Βιβλιοκριτική – ΛΑΒΡΥΣ: “Ελληνικός Πολυθεϊσμός, Οικιακή Λατρεία”

Χ. Π. Πανόπουλος, Π. Παναγιωτόπουλος, Ε. Αρμύρας: Ελληνικός Πολυθεϊσμός, Οικιακή Λατρεία, Αθήνα 2014.
Βιβλιοκριτική του Στυλιανού Αρίστων.
Βαθμολογία: 3/5.

© ΛΑΒΡΥΣ

Το 2790 (“2014”) εμφανίστηκε ο πλήρης οδηγός στην ελληνική ευσέβεια από την Συλλογικότητα “ΛΑΒΡΥΣ”. Παρουσιάζει μεγάλη ενδιαφέρον επειδή δίνει έμφαση στις ιεροπραξίες στην καθημερινή οικιακή ζωή. Η προσπάθεια της Λάβρυς αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς την παλινόρθωση του Ελληνισμού, αφού με τις πληροφορίες, συμβουλές και τα παραδείγματα που δίνει, καθιστά εφικτό τον ελληνικό τρόπο ζωής στην ρωμαίικη κοινωνία.

Στις πρώτες σελίδες μαθαίνουμε για την “βιωματική προσέγγιση” της ελληνικής παράδοσης στην σύγχρονη εποχή, για τους πέντε βασικούς οικιακούς Θεούς των ελλήνων (Εστία, Ζεύς, Απόλλων, Ερμής, Εκάτη) και την δομή της ελληνικής θρησκείας. Σημαντικός είναι ο ορισμός του “Οίκου” που μας δίνεται, για να καλλιεργηθεί η ελληνική αντίληψη περί οικογένειας, πότε γίνεται η αρχή της και τι σημαίνει ο θάνατος γι’ αυτἠν.

Οι πληροφορίες που μας δίνονται για τα χρώματα ή σύμβολα των θεών, ή για την λατρεία και τα τελετουργικά αντικείμενα βασίζονται σε περίπου 135 αρχαιοελληνικές πηγές. Το κείμενο είναι εμπλουτισμένο με χρήσιμες μαυρόασπρες εικόνες.

Μαθαίνουμε για Σπονδές και χοές, πώς πρέπει να θυσιάζουμε σωστά στους θεούς και Δαίμονες. Η σελ. 46 μέχρι 63 είναι αφιερωμένες στην καταγραφή των παραδοσιακών προσφορών προς τους Μάκαρες, των συμβόλων, χρωμάτων, ιερών ζώων, φυτών και καρπών τους. Ακολουθεί το κομμάτι για τις προσευχές και τους ύμνους, “κύριες πράξεις στην ελληνική λατρεία” (σελ. 65), η στάση των λατρευτών και παραδείγματα. Επίσης πολύ σημαντικό τμήμα είναι εκείνο για τον τελετουργικό Καθαρμό (από Μίασμα) και τις καθαρτικές τελετές, στις οποίες επιβίωσε η ιατρομαντεία (ελληνικός σαμανισμός).

Το κεφάλαιο για το ελληνικό εορτολόγιο και ημερολόγιο είναι το “αδύναμο” σημείο του βιβλίου, και το μόνο που δεν μου άρεσε. Δεν είναι ικανοποιητικά γραμμένο, λ.χ. παρουσιάζονται μεν οι ελληνικοί μήνες, δεν αναφέρνονται όμως οι εορτές που ετελούντο στον εκάστοτε μήνα. Μαθαίνουμε για τον χωρισμό των ημερών ενός μήνα σε τρεις δεκαήμερες εβδομάδες, αλλά δεν δίνεται μια εναλλακτική στον τρόπο μέτρησης των ημερών. Ελπίζω να επεξεργαστεί αυτό το κεφάλαιο σε μελλοντικές εκδόσεις.

Από την σελ. 87 ξεκινάει η πρακτική πλευρά της ευσέβειας. Βήμα προς βήμα εξοικειώνεται ο αναγνώστης με τις ελληνικές τελετές. Η Τελετή Καθαρμού στην σελ. 93 “ανοίγει την πόρτα” για την λατρευτική πράξη (Ορθοπραξία). Μεταξύ άλλων βρίσκουμε Τελετές για τα Αμφιδρόμια (ονοματοδοσία), Γάμο και Κήδευση, με σημαντικές νομικές πληροφορίες για την τελευταίη.

Η Λάβρυς παρέδωσε ένα άξιο έργο και πολυτίμητο οδηγό στο μονοπάτι του Ελληνισμού. Προτρέπω όλους τους νέους εισερχόμενους στον Ελληνισμό στην ανάγνωση του. Δεν προϋποθέτει κάποια εξειδικευμένη γνώση ή μελέτη της αρχαίας ελλάδας, και είναι πολύ απλά γραμμένο. Δίνεται η ευκαιρία σε όλους τους ανθρώπους, είτε ζούνε σε μεγάλες πόλεις είτε σε κλειστές επαρχιακές κοινωνίες, να λατρέψουν τους θεούς και προγόνους. Να γίνουν μετέχοντες του ελληνικού έθους.

Ο “Ελληνικός Πολυθεϊσμός” μεταφράστηκε ήδη στην αγγλική (εκδόσεις Creative Space Publishing).

Advertisements