ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΕΟΡΤΗ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

Εορτασμός Αθήναιων – Γενέθλιος εορτή Θεάς Αθηνάς

Πηγή: ΛΑΒΡΥΣ (Τυπικά Τελετών)

ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΕΟΡΤΗ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣΤα γενέθλια της Θεάς Αθηνάς εορτάζονται με μεγάλες τιμές από τα βάθη της αρχαιότητας την 28η Εκατομβαιώνος του Αττικού Ημερολογίου.
Στην σημερινή εποχή την εορτή την εντοπίζουμε ημερολογιακά από τα μέσα Ιουλίου έως τα μέσα Αυγούστου. Με μεγαλύτερη ακρίβεια μπορούμε να την υπολογίσουμε αν μετρήσουμε 28 ημέρες μετά τη πρώτη νέα Σελήνη που έπεται του Θερινού Ηλιοστασίου. Η μεγαλύτερη γνωστή εορτή των γενεθλίων της Θεάς είναι τα Παναθήναια.
Στην τελετή επικαλούμαστε την Αθηνά Παλλάδα την Κόρη του Διός να έρθει σε εμάς και στην Πόλη ως ευμενής προστάτιδα.

Πομπή – Τελετουργική είσοδος

Η έναρξη της τελετής γίνεται με πομπή προς τον βωμό όπου συμμετέχουν όλοι. Οι εκτελούντες ιερατικά καθήκοντα από την πομπή φέρουν τον πέπλο της θεάς, τον τρίποδα με το θυμίαμα, τις προσφορές, το δοχείο καθαρμού, το δοχείο σπονδών και λοιπά ιερατικά σκεύη. Ο βωμός κυκλώνεται, από την πομπή υπό την συνοδεία τυμπάνου και αυλού. Οι προσφορές εναποτίθενται στην τράπεζα και όλοι παίρνουν θέσεις για την έναρξη της τελετής.

Άνοιγμα Τελετής

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητον ευδαιμονίαν

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ευχή Πλήθωνος

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ‘ αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμης μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής,
ομοιάζοντας σ‘ εσάς.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος τοπικής Θεότητας

Υμνούμε αναλόγως τον τοπικό προστάτη Θεό ή Θεά

Ύμνος Εριχθόνιου

Προσφορές: Θυμίαμα αρώματα, άνθη.

Τον γεννημένο απο την Γη,
το σπέρμα του Ηφαίστου
τον αυτόχθονα αγαθό δαίμονα της Πόλης καλώ
το μέγα δράκοντα τον κραταιό Ερεχθέα
Τον αρχέγονο γενάρχη των Παναθηναίων ιδρυτή
που καθιέρωσε την λατρεία της θεάς
τοποθετώντας το άγιο ξόανο στον ιερό το βράχο
Και τις τρεις Παρθένες κόρες
τις προστάτιδες των νέων και φύλακες των ιερών
την Άγλαυρο και την Έρση
και την σεβάσμια Πάνδροσο
που τα μυστικά κατέχει
και τον δίκαιο βασιλέα τον ιδρυτή της πόλης καλώ
τον φιδόμορφο Κέκρωπα που δίδαξε ωραίες τέχνες
Ελάτε ευμενείς προγονικοί ήρωες
με την μεγάλη ισχύ
και βοηθήστε της πόλης μας
προμάχοι να σταθούμε
τηρώντας με ευσέβεια την προγονική λατρεία
για την ασπιδοφόρο Κόρη.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Διός

Θυμίαμα στύρακα.

Ζεύ πολυτίμητε, Ζεύ άφθιτε,
τήνδε τοι ημείς μαρτυρίαν τιθέμεσθα
λυτήριον ηδέ πρόσευξιν.
ώ βασιλεύ, διά σήν κεφαλήν εφάνη τάδε θεία,
γαία θεά μήτηρ ορέων θ‘ υψηχέες όχθοι
και πόντος και πάνθ‘,
οπόσ‘ ουρανός εντός έταξε.
Ζεύ Κρόνιε, σκηπτούχε, καταιβάτα,
ομβριμόθυμε, παντογένεθλ‘,
αρχή πάντων πάντων τε τελευτή,
σεισίχθων, αυξητά, καθάρσιε, παντοτινάκτα,
αστραπαίε, βρονταίε, κεραύνιε, φυτάλιε Ζεύ.
Kλύθί μου, αιολόμορφε,
δίδου δ‘ υγίειαν αμεμφή ειρήνην τε θεάν
και πλούτου δόξαν άμεμπτον.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Ηφαίστου

Θυμίαμα λιβανομάνναν.

‚Ηφαιστ‘ ομβριμόθυμε, μεγασθενές, ακάματον πυρ,
λαμπόμενε φλογέαις αυγαίς, φαεσίμβροτε δαίμον,
φωσφόρε, καρτερόχειρ, αιώνιε, τεχνοδίαιτε,
εργαστήρ, κόσμοιο μέρος, στοιχείον αμεμφές,
παμφάγε, πανδαμάτωρ, πανυπέρτατε, παντοδίαιτε,
αιθήρ, ήλιος, άστρα, σελήνη, φώς αμίαντον
ταύτα γάρ `Ηφαίστοιο μέλη θνητοίσι προφαίνει.
πάντα δε οίκον έχεις, πάσαν πόλιν, έθνεα πάντα,
σώματά τε θνητών οικείς, πολύολβε, κραταιέ.
κλύθι, μάκαρ, κλήιζω σε προς ευιέρους επιλοιβάς,
αιεί όπως χαίρουσιν επ‘ έργοις ήμερος έλθοις.
παύσον λυσσώσαν μανίαν πυρός ακαμάτοιο
καύσιν έχων φύσεως εν σώμασιν ημετέροισιν.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Ύμνος Αθηνάς

Προσφορές: Κλαδί ελιάς, σπένδουμε λάδι, ερυθρό Οίνο – θυμίαμα λιβανιού και μύρου.

Μεγίστη Θεά Παλλάδα, χρυσοστέφανη Αθηνά,
του Κόσμου Θεά μεγάλη,
πάνοπλη ξεπήδησες απ‘ του Πατρός μας
το σεπτό κεφάλι.
Θεά παρθένα που διεγείρεις μέσα μας
τον άφθαρτο και φωτεινό νού.
Ασπιδοφόρα Άχραντη,
που πρυτανεύεις του Σύμπαντα Κόσμου.
Αδάμαστη Μήτιδα, που ενώνεις τις αντιθέσεις, Κόρη τριτογένια, άνθος λαμπρό στην όψη.
Συ, ο νους του Πατρός, γέμισες με νόμους
του Σύμπαντος το Κάλλος.
Συ, αυτά που υπάρχουν,
αυτά που θα γίνουν
κι αυτά που έχουν γίνει.
Ένδοξη Θεά, Γλαυκομμάτα Κόρη,
δωσ‘ μου δύναμη κι έρωτα ικανό να με ανεβάσει
από τους κόλπους της Γαίας,
στον ολόφωτο Όλυμπο.
Είθε Θεά να μας προσφέρεις
την άχραντη Σοφία και την νοερά σου δύναμη,
xαρίζοντάς μας τα Ολύμπια αγαθά
που ανυψώνουν τις ψυχές,
εξορίζοντας τα γιγάντια φάσματα του Κόσμου.

Ρίξε το θεϊκό σου φως και κάνε δική σου πάλι αυτή την πόλη (τρις)

* Γίνεται σπονδή ελαίου και ερυθρού Οίνου.

Κλείσιμο Τελετής

Χαίρετε ώ Μάκαρες Θεοί
μεθ‘ ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεσθε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.

* Γίνεται σπονδή ερυθρού Οίνου.

Γένοιτο.

Μοίρασμα προσφορών και Οίνου.

Advertisements