ΣΠΥΡΟΔΗΜΟΣ ΑΝΕΜΟΓΙΑΝΝΗΣ-ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ: ΟΡΦΙΣΜΟΣ

Σπυροδήμος Ανεμογιάννης-Σινανίδης: «Ορφισμός», από: ekatevolos.ysee (ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ «2003»»), τελευταία πρόσβαση: 27η Λήγοντος Μεταγειτνιώνος του τέταρτου έτους της 698ης Ολυμπιάδος / 30. Αυγούστου 2016.

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου
Σπυροδήμος – Ανεμογιάννης Σινανίδης, «Ορφισμός»

Ορφική φιλοσοφική κοσμολογία

Η πανάρχαιη Ορφική φιλοσοφική κοσμολογία εγκαθιδρύει θέσεις σε όλους τους τομείς του επιστητού.

Πάνω σε αυτές τις θέσεις ιδρύθηκε ο αρχαίος Ελληνικός Πνευματικός πολιτισμός. Ο Ορφεύς αναφέρει ότι ο κόσμος μας άρχισε να διαμορφώνεται ΜΕΣΑ σε ένα υλικής. Προφανώς, φύσης απροσδιόριστο, αόριστο, ανεκδήλωτο περιβάλλον, το οποίον ονόμασε «άρρητον αρχήν» ή «Χάος». Με τον όρο «άρρητον» ο Ορφεύς εισάγει την έννοια της αποφατικής θεολογίας. Μέσα στο προδημιουργικό «Χάος» εκδηλώθηκαν, κατά τον Ορφέα, δύο μορφές ύλης, των οποίων την υλική φύση η ονομασία τους προσδιορίζει.

Η πρώτη μορφή ύλης που εκδηλώθηκε έχει, κατά τον Ορφέα, ατομική φύση και ονομάστηκε «Γη». Η άλλη μορφή ύλης μοιάζει με νερό και ονομάστηκε από τον Ορφέα «Ύδωρ». Η επόμενη εξελικτική βαθμίδα της υλικής μορφής «Ύδωρ» ονομάστηκε από τον Ορφέα «Αιθήρ».

Οι Ορφικές υλικές μορφές «Γη» και «Ύδωρ» διαδηλώνουν απερίφραστα την εκ μέρους του Ορφέως αναμφισβήτητη αντίληψη ότι η «Γη» και το «Ύδωρ» προφανώς συγκροτούν το κρυμμένο, άγνωστο, απροσδιόριστο, ανεκδήλωτο υλικό προδημιουργικό περιεχόμενο του «Χάους», το οποίο περιβάλλει τον κόσμο μας και τους άλλους φυσικά, σε κατάσταση γέννησης και στη συνέχεια εξέλιξης, κόσμους.

Κατά τον Ορφέα, το ανεκδήλωτης και απροσδιόριστης υλικής, οπωσδήποτε, φύσης «Χάος» δεν είναι πνευματικό μέγεθος. Είναι, όμως, το «Χάος», κατά τον Ορφέα, Θειότατο. Άρα το «Χάος» η προδημιουργική αυτή κατάσταση των κόσμων, για τους Έλληνες, είναι απρόσωπο υλικό Θειότατο μέγεθος, το οποίο από τα έγκατά του φέρει σε εκδήλωση, μέσα του, τις δύο κατά τον Ορφέα , θείες απρόσωπες ουχί πνευματικές, υλικές κοσμογονικές ουσίες, τη «Γη» πρώτα και μαζί μ‘ αυτήν το «Ύδωρ».

Θεωρητικώς, ο κόσμος μας συνεχώς ανανεώνεται με άτομα «Γης» που, περιβαλλόμενα πανταχόθεν από «Ύδωρ» – «Αιθέρα», κολυμπούν μέσα στο «υδάτινο»-«αιθερικό» περιβάλλον τους.

Το κοσμογονικό αυτό σύστημα αποτελεί το συνεχώς εκδηλούμενο περιεχόμενο του «Χάους». Το εκδηλούμενο σύστημα των δύο υλικών κοσμογονικών ουσιών συνεχώς διευρύνεται, καθώς δέχεται, μέσα στον αυξανόμενο «χώρο» «Ύδωρ»-«Αιθήρ»|, νέες εκδηλούμενες ποσότητες από το ανεκδήλωτο, διπλής υλικής φύσης, «περιεχόμενο» του «Χάους». Τη διαστολή αυτή του κόσμου ανακάλυψε ο Hubble , κατά τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.

Ο Ορφεύς είχε προσδιορίσει αυτή την διαστολή, τότε, ως μια από τις κύριες λειτουργίες της Φύσης. Κατά τον Ορφέα, οι δύο υλικές κοσμογονικές ουσίες «Γη» και «Ύδωρ»-«Αιθήρ» εκφράζουν σταθερώς και συνεχώς, ως ιδιότητες της δίμορφης ύλης, το εξωτερικευόμενο ρυθμιστικό καθεστώς των ουχί πνευματικών Φυσικών Νόμων της απρόσωπης υλικής αντικειμενικής πραγματικότητας.

Φύση είναι κατά τον Σ. Νάγο, το σύνολο των εν ενεργεία και δράσει ουσιών και Νόμων των εκδηλούμενων σε μορφές και συνειδήσεις ανά τον άπειρο χώρο. Κατ‘ Ορθό Λόγο, συνεπώς έπεται ότι η εξελικτική μέσω του πνεύματος προέκταση των Νόμων των δύο υλικών ουσιών «Γη» και «Ύδωρ»-«Αιθήρ» που δομούν το υλικό ψυχικό άτομο, συντελεί στην εμφάνιση των πνευματικών Νόμων. Επειδή, κατά τον Ορφέα, οι Νόμοι της Φύσης είναι εκείνοι, που προέρχονται από τους τρόπους λειτουργίας των δύο υλικών κοσμογονικών ουσιών, έπεται ότι, η όποια εκδήλωση μέσα στη Φύση, λογικώς, και τελικώς πρέπει θεμελιωδώς να αναχθεί στους τρόπους λειτουργίας των δύο υλικών κοσμογονικών ουσιών.

Τούτο συγκροτεί ένα από τα «κλειδιά» ερμηνείας του φιλοσοφικού στοχασμού του Πλάτωνος, ο οποίος ακολουθεί την Ορφικοπυθαγόρεια μυστηριακή παράδοση.

Advertisements