλεσθώ.
Την Ιερή μας γη μέσα από σας αντίκρυσα,
Σεις μπείτε εμπρός στης Αρετής και της Τιμής τον δρόμο
κι εμείς ακολουθούμε.
Σ‘ εσάς αφιερώνουμε στεφάνια, σ ‚εσάς καίμε ιερά λιβάνια.
Είθε να φανώ αντάξιος του κλέους της γενιά σας.
Μ‘ Ανδρεία να κρατήσω άσβεστη την μνήμη σας την ζώσα!
Χοές χύνω στην μνήμη σας,
συνδέοντας με τον οίνο αυτό τον ιερό δεσμό μας!
Είθε Αθάνατες Προγονικές Ψυχές,
στήριγμα και θεμέλιο του Οίκου μας να είστε!

Ύμνος Θησέα – κατάθεση Ικετηρίας

Θησέα, πατέρα, γενάρχη, παιδί του Αιγαία,
μα και του Ποσειδώνα γιε,
αντρειωμένου από μικρός εφάνης,
σηκώνοντας την πέτρα περνώντας τα πέδιλα
και το σπαθί του ξακουστού Αιγαία
και για την Αθήνα κινήσας από τον δύσκολο τον δρόμο
περιπλανήθηκες μεσ‘ την ψυχή σου
και τους εσωτερικούς εχθρούς ενίκησες,
πρώτα στην Επίδαυρο τον Περιφήτη θανατώνοντας,
στις Κεχρειές τον Σίνη έσχισες στα δυο
στην Κτωμμύωνα την φαιά εσκότωσες το γέννημα του Τυφώνα και της Έχιδνας,
ούτε ο Σκύρωνας ο αλαζόνας εστάθη εμπόδιο μπροστά σου,
και από τα βράχια τον γκρέμισες,
και στην Ελευσίνα τον Κερκύωνα τον καυχησιάρη
εχτυτπήσες στην γη και τελευταίο στην Ιερά Οδό
του άμυαλου Προκρούστη τα άγρια ανομήματα
σταμάτησες για πάντα,
και εξαγνισμένος από του Φύταλου τους γιους
στον βωμό του Μειλίχιου Διός,
στην Αθήνα εμπήκες.

Στον Μαραθώνα δεν φοβήθηκες να πας
από τον ταύρο να γλυτώσεις τους κατοίκους,
που θυσία τον επρόσφερες στον Δελφίνιο Απόλλωνα
και ποτέ δεν ξέχασες την γηραιά Εκάλη που την νύχτα της βροχής στο φτωχικό της σπίτι επέρασες.
Κι όταν ήρθε η ώρα καράβια με μαύρα πανιά
να σηκωθούν για το ταξίδι
του θανάτου προς την Κρήτη,
πρώτος εσύ Θησέα μπήκες να σαλπάρεις
και με τον Μινώταυρο να πας να μετρηθείς.
Όπως και τότε εσύ Θησέα, έτσι κι εμείς τώρα την ικετηρία
καταθέτουμε στον Δελφίνιο Απόλλωνα

* Επωδός ικετηρίας.

σε σένα μακρυχαίτη , έξοχε κιθαρωδέ και τοξοβόλε,
δελφίνιε ξανθομάλλη, προσφέρουμε ετούτη την ικετηρία
για του λυτρωμού το μεγάλο μας ταξίδι
και σύμφωνα με τον χρησμό από την ιερή Αφροδίτη
ζητάμε να γίνει οδηγός σε τούτο το ταξίδι
των εσωτερικόν παθών
και στον Μινώταυρο να θέσουμε ένα τέλος,
και την θυσία των νέων ελληνικών ψυχών
να σταματήσουμε για πάντα.

* Όλοι οι θρησκευτές μαζί.

Εδώ σε τούτο τον βωμό, όλοι μαζί υποσχόμαστε,
ότι πότε δεν θα πάψει να καίει η φλόγα μέσα μας
πάντα θυσία μέλι, αρώματα και οίνο
πάντα Θησέα σε σένα θα προσφέρουμε.
Κι όταν στην μεγάλη την σύναξη των προγόνων μας
κι εμείς θα καλεστούμε,
δεν θα νοιώθουμε δίπλα τους μικροί.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Κλείσιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Γένοιτο!

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.

ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΕΟΡΤΗ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

Εορτασμός Αθήναιων – Γενέθλιος εορτή Θεάς Αθηνάς

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)

ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΕΟΡΤΗ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣΤα γενέθλια της Θεάς Αθηνάς εορτάζονται με μεγάλες τιμές από τα βάθη της αρχαιότητας την 28η Εκατομβαιώνος του Αττικού Ημερολογίου.
Στην σημερινή εποχή την εορτή την εντοπίζουμε ημερολογιακά από τα μέσα Ιουλίου έως τα μέσα Αυγούστου. Με μεγαλύτερη ακρίβεια μπορούμε να την υπολογίσουμε αν μετρήσουμε 28 ημέρες μετά τη πρώτη νέα Σελήνη που έπεται του Θερινού Ηλιοστασίου. Η μεγαλύτερη γνωστή εορτή των γενεθλίων της Θεάς είναι τα Παναθήναια.
Στην τελετή επικαλούμαστε την Αθηνά Παλλάδα την Κόρη του Διός να έρθει σε εμάς και στην Πόλη ως ευμενής προστάτιδα.

Πομπή – Τελετουργική είσοδος

Η έναρξη της τελετής γίνεται με πομπή προς τον βωμό όπου συμμετέχουν όλοι. Οι εκτελούντες ιερατικά καθήκοντα από την πομπή φέρουν τον πέπλο της θεάς, τον τρίποδα με το θυμίαμα, τις προσφορές, το δοχείο καθαρμού, το δοχείο σπονδών και λοιπά ιερατικά σκεύη. Ο βωμός κυκλώνεται, από την πομπή υπό την συνοδεία τυμπάνου και αυλού. Οι προσφορές εναποτίθενται στην τράπεζα και όλοι παίρνουν θέσεις για την έναρξη της τελετής.

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητον ευδαιμονίαν

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής,
ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος τοπικής Θεότητας

Υμνούμε αναλόγως τον τοπικό προστάτη Θεό ή Θεά

Ύμνος Εριχθόνιου

Προσφορές: Θυμίαμα αρώματα, άνθη.

Τον γεννημένο απο την Γη,
το σπέρμα του Ηφαίστου
τον αυτόχθονα αγαθό δαίμονα της Πόλης καλώ
το μέγα δράκοντα τον κραταιό Ερεχθέα
Τον αρχέγονο γενάρχη των Παναθηναίων ιδρυτή
που καθιέρωσε την λατρεία της θεάς
τοποθετώντας το άγιο ξόανο στον ιερό το βράχο
Και τις τρεις Παρθένες κόρες
τις προστάτιδες των νέων και φύλακες των ιερών
την Άγλαυρο και την Έρση
και την σεβάσμια Πάνδροσο
που τα μυστικά κατέχει
και τον δίκαιο βασιλέα τον ιδρυτή της πόλης καλώ
τον φιδόμορφο Κέκρωπα που δίδαξε ωραίες τέχνες
Ελάτε ευμενείς προγονικοί ήρωες
με την μεγάλη ισχύ
και βοηθήστε της πόλης μας
προμάχοι να σταθούμε
τηρώντας με ευσέβεια την προγονική λατρεία
για την ασπιδοφόρο Κόρη.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Διός

Θυμίαμα στύρακα.

Ζεύ πολυτίμητε, Ζεύ άφθιτε,
τήνδε τοι ημείς μαρτυρίαν τιθέμεσθα
λυτήριον ηδέ πρόσευξιν.
ώ βασιλεύ, διά σήν κεφαλήν εφάνη τάδε θεία,
γαία θεά μήτηρ ορέων θ‘ υψηχέες όχθοι
και πόντος και πάνθ‘,
οπόσ‘ ουρανός εντός έταξε.
Ζεύ Κρόνιε, σκηπτούχε, καταιβάτα,
ομβριμόθυμε, παντογένεθλ‘,
αρχή πάντων πάντων τε τελευτή,
σεισίχθων, αυξητά, καθάρσιε, παντοτινάκτα,
αστραπαίε, βρονταίε, κεραύνιε, φυτάλιε Ζεύ.
Kλύθί μου, αιολόμορφε,
δίδου δ‘ υγίειαν αμεμφή ειρήνην τε θεάν
και πλούτου δόξαν άμεμπτον.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Ηφαίστου

Θυμίαμα λιβανομάνναν.

‚Ηφαιστ‘ ομβριμόθυμε, μεγασθενές, ακάματον πυρ,
λαμπόμενε φλογέαις αυγαίς, φαεσίμβροτε δαίμον,
φωσφόρε, καρτερόχειρ, αιώνιε, τεχνοδίαιτε,
εργαστήρ, κόσμοιο μέρος, στοιχείον αμεμφές,
παμφάγε, πανδαμάτωρ, πανυπέρτατε, παντοδίαιτε,
αιθήρ, ήλιος, άστρα, σελήνη, φώς αμίαντον
ταύτα γάρ `Ηφαίστοιο μέλη θνητοίσι προφαίνει.
πάντα δε οίκον έχεις, πάσαν πόλιν, έθνεα πάντα,
σώματά τε θνητών οικείς, πολύολβε, κραταιέ.
κλύθι, μάκαρ, κλήιζω σε προς ευιέρους επιλοιβάς,
αιεί όπως χαίρουσιν επ‘ έργοις ήμερος έλθοις.
παύσον λυσσώσαν μανίαν πυρός ακαμάτοιο
καύσιν έχων φύσεως εν σώμασιν ημετέροισιν.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, ερυθρό Οίνο – θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά,
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας
το σεπτό κεφάλι.
Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας
τον άφθαρτο και φωτεινό νού.
Ασπιδοφόρα Άχραντη,
που πρυτανεύεις του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις, Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.
Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.
Συ, αυτά που υπάρχουν,
αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη,
δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα ικανό να με ανεβάσει
από τους κόλπους της Γαίας,
στον ολόφωτο Όλυμπο.
Είθε Θεά να μας προσφέρεις
την άχραντη Σοφία και την νοερά σου δύναμη,
xαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά
που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

Ρίξε το θεϊκό σου φως και κάνε δική σου πάλι αυτή την πόλη (τρις)

* Γίνεται σπονδή ελαίου και ερυθρού Οίνου.

Κλείσιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Γένοιτο.

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.