Ontologie der griechischen Götter

Zusammengestellt aus Vlassis G. Rassias’ Artikel «Über die Natur der ethnischen Götter» und aus seinem Buch «Thyrathen: Das Philosophie-Lexikon» (Athen 2006). Aus dem Griechischen ins Deutsche von Stilian K. Ariston.

 

Θύραθεν - Thyrathen

 

 

Die Götter sind ewige Wesen, die die materielle Welt umgeben, durchdringen und auf sie einwirken. Sie beteiligen sich an der ewigen Synthese und Aposynthese (Zusammensetzung und Zersetzung) der Formen. Sie greifen nicht in die Einflusssphären anderer Götter ein. Sie sind den Gesetzen der physikalischen Welt untergeordnet und dienen ihnen. Sie wirken auf ewig und ziehen sich nie zurück. Sie verbinden sich nicht zu einer Person; sie werden nicht ersetzt und hören nicht auf zu existieren. Sie sind Wesen und keine Personen. Alles ist vervielfachtes Eines (peplēthēsménon hen). Die Bezeichnungen Eins und Monade haben nur einen vergleichenden arithmetischen Wert und setzen die Existenz von Vielheit voraus. Alles ist vervielfältigte Einheit. Doch unter all diesen [Entitäten] kann ein autonomes Eines niemals existieren … Die Götter sind nicht aus Körpern gebildet, denn die Mächte (dynámeis) sind unkörperlich, aber leider versteht der menschliche Geist darunter die uns bekannten «Naturkräfte», wie zum Beispiel die Schwerkraft, was aber nicht die Götter sind.

Deshalb halten wir am Begriff «Wesen» fest [ta onta]. Jede «Person» ist zweifellos eingeschränkter als das wirklich existierende Sein [to óntos on] und zwangsläufig wirkt sie statt einfach zu sein. Die Götter sind keine Personen, denn das würde Grenzen implizieren, die die Götter nicht haben. Hier sind die sich selbst widersprechenden Theologen der jüdischstämmigen Religionen gezwungen, ihren vernunftwidrig aufgefassten persönlichen Gott außerhalb des manifestierten Kosmos zu setzen … Für uns Ethniker jedoch sind die Götter imstande, die Gesamtheit des wirklich existierenden Seins wie auch sich gegenseitig zu durchdringen, jedoch ohne die jeweils eigene Natur zu verändern. Sie sind nirgendwo eingeschlossen und vor allem werden sie durch nichts aufgezehrt, wie zum Beispiel die vergänglichen Dinge, die mit der Zeit vergehen. Darüber hinaus, und das ist sehr wichtig, besitzen sie weder ein Geschlecht noch irgendein anderes Charakteristikum von sterblichen Wesen.

Die Götter sind vollkommene ONTA (Wesen), die aus dem «EN» (dem Einen) – durch einfache Vervielfältigung seiner selbst zu einer Vielzahl – hervorgehen und damit alle seine Eigenschaften bewahren. Die Götter bilden die intellektuelle Essenz des SYMPAN (Universum). Die Götter repräsentieren das EINAI (Sein/Existenz), die Ordnung, Ewigkeit und MAKARIOTIS (Glückseligkeit) des höchsten ON [Wesens] als unvergängliche, unzerstörbare, unwandelbare, unveränderliche Reflexionen und Repräsentationen seiner selbst. Das Wirken der THEOI (Götter) unterliegt und dient dem Naturgesetz.

Die Götter bilden die erste aktive Vervielfältigung des ONTOS (Seins), das fälschlicherweise als THEOS (Gott) bezeichnet wird, darum unterscheiden sich Theologie und Ontologie voneinander und werden von den Monotheisten absichtlich in Verbindung gesetzt, um ihrer Theologie zu dienen. Die Götter sind ungeboren, vollkommen, unsterblich, gerecht, formlos, allweise, ewig, immateriell, aber auch von dualer Substanz, unveränderlich, unendlich und kohäsiv.

 

 

Advertisements

Πως να γίνουμε Έλληνες

Άλλαξε ο Ρωμιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Μόνο έτσι μπορεί να περιγράψει κάποιος τα πάμπολλα φαινόμενα «επανελλήνισης» (της συμφοράς) που αντικρίζουμε γύρω μας. 
Η στροφή στον ελληνισμό σημαίνει αλλαγή ιδιοσυγκρασίας. Το λέω ξανά, αλλαγή ιδιοσυγκρασίας. Ο σύγχρονος πολιτισμός δεν είναι δικός μας. Οπότε πρέπει να τον αποβάλλουμε μαζί με τις ιδεοληψίες και τις προκαταλήψεις του, μαζί με όλα όσα μας δίδαξαν τα διάφορα πολλαπλασιαστικά όργανα του.
Πρέπει λοιπόν να περάσουμε κάθε ιδέα στο μυαλό μας από κόσκινο προκειμένου να θέσουμε ερωτηματικά σε όσα θεωρούμε αυτονόητα. Διαφορετικά, θα ντύνουμε τις παλιές ιδέες του νυν πολιτισμού με ελληνικούς χιτώνες, με αποτέλεσμα να καταντήσουμε καρικατούρες του εαυτού μας. 
 
Όποιος δεν θέλει να αλλάξει και να νιώσει τον πόνο που συνεπάγεται ο αποχωρισμός από τον νυν πολιτισμό και τις διαποτισμένες απ‘ αυτόν πεποιθήσεις του, δεν πρόκειται ποτέ να γίνει Έλληνας.
Ο χειρότερος αντίπαλος της επανελλήνισης είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Βιβλία για την ελληνική εθνοκτονία

Βερέττας, Μάριος: Ο Χριστός για τους Έλληνες, εκδ. Βερέττας 2004.

Bowersock, Glen W.: Ο ελληνισμός στην ύστερη αρχαιότητα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 1996.

Brown, Peter: Ο κόσμος της ύστερης αρχαιότητας: 150-750 μ.Χ., Αλεξάνδρεια 1998.

Γίββων, Εδουάρδος [Gibbon, Edward]: Ιστορία της παρακμής και πτώσεως της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, 3ος τ.: 363 μ.Χ. – 455 μ.Χ.: Από τον θάνατο του Ιουλιανού και τους διωγμούς των τελευταίων Εθνικών μέχρι τις εισβολές των βαρβαρικών φυλών και τον θάνατο του Βαλεντινιανού Γ΄, Ελεύθερη Σκέψις 2005.

Chuvin, Pierre: Οι τελευταίοι εθνικοί: Ένα χρονικό της ήττας του παγανισμού, Θύραθεν 2004.

Deschner, Karlheinz: Η εγκληματική ιστορία του χριστιανισμού, Τόμος 1: Πρώιμα χρόνια, Κάκτος 2004.

Deschner, Karlheinz: Η εγκληματική ιστορία του χριστιανισμού, Τόμος 2: Το τέλος του αρχαίου κόσμου, Κάκτος 2004.

Dodds, E. R.: Εθνικοί και χριστιανοί σε μια εποχή αγωνίας: Όψεις της θρησκευτικής εμπειρίας από τον Μ. Αυρήλιο ως τον Μ. Κωνσταντίνο, Αλεξάνδρεια 1995.

Καμάρα, Αφροδίτη: Η αντιπαγανιστική νομοθεσία της ύστερης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μέσα από τους κώδικες, Κατάρτι 2000.

Κούτουλας, Διαμαντής: Το Βυζάντιο έναντι των Ελλήνων εθνικών, Δίον 1998.

Κοργιανίτης, Δημήτρης: Το λυκόφως των θεών: Η μετάβαση από τις αρχαίες λατρείες στο Χριστιανισμό (1ος – 6ος αι. μ. Χ.), Αρχέτυπο 2002.

Κωλέττας, Στέφανος: Ιουστινιανός: Η μάστιγα του Ελληνισμού, Εύανδρος 2008.

Lee, A. D.: Παγανιστές και χριστιανισμός στην ύστερη αρχαιότητα, Ενάλιος 2009.

Ρασσιάς, Βλάσης Γ.: Υπερ Της Των Ελλήνων Νόσου, Τόμος Γ: Ες Έδαφος Φέρειν, 2η συμπληρωμένη έκδοση, Ανοιχτή Πόλη 2000.

Ρασσιάς, Βλάσης Γ.: Μια… Ιστορία Αγάπης: Η ιστορία της χριστιανικής επικρατήσεως, 1ος τόμος: Έτη 0 – 400, 2η επαυξημένη έκδοση, Ανοιχτή Πόλη 2005.

Ρασσιάς, Βλάσης Γ.: Μια… Ιστορία Αγάπης: Η ιστορία της χριστιανικής επικρατήσεως, 2ος τόμος: Έτη 401 – 800, 2η επαυξημένη έκδοση, Ανοιχτή Πόλη 2005.

Rutilio, Claudio: Τα Αίτια της χριστιανικής επικρατήσεως, Ανοιχτή Πόλη 1997.

Σιέττος, Γεώργιος: Ο ανθελληνισμός στα πατερικά και εκκλησιαστικά κείμενα, Εύανδρος 2004.

Αρχαία κείμενα

Αθανάσιος Αλεξανδρείας, Αθηναγόρας, Τατιανός ο Σύρος: Λόγοι χριστιανών κατά εθνικών, Ζήτρος 2004.

Ζώσιμος, Νέα ιστορία: 306-410 μ.Χ., Θύραθεν 2007.

Θεοδώρητος, Επίσκοπος Κύρου: Ελληνικών παθημάτων θεραπευτική: Διαλέξεις Α΄-Δ΄, Πρότυπες Θεσσαλικές Εκδόσεις 2008.

Ιουστίνος: Πρός τους Έλληνες: Λόγος παραινετικός προς τους Έλληνες, Περί μοναρχίας, Ερωτήσεις Ελλήνων και απαντήσεις χριστιανών, Πρότυπες Θεσσαλικές Εκδόσεις 2008.

Μαλάλας, Ιωάννης: Χρονογραφία, Ηλιοδρόμιο 2001.

Μαρκελλίνος, Αμμιανός: Η ζωή και το έργο του Ιουλιανού, 1ος τ.: Ιστορία 353 – 378 μ.Χ., Εύανδρος 2010.

Μαρκελλίνος, Αμμιανός: Η ζωή και το έργο του Ιουλιανού, 2ος τ.: Ιστορία 354 – 378 μ.Χ., Εύανδρος 2011.

Προκόπιος, Ανέκδοτα ή απόκρυφη ιστορία, 3η έκδ., Άγρα 1993.

Αυτοκράτορας Ιουλιανός

Αθανασιάδη, Πολύμνια: Ιουλιανός: Μια βιογραφία, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2001.

Αχειλαρά, Άννυ: Ιουλιανός ο… Υπερβάτης, Όστρια Βιβλίο 2015.

Καρακατσάνη, Αγάπη: Αν ο Ιουλιανός…, Άγρα 2015.

Μήτσιου, Αλέξανδρος Χ.: Πολιτική θεολογία και Ιουλιανός: Ιστορικο-φιλοσοφικό δοκίμιο, Ερωδιός 2002.

Υπατία η Αλεξανδρινή

Αχειλαρά, Άννυ: Υπατία, Όστρια Βιβλίο 2014.

Dzielska, Maria: Υπατία η Αλεξανδρινή, Ενάλιος 1997.

Trarieux, Cabriel: Υπατία, University Studio Press 2000.

Books about Hellenic genocide

Books about Hellenic cultural genocide

Bowersock, Glen W.: Hellenism in Late Antiquity, University of Michigan Press 1996.

Brown, Peter: Power and Persuasion in Late Antiquity: Towards a Christian Empire, University of Wisconsin Press 1992.

Chuvin, Pierre: A Chronicle of the Last Pagans, Harvard University Press 1990.

Dodds, E. R.: Pagan and Christian in an Age of Anxiety: Some Aspects of Religious Experience from Marcus Aurelius to Constantine, Cambridge University Press 1991.

Ellerbe, Helen: The Dark Side of Christian History, Morningstar & Lark 1995.

Foote, G. W.; Wheeler, J. M.: Crimes of Christianity, Kanya Books 1965 [1887].

Fox, Robin Lane: Pagans and Christians, Knopf Publisher 1987.

Freeman, Charles: The Closing of the Western Mind: The Rise of Faith and the Fall of Reason, Vintage 2005.

Freeman, Charles: A.D. 381: Heretics, Pagans, and the Dawn of the Monotheistic State, Overlook Press 2010.

Kirsch, Jonathan: God Against The Gods: The History of the War Between Monotheism and Polytheism, Penguin 2005.

Lee, A. D.: Pagans and Christians in Late Antiquity: A Sourcebook, Routledge Publisher 2015.

MacMullen, Ramsay: Christianizing the Roman Empire: A. D. 100-400, Yale University Press 1986.

MacMullen, Ramsay: Christianity and Paganism in the Fourth to Eighth Centuries, Yale University Press 1999.

MacMullen, Ramsay; Lane, Eugene N.: Paganism and Christianity 100-425 C.E.: A Sourcebook, Fortress Press 1992.

Nixey, Catherine: The Darkening Age: The Christian Destruction of the Classical World, Macmillan 2017.

Trombley, Frank R.: Hellenic Religion and Christianization: C. 370-529, Brill Academic Publishers 2001.

Vallianatos, Evaggelos G.: The Passion of the Greeks: Christianity and the Rape of the Hellenes, Clock & Rose Press 2006.

Ancient texts

Malalas, John: The chronicle of John Malalas, translated by Elizabeth Jeffreys, Michael Jeffreys and Roger Scott, Brill Publishing 1986.

Marcellinus, Ammianus: The Later Roman Empire (A.D. 354-378), translated by Walter Hamilton, Penguin Classics 1986.

Prokopios, The secret history with related texts, translated by Anthony Kaldellis, Hackett Publishing 2010.

Sozomenus Hermias: The Ecclesiastical History Of Sozomen, translated by Edward Walford [1855], Kessinger Publishing 2010.

Zosimus, New History, translated by Ronald T. Ridley, Brill Publishing 2017.

Emperor Julian

Athanassiadi, Polymnia: Julian: An Intellectual Biography, Routledge publisher, 1992.

Browning, Robert: The Emperor Julian, University of California Press 1978.

Lieu, Samuel; Montserrat, Dominic: From Constantine to Julian: Pagan and Byzantine Views: A Source History, Routledge Publisher 1996.

Hypatia of Alexandria

Deakin, Michael A. B.: Hypatia of Alexandria: Mathematician and Martyr, Prometheus Books 2007.

Dzielska, Maria: Hypatia of Alexandria, translated by F. Lyra, Harvard University Press 1996.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

21150464_10154867325794562_2569632358118682373_n

Ξεκινάμε το Φθινόπωρο τον 1ο κύκλο μαθημάτων για την εκμάθηση Αρχαίων Ελληνικών για Ενήλικες, με πρωτότυπη διδασκαλία του Ομηρικού Ύμνου στην Δήμητρα, από την Δρ Ουρανία Τουτουντζή.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής έως 23/9 στο e-mail: aitnaios@ysee.gr

Τα μαθήματα θα πραγματοποιηθούν στον Ναό της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας στην Αθήνα (Αριστοτέλους 36) υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών.

 

Iklaina in Messenien: Die erste griechische Polis?

Funde in Iklaina in Messenien werfen neues Licht auf die Entwicklung der mykenischen Kultur. In der mykenischen Zeit (1600 – 1100 v. d. Z.) war Iklaina ein bedeutendes Zentrum der Kultur und des Handels. Vor einigen Jahren wurde in der Region ein Tontäfelchen mit Linear-B-Schrift gefunden, das 3500 Jahre alt ist. Außerdem zeigen die Ausgrabungen, dass Iklaina eine der ältesten Städte in Griechenland, wenn nicht sogar die erste griechische Polis gewesen ist. Es war eine komplex organisierte Gesellschaft mit einer zentralen Verwaltung und einer hochentwickelten Ökonomie. Alle Zeichen deuten daraufhin, dass die Polis im Rahmen einer kriegerischen Übernahme zerstört wurde.

http://greece.greekreporter.com/2017/07/22/iklaina-the-first-city-state-of-ancient-greece-and-europe/

 

 

Ίκλαινα Μεσσηνίας: Η πρώτη ελληνική πόλις;

Ίκλαινα Μεσσηνίας: Η πρώτη ελληνική πόλις;

Ευρήματα στην Ίκλαινα Μεσσηνίας ρίχνουν νέο φως στην ιστορία της περιοχής. Στον μυκηναϊκό πολιτισμό (1600 – 1100 π.α.χ.χ.) η Ίκλαινα υπήρξε μεγάλο πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο της τότε εποχής. Πριν κάποια χρόνια βρέθηκε στην περιοχή μία πήλινη πινακίδα με Γραμμική Β γραφή, ηλικίας 3,5 χιλιάδων ετών. Επιπλέον από τα ευρήματα φαίνεται ότι η Ίκλαινα ήταν, αν όχι η πρώτη, τουλάχιστον μια από τις αρχαιότερες πόλεις στην ελλάδα.

Από τις ανασκαφές προκύπτει ότι ήταν μία οργανωμένη κοινωνία με «κεντρική πολιτική διοίκηση» και με προηγμένη οικονομία.

greekreporter