ΕΛΛΗΝΙΚΗ-ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ – ΦΑΣΙΣΜΟ

Hellenic Helmet16

Συλλογή Κειμένων: Στυλιανός Αρίστων.

Ανανεώθηκε και επαυξήθηκε: 13η Μεσούντος Βοηδρομιώνος του τρίτου έτους της 698ης Ολυμπιάδος / 15. Σεπτεμβρίου 2016

Ελληνική απάντηση στον Εθνικισμό

Ξεκαθάρισμα θέσεων. Απάντηση των εθνικών Ελλήνων, γνωστοί στο ευρύτερο ελληνόφωνο κοινό ως «Έλληνες Πολυθεϊστές» ή «Παγανιστές», στα ολοκληρωτικά εφευρήματα του μονοθεϊστικού κόσμου: τον Φασισμό και Εθνικισμό, και στα υποπροϊόντα αυτών («Ελληνοχριστιανισμός», Ουφολογία, Αρχαιοκεντρισμός ή «Ελληνοκεντρισμός», Εψιλονισμός, μυστικοποιημένος Εθνοφυλετισμός κ.ο.κ.).

Ένας γενικός, επιφανειακός ορισμός του εθνικισμού προς ξεκαθαρίσματος της έννοιας: «εθνικισμός: ιδεολογία βασισμένη στην ιδέα, πως η πιστότητα και αφοσίωση του [κάθε] ατόμου προς το εθνοκράτος πρέπει να υπερβαίνει άλλα προσωπικά ή ομαδικά συμφέροντα. Ο Εθνικισμός είναι ένα σύγχρονο κίνημα.» Encyclopædia Britannica: nationalism, στο: Encyclopædia Online Britannica (τελευταία πρόσβαση: 24. Ιανουαρίου «2013»).

«Ο,ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΙΠΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ […].»

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «Έθνος, Εθνισμός, Εθνοκράτος, Εθνικισμός», σελ. 87, Ανοιχτή Πόλη, 2η επαυξημένη έκδοση, Αθήνα 2006.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

1. Η Χρυσή Αυγή πρός τους Πολυθεϊστές + Η εξομολόγηση του Ηλ. Κασιδιάρη

2. Επιστολή του Βλ. Ρασσιά στον εκδότη του «Απολλωνίου Φωτός»

3. Η στάση των Ελλήνων Εθνικών απέναντι στον Φασισμό

4. Ο Εθνικισμός στα μάτια του εθνικού ελληνισμού

5. «ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΑΚΥΡΩΝΕΙ!»

6. Ενάντια στην εθνικιστική γελιοποίηση του Ελληνικού Εθνισμού

7. Ελληνική Πολυθεϊστική Απάντηση στον «Αρχαιοκεντρισμό»

8. Απάντηση Εθνικού Έλληνα στην «σωτηριακή» Απάτη «ΕΨΙΛΟΝ»

9. Ο «Νεοπαγανισμός» δεν αφορά τον Ελληνικό Πολυθεϊσμό

10. Η πολιτική ταυτότητα των Ελλήνων Πολυθεϊστών

11. ΣΤΟΝ «ΑΧΥΡΩΝΑ» ΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

12. ΕΠΑΝΑΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

13. Ελληνική Εθνική Παράδοση και Φασισμός

14. Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

15. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΕΘΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΦΥΡΟ ΠΟΛΕΜΟΥ

16. Η νέα Ανατολή των Εθνικών

17. Κατά «Δωδεκαθεϊστών» ή Εθνιστικός Ανθελληνισμός

18. «Οι χίμαιρες του μονοθεισμού»: Ήρθε η Ώρα των Εθνών

19. Ρασσιάς: «22 αιώνες είμαστε κατακτημένο έθνος».

20. Η δημοσιογραφική Αλητεία έχει θεό

21. Ουδεμία σχέση ο Ελληνισμός με την Χρυσή Αυγή

22. Το Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών για το Ελληνικό Έθνος

23. Φασισμός, η θρησκεία τους Μίσους

24. «Ελληνοχριστιανισμός», η ιδεολογία του ρωμαίικου Εθνικισμού

25. Σκόπιμη η Συσχέτιση του Ελληνικού Εθνισμού με τον Εθνκισμό

26. Παγανισμός, η θρησκεία των αυτοθεσμιζόμενων λαών

27. Παράδοση και Έθνος προϋποθέτουν υγιή Εθνόσφαιρα

28. Τόλμα να παλέψεις, τόλμα να νικήσεις

29. Η Μισαλλοδοξία είναι εξόχως απεχθές για τον Πολυθεϊσμό

30. Αρχαιοτραλαλά ή «Ελληνοχριστιανικός» αχταρμάς

31. Φαύλος Κύκλος ή Ο διεθνισμός είναι ένας εθνικισμός

32. Εθνισμός και Φασισμός

33. ΤΥΧΕΡΗ Η Χ.Α. ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΟ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ

34. Εθνικιστές της Νέας Υόρκης καπηλεύονται ελληνικό έμβλημα

35. Εθνικισμός και Μισελληνισμός


 

1. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ πρός τους Πολυθεϊστές/Εθνικούς.

ΔΙΙΠΕΤΕΣ, Ιούλιος «1997», Τεύχος Νο. 20.

Πηγή: http://diipetes.ysee.gr/html/dx_30.html (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»).

ΑΠΟ: ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΠΡΟΣ: το ελληνο-πολυθεϊστικό περιοδικό ΔΙΙΠΕΤΕΣ

Προς το περιοδικό «Διιπετές»

Αγαπητοί κύριοι,

θα πρέπει να ξέρετε ότι η μεγάλη ιδέα του Ελληνισμού δεν είναι ιδέα διεθνιστική. Το γεγονός ότι στους Ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχαν μόνο Έλληνες στο αίμα και στη καταγωγή αποδεικνύει το φυλετικό χαρακτήρα της Ελληνικής θρησκείας. Φοβούμαστε όμως -και ελπίζουμε να κάνουμε λάθος- ότι όντας επηρεασμένοι από αντιλήψεις ξεπερασμένες και αντιανθρώπινες και αναμφισβήτητα ανθελληνικές όπως ο Μαρξισμός και οι αναρχικές παραφυάδες του, επιχειρείτε ένα επικίνδυνο μονοπώλιο το οποίο δεν δικαιούται ουδείς και ούτε εμείς βέβαια.

Σεβόμεθα την προσπάθειά σας και είναι γεγονός ότι μέσα στις σελίδες του περιοδικού σας υπάρχουν άρθρα πραγματικά ξεχωριστά. Αυτό όμως που παρατηρούμε είναι μια αντίφαση ανάμεσα στις διάφορες τοποθετήσεις των αρθρογράφων σας και δεν μπορούμε να φανταστούμε τι σχέση μπορεί να έχει ο ηλιακός λόγος του Απόλλωνος με τα ξένα περιοδικά τα σχετικά με μαζικές θρησκείες που διαφημίζετε. Σε ό,τι αφορά τη θρησκεία, η θέση μας είναι η εξής όπως προκύπτει από το προεκλογικό μας φυλλάδιο: Αποκατάσταση του κύρους της Εκκλησίας. Αποκάθαρση του κλήρου από τους υπηρέτες και προπαγανδιστές του οικουμενισμού. Αναβάθμιση της εκκλησιαστικής παιδείας και εκπαίδευση των κληρικών πάνω σε Ελληνορθόδοξες αρχές και ιδανικά. Ανεξιθρησκεία μόνο για τα δόγματα που δεν θίγουν την Ελληνική παράδοση και ιστορία και δεν φθείρουν τη δύναμη του Έθνους. Εκτός νόμου όσα θρησκευτικά δόγματα δρουν κατά του Ελληνισμού.

Η εκτίμησή μας σχετικά με τις θέσεις που διατυπώνονται στο έντυπό σας είναι ότι δεν θίγουν την Ελληνική παράδοση και ιστορία και ούτε φθείρουν το Ελληνικό Έθνος…

Χρυσή Αυγή – Κεντρική Διοίκηση

ΑΠΟ: ΔΙΙΠΕΤΕΣ ΠΡΟΣ: ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Κατά την άποψη μας, και όχι κατά το «δόγμα» μας (κάτι που επιτρέπει να γράφονται ακόμη και αποκλίνουσες τοποθετήσεις μέσα στις σελίδες μας) είναι οφθαλμοφανώς οξύμωρο το να ανιχνεύει κανείς… οικουμενισμό σε ανθρώπους που με σαφήνεια αιτώνται επιστροφή στον Εθνισμό και τον Πολυθεϊσμό. Ειλικρινά, δεν ξέρουμε πού ανακαλύψατε εσείς «μαρξισμούς» ή «διαφήμιση μαζικών θρησκειών» (εκτός αν… εννοείτε λ.χ. ως τέτοιες τον νορδικό ή ρωμαϊκό ή ινδιάνικο Πολυθεϊσμό), ωστόσο μας εκπλήσσει η περιέργως αυθόρμητη παραδοχή σας ότι αυτό που εσείς αιτιάστε δεν είναι παρά η ισχυροποίηση του γνωστού Μη εθνικού, Μη πολυθεϊστικού, αλλά αντιθέτως οικουμενιστικού και ιαχωβικού δόγματος που εδώ και 16 αιώνες ακυρώνει συστηματικά κάθε δυνατότητα επιστροφής στη χώρα αυτή του αυθεντικού Έλληνος-Ανθρώπου.

Το ίδιο επίσης μας εκπλήσσει το ότι κρίνατε μη παράλογο ή αστείο το να δηλώσετε ότι θεωρείτε πως ο Ελληνικός Εθνισμός δεν… θίγει την Ελληνική Παράδοση και ιστορία… ούτε και… φθείρει το Ελληνικό Έθνος…. Πάλι καλά που δεν ειπώθηκε το αντίθετο, να μουρλαθούμε εντελώς… Δικαιούται και αυτός φαίνεται, κατ΄ εσάς, μια ισχνή και αμφίβολη φέτα νομιμότητας από το τεράστιο καρβέλι που εδώ και 16 αιώνες μονομασουλάνε αναιδώς οι γνωστοί προσκυνητές του ξένου πολυεθνικού «θεού» τον οποίο εσείς όχι μόνο σαφώς αποδέχεστε αλλά και επαρκώς εκτιμάτε ώστε να αιτείσθε ανενδοίαστα την «αποκατάσταση του κύρους» των θεραπόντων του.

Περιοδικό «ΔΙΙΠΕΤΕΣ»

 

Η εξομολόγηση του Ηλ. Κασιδιάρη

Ο Ηλίας Κασιδιάρης για την ελληνική θρησκεία (Η εξομολόγηση του Ηλ. Κασιδιάρη στο «Αγιορείτικο Βήμα»: Το Άγιο Όρος, η Ελλάδα, ο Μπαλτάκος και οι τέκτονες Ιεράρχες!, Αγιορείτικο Βήμα 28 Απρίλιος 2014. Του Γιώργου Θεοχάρη.) URL: http://www.agioritikovima.gr/arthra/item/31718-%CE%B7– (τελευταία πρόσβαση: 24.9.«2014»).

«Το Άγιο Όρος σημαίνει Ελλάδα για εμάς. Και είναι πραγματικά ελπιδοφόρο γεγονός που πολλοί Έλληνες στρέφονται στο Αγιο Ορος και στις παραδόσεις, την στιγμή που το δυτικό-υλυστικό μοντέλο κατέστρεψε την Ελληνική παράδοση. Μόνο εκεί υπάρχει σωτηρία για την πατρίδα μας.Δεν έχω πάει στο Αγιο Ορος, επιθυμώ πολύ να πάω και θα το κάνω σύντομα αλλά θα είναι μία επίσκεψη που δεν θα ανακοινώσω, δεν θα γίνει δηλ για προεκλογικούς λόγους.»

Πως σκέφτεστε να στηρίξετε τον Αθωνα, αν σκέπτεστε να το κάνετε, από οποιοδήποτε πόστο αναλάβετε εξουσία;

«Πρώτο μέλημα μας είναι να συμβάλουμε υλικά. Θα θεσπίσουμε ειδικά κονδύλια για το Αγιο Ορος διότι χωρίς παράδοση δεν μπορεί να υπάρχει μέλλον για την Ελλάδα.»

Η σχέση σας με το Αγιο Ορος πως είναι; Εχετε επαφή με κάποιους γέροντες ή πατέρες;

«Συνεχώς, πάρα πολύ τακτικά. Απλά δεν θα ήθελα να δώσω περισσότερες λεπτομέρειες επειδή αυτό το θέμα είναι καθαρά πνευματικό και προσωπικό. Δεν έχουμε σηνηθίσει να κάνουμε πολιτική και κυρίως ψηφοθηρία… οπως κάνουν πολλά κόμματα γιατί οταν βλέπω τον πρωθυπουργό από τη μία να πηγαίνει σε εβραϊκές συναγωγές επί τέσσερα συναπτά έτη και από την άλλη τώρα προεκλογικά να θυμάται το Αγιο Ορος, όχι εμείς δεν θα πέσουμε σε αυτό το επίπεδο. Τις σχέσεις πιυ διατηρούμε με συγκερκιμένους πνευματικούς ανθρώπους δεν θα τις διαφημίσουμε.»

Με το Οικουμενικό Πατραρχείου υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας; Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του πιστεύετε;

«Το Φανάρι θα μπορούσε να είναι ένας πραγματικός φάρος για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία αλλά αυτή τη στιγμή, η Χρυσή Αυγή θεωρεί ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι όμηρος των Τούρκων και του ανθελληνικού και ακραία ισλαμικού Τουρκικού κράτους και αυτή τη στιγμή είναι αδύνατον ο Οικουμενικός Πατριάρχης αν διατελέσει τον ρόλο που του έχει αναθέσει η ιστορία λόγω ακριβώς αυτής της ομηρίας.»

Την ίδια ώρα όμως κ. Κασιδιάρη, πολλοί σας κατηγορούν ότι δεν ασπάζεστε την Ορθοδοξία, ότι είστε Δωδεκαθεϊστές και παγανιστές.

«Οι θέσεις μας, για αυτό το λεπτό θέμα, έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας. Η Χρυσή Αυγή αντιτίθεται στον διαχωρισμό Εκκλησίας – Κράτους. Επιδιώκει την αποκατάσταση του κύρους της Εκκλησίας και την άμεση κάθαρση του κλήρου από κάθε παρακμιακό και διεθνιστικό στοιχείο. Ανεξιθρησκεία μόνο για τα δόγματα που δεν θίγουν την Ελληνική Παράδοση και Ιστορία και δεν φθείρουν την δύναμη του Έθνους. Η Ορθοδοξία αναγεννημένη και Ελληνική ξανά πρωτοπόρος στους αγώνες του Έθνους. Δυστυχώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης βλέποντας την ραγδαία μας άνοδο προσπαθούν να μας χτυπήσουν με κάθε μέσο το 97% των ελλήνων είναι χρισταινοί ορθόδοξοι, τώρα βέβαια έχουν μπει και δυο εκατομμύρια λαθρομετανάστες και έχει γίνει ένα μείζον ζήτημα με την ισλαμοποίηση της Ελλάδας. […] Ως εκπρόσωπος του κόμματος της Χρυσής Αυγής, σαν Ηλίας Κασιδιάρης και ως εκλεγμένος βουλευτής, θεωρώ γραφικό να δηλώνει κάπιος δωδεκαθεϊστής στην Ελλάδα του σήμερα.Σεβόμαστε απόλυτα την αρχαία ελληνική παράδοση, δεν θα μπορούσε να υπάρχει Ελλάδα εάν δεν υπήρχε αρχαία Ελλάδα η οποία είναι λίκνο του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτισμού αλλά θεωρώ ότι σήμερα να δηλώνει κάποιος δωδεκαθεϊστής ενδεχωμένως στερείται κατά κάποιον τρόπο σοβαρότητας. Παρόλου αυτά η θρησκευτική πίστη κάθε πολίτη είναι απολύτως σεβαστή. Δεν θα δεχθούμε δόγματα που θίγουν την ελληνική παράδοση και που φθίνουν τις δυνάμεις του Εθνους.»

«Η Χρυσή Αυγή συμβολίζει την Ελληνική ψυχή που είναι υποχρεωμένη να αντιστέκεται σε κάθε αντιξοότητα. Εγω κι οι συνεργάτες μου έχουμε ένα τάμα,να γίνει ένα λιτό άγαλμα για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.»

Trennlinie

2. Επιστολή του Βλ. Ρασσιά στον εκδότη του «Απολλωνίου Φωτός»

Πηγή: http://rassias.gr/1015.html (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»). Ο ΒΛΑΣΗΣ Γ. ΡΑΣΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΚΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΦΟΡΕΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΤΟΥ Υ.Σ.Ε.Ε. ΣΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΥΤΗ ΣΥΝΕΓΡΑΨΕ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΑ. ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΕΔΩ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Αθήνα 12. 12.«2002»

Προς Γιάννη Χαραλαμπόπουλο, Εκδότη του περιοδικού «Απολλώνιο Φως».

Αγαπητέ Γιαννάκη,

Το περιοδικό σου δεν το διαβάζω, γιατί ανήκει κραυγαλέα σε πολιτικό χώρο όλως αντιπαθή για μένα. Δεν απέφυγα όμως να ασχοληθώ με τα γραφόμενά σου, μετά από ειδοποίηση φίλων ότι σε ένα πονηρούλι σημείωμά σου με «φωτογραφίζεις» και δη πλαισιωμένο από σχόλια που αν μη τι άλλο χρειάζονται κάποιων στοιχειωδών απαντήσεων.

Για την τάξη και μόνον λοιπόν, οφείλω να σε ενημερώσω ότι δυστυχώς ή ευτυχώς είμαι ο χρονικά πρώτος σε αυτό τον τόπο που εξέφρασε σε βιβλία την ανάγκη της παλινορθώσεως των Εθνικών Θεών, τότε στο «μακρινό» «1991», ενώ σε σκόρπια κείμενα η Ιστορία τραβάει πολύ πριν, στα μέσα της δεκαετίας του 80. Αυτό δεν αλλάζει με τίποτε. Είναι περασμένο στην κωδικοποίηση της Ελληνικής βιβλιογραφίας. Ως ο πρώτος λοιπόν, αγαπητέ Γιαννάκη, δεν ζήτησα ποτέ την οποιαδήποτε άδεια, και ούτε βεβαίως θα ζητήσω ποτέ, για τη δημόσια και έμπρακτη έκφραση αυτών των θέσεών μου, αλλ’ αντιθέτως, αποτελώ, εκ των πραγμάτων, το αρχετυπικό κριτήριο εγκυρότητας κάθε μεταγενέστερης συλλογικής ή ατομικής στροφής προς την Εθνική Κοσμοαντίληψη και τον Πάτριο Τρόπο. Το’ φερε έτσι η Μοίρα, Γιαννάκη, τι να κάνουμε, και φορτώθηκα αυτόν τον βαρύ ρόλο. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα και πρέπει να συμμορφωνόμαστε τόσο με τις θελήσεις των Θεών, όσο και με τις διάφορες ποιοτικές ιεραρχήσεις.

Αγόρασα λοιπόν το περιοδικό σου, Γιαννάκη, διάβασα το αψυχολόγητο σχόλιό σου και σου απαντώ προς τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων που εσύ γέννησες. Μια και το έφερε η συζήτηση πάντως, γιατί δεν αναφέρεις στο περί εκλογών κείμενό σου (σελ. 2) ότι ο συνδυασμός στον οποίο συμμετείχες στις πρόσφατες Δημοτικές Εκλογές είχε ως υπότιτλο μόνον το «Αθήνα. Πρώτα οι Έλληνες» και ως κύριο τίτλο του το αρκούντως «κουφό»… «Ελληνορθόδοξη Δημαρχία» ; Μάλλον το… ξέχασες γιατί βιαζόσουν να βρίσεις τον Ρασσιά. Με «κατηγορείς» λοιπόν Γιαννάκη στο προαναφερθέν σχόλιό σου ότι… «παριστάνω» τον Ελληνοπρεπή. Εδώ άσε την Ιστορία να κρίνει. Μην εκτίθεσαι κιόλας. Εκτός αν «Ελληνοπρεπή» θεωρείς τον εαυτό σου, οπότε το πράγμα πάει αλλού και πάω να κάνω παρέα στους Θεούς που ήδη σκάνε από τα γέλια.

Για το αν τώρα προωθώ «νεοεποχιτισμό» και «συγκρητισμό» (…), σου επαναλαμβάνω, άσε την Ιστορία να κρίνει. Ξέρει αυτή. Το τι ακριβώς εγώ λέω, είναι καλά αποτυπωμένο στην αιωνιότητα, μέσα από τα βιβλία μου. Σου συστήνω και το παλιό γνωστό «Έθνος, Εθνισμός, Εθνοκράτος, Εθνικισμός», μπας και μπερδεύεις ακόμα τον Εθνισμό με τον αρρωστημένο Εθνικισμό, το δίδυμο αδελφάκι του Διεθνισμού. Μου προκάλεσε εντύπωση πάντως το ότι μου προσάπτεις «αριστερές καταβολές» (…), λες και πρόκειται για βρισιά. Σε πληροφορώ λοιπόν, φιλαράκο, ότι το πιο πάνω είναι «βρισιά» ΜΟΝΟ για τους ανθρώπους του ευρύτερου πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκεις και εντός του οποίου κινείσαι. Για τους λοιπούς φυσιολογικούς ανθρώπους, αυτό που πραγματικά εννοείς, δηλαδή «δημοκρατικών αρχών και πεποιθήσεων», αποτελεί όχι απλό τίτλο τιμής, αλλά και την αναγκαία συνθήκη ίσως για τον οποιονδήποτε άνθρωπο που τιμά τις ιδέες τού Ανθρωπισμού και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης.

Είμαι (και δρω ως τέτοιος) Αμεσοδημοκράτης, Αντιδογματικός και Αντιαυταρχιστής εδώ και δεκαετίες και από ό,τι φαίνεται θα παραμείνω τέτοιος και στις δεκαετίες που έρχονται (γιατί άλλωστε το απαιτούν και οι ίδιοι οι καιροί). Είμαι συν τοίς άλλοις και Στωϊκός, που πάει να πει, ανάμεσα σε διάφορα άλλα, ότι το πρώτο πράγμα που διδάχθηκα από την Φιλοσοφία είναι η υποχρέωσή μου να ανέχομαι τους άλλους ανθρώπους, πράγμα που εμφανώς διευρύνει την άβυσσο της μεταξύ μας απόστασης και άστα συνεπώς να πάνε στον Διάβολο των Ελληνοχριστιανών και των συνοδοιπόρων. Το παλαβότερο όμως το αμολάς παρακάτω στο εν λόγω σημείωμά σου, όταν ισχυρίζεσαι ότι πήγα στα «Ελευθέρια» των Θερμοπυλών «συνοδευόμενος από ένα κίναιδο» (…). Εδώ Γιαννάκη, έρριξα το δυνατότερο γέλιο. Στα «Ελευθέρια» του Ιουλίου «2002» («πέρισυ κάηκε φέτος μύρισε» που λέει και ο λαός, αλλά αν χρειάζεται να κάνουμε τη «ρομπιά» μας αυτά τα προσπερνάμε), σε μία εκδήλωση τιμής στους Θερμοπυλομάχους στην οποία, ως Σπαρτιάτης και Εθνικός, συμμετέχω από τα πρώτα έτη της τελέσεώς της, πήγα επικεφαλής 70 περίπου ατόμων (ένα λεωφορείο και πέντε ΙΧ), του πολυπληθέστερου δηλαδή επιμέρους πλήθους, υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών (ΥΣΕΕ).

Και ξέρεις, Γιαννάκη, εμένα, ως σερνικό, με αφήνουν παντελώς αδιάφορο οι σεξουαλικές προτιμήσεις ενός εκάστου, πόσο μάλλον εκείνες των απαρτιζόντων ένα πλήθος που πάει κάπου για να παρακολουθήσει μία εκδήλωση τιμής και να πλαισιώσει μία κατάθεση στεφάνου.

Μία και το έφερε η συζήτηση πάντως, και επειδή δεν σε είδα να είσαι στην πιο πάνω εκδήλωση και αν δεν με απατά η μνήμη μου απουσίαζες και από τις προηγούμενες, να ξέρεις ότι εκκρεμεί ακόμη η πρόταση του ΥΣΕΕ για Πανελλήνια Επιτροπή Εορτασμού των Εθνικών Επετείων, απαρτιζόμενη από όλες τις υγιείς κινήσεις Εθνικών. Αν δεν υπάρξει θετική ανταπόκριση, πράγμα που μέχρι την ώρα που σου γράφω φαίνεται να ισχύει, του χρόνου δεν θα παραστούμε, οπότε όλοι οι «ανησυχούντες» θα μπορούν να απολαύσουν ευδαίμονες την κραυγαλέα απουσία του δικού μας πλήθους, στο οποίο βεβαίως εμείς δεν προτιθέμεθα ποτέ να κάνουμε, προς Θέων, κατασταλτικό έλεγχο ερωτικών επιλογών.

Επί του υποτιθέμενου «ψόγου» σου τώρα: σου είπα κάπου παραπάνω, φιλαράκο, να μην εκτίθεσαι. Κράτα καλή σημείωση και επωφελήσου. Η κρατούσα ψυχιατρική αντίληψη βοά ότι όσοι ενοχλούνται και αναστατώνονται από τους ομοφυλόφιλους και για αυτό εκδηλώνονται ομοφοβικά, είναι οι ίδιοι είτε λανθάνοντες ομοφυλόφιλοι, είτε ενεργοί με χιλιάδες ενοχές και λοιπά σκοτεινά ψυχικά σημεία. Σε αυτή την ψυχιατρική θέση συνηγορεί άλλωστε και η Ιστορία. Ως ιστορικός λοιπόν, θα σε πληροφορήσω ότι όλοι οι ιστορικώς γνωστοί διωγμοί που εξαπολύθησαν κατά των ομοφυλοφίλων, κηρύχθηκαν από ομοφυλόφιλους. Για αυτό σου λέω. Μην εκτίθεσαι Γιαννάκη.

Γενικότερα, Γιαννάκη, μην εκτίθεσαι. Αυτούς τους σπάνιους ανθρώπους που βλέπεις να προηγούνται, ως έργο, ως ήθος, ως παιδεία και μύρια όσα άλλα, μην τους μισείς, μην τους πολεμάς (πόσο μάλλον με βρωμιές). Επωφελήσου από τον δρόμο που άνοιξαν αυτοί για σένα, μέσα στα αγκάθια ματώνοντας τα χέρια τους, και κοίτα να τους φτάσεις και να τους ξεπεράσεις ακόμα. Τότε μόνο θα κάνεις τους προγόνους να χαίρονται.

Θα χαρώ και εγώ να με ξεπεράσεις, τουλάχιστον στα πολύ βασικά, δηλαδή στο έργο και την παιδεία. Ειλικρινά θα χαρώ. Έστω κι αν εσαεί θα μισώ αυτό που στο πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο αντιπροσωπεύεις.

Trennlinie

3. Η στάση των Ελλήνων Εθνικών απέναντι στον Φασισμό.

Η απάντηση του ΥΣΕΕ, του κύριου Φορέα της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας του Δωδεκάθεου, στον νεο-ελληνικό Φασισμό. «Στην Αρχαία Ελλάδα αναφέρονται οι φασίστες», Πηγή: http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=faq#7 (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»). ΤΟ ΥΣΕΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ. ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ.

Είναι προφανές από όσα ειπώθησαν ήδη στην απάντηση «Ποια είναι η πολιτική σας πρόταση;» ότι ο φασισμός, και εν γένει οι ολοκληρωτικές αντιλήψεις, δεν έχουν την ελάχιστη έστω θέση στην όποια επίκληση του Εθνικού, δηλαδή Προχριστιανικού Ελληνισμού. Απλώς, τον πραγματικό Ελληνισμό, που όντας ηττημένος δεν μπορεί να υπερασπισθεί τον εαυτό του, τον έχουν καπηλευθεί χυδαιότατα πλείστοι όσοι απατεώνες για ιδιοτελείς σκοπούς.

Επίκληση του Ελληνισμού γίνεται συνεχώς και από πάμπολλους, μόνο που γίνεται πάντα απατεωνίστικα και καταπατητικά, από χριστιανούς για να στηρίξουν το σαθρό υπόβαθρο των θεωριών τους μέχρι από φασίστες που προσπαθούν να αντλήσουν αίγλη από τη λαμπρότητα των προγόνων μας.

Για την τελευταία καπηλεία ευθύνεται μάλιστα και η εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (λ.χ. Καστοριάδης, Παπαϊωάννου, Λεντάκης κ.ά.) βυζαντινο- χριστιανική στον τρόπο σκέψης της ελληνική Αριστερά, η οποία κατ ουσίαν χάρισε προς σκύλευση στους εθνικιστές και τους φασίστες τον ευγενή εκείνο κόσμο που γέννησε την Αυτοθέσμιση και τον αντιαυταρχικό Πολιτικό Άνθρωπο.

Όπως όμως ο Χριστιανισμός δεν έχει τίποτε το κοινό με τον Ελληνισμό, έτσι δεν έχουν και όλα τα ιδεολογικά του γεννήματα λ.χ. ο εθνικισμός και ο φασισμός. Πώς μπορεί άλλωστε ο φασίστας να συσχετισθεί με τις βασικές Ελληνικές αρχές, όπως λ.χ. με την ανεκτικότητα στην ετερότητα ή την Δικαιοσύνη;

Trennlinie

4. Ο Εθνικισμός στα μάτια του εθνικού ελληνισμού.

Απόσπασμα απο το βιβλίο του Βλάση Γ. Ρασσιά «Έθνος, Εθνισμός, Εθνοκράτος, Εθνικισμός», 2η έκδοση, εκδ. Ανοιχτή Πόλη, Αθήνα «2006». Πηγή: http://dikaiopolis.pblogs.gr/2009/00/401500.html (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»). Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «Έθνος, Εθνισμός, Εθνοκράτος, Εθνικισμός». URL: http://www.rassias.gr/1046.html στο: Rassias (ΣΥΓΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΨΥΧΕΣ), τελευταία πρόσβαση: 9.3.«2013».

Γνήσιο κατασκεύασμα του μονοθεϊστικού ολοκληρωτισμού, ο «Εθνικισμός» εκδηλώθηκε και εξακολουθεί φυσικά να εκδηλώνεται ως αυστηρή απαίτηση για απόλυτη ομοιογένεια και ενότητα, πολιτισμική θρησκευτική και γλωσσική, ώστε να παραχθεί η ψευδαίσθηση μι υποτιθέμενης ιστορικής προσωπικότητας, σε ένα εκ των πραγμάτων συμφυρματικό συνάθροισμα εγωκεντρικών ατόμων. Σημαίες του Εθικισμού έγιναν υποχρεωτικά η προκατάληψη, η αλλοφοβία, η πνεύμακή κλειστότητα, η καχυποψία και η εσωστρέφεια και ως «εχθροί» κηρύχθηκαν όχι οι εχθροί της συλλογικής Ελευθερίας και Αυτονομίας (που αποτελούσαν τους εχθρούς των Εθνικών), αλλά η κάθε είδους διαφορετικότητα, η οποία μέσα από έναν αρρωστημένο συλλογικό ψυχισμό εκλαμβάνεται πλέον ως πολιτισμική, θρησκευτική, ηθική ή «φυλετική μόλυνση. Σκοποί του «Εθνικισμού» είναι η καθολική ομοιογένεια στο εσωτερικό του ψευδ – «έθνους» και η μανιώδης πολιτισμική επέκταση και ηγεμονία στο εξωτερικό του, όπως ακριβώς επί αιώνες: είχαν διδάξει οι κυρίαρχοι μονοθεϊστές, λ.χ. πάση θυσία καθολική ομοιογένεια μέσα στην Εκκλησία και μανιώδης προσηλυτισμός και υποδούλωση των υποτιθεμένων «ειδωλολατρών».

Το πιο ειρωνικό είναι μάλιστα, ότι το ψευδ – «έθνος» που ο «Εθνικισμός» ανεμίζει σαν σημαία γι‘ αυτήν του την απολυτότητα, τις περισσότερες φορές, εξαιτίας κυρίως του ετεροπροσδιορισμού του από το γνωστό «πόδι» της αυταρχίας, που ακούει στο όνομα «κρατούσα Θρησκεία» (ακόμη και όταν αυτή δεν δηλώνεται ευθέως ως τέτοια), καμία σχέση δεν έχει με το αληθές εθνικό χαρακτηριστικό τής ανά τόπους ιδιαίτερης και αυ¬τόχθονος (διάβαζε προχριστιανικής) Παράδοσης. Ψευδ – «έθνος» και «Εθνικισμός», πρωτομάστορες της ιδεοληψίας και του ανιστόρητου, του φορτισμένου αλλά ταυτοχρόνως και παραμυθητικού (νηπιώδους) λόγου, καθώς επίσης και της απολύτως μονομερούς «ανάλυσης» των πραγμάτων, κανακεύουν και αγοραπωλούν με την ύψιστη μαεστρία την Ψευδή Συνείδηση, δηλαδή την εδραιωμένη ως αλήθεια πίστη, σε ένα πασιφανέστατο ψέμα. Και το χειρότερο: ψευδ – «έθνος» και «Εθνικισμός», μίζερα δουλικά του ισοπεδωτή κόσμου του «Μονοθεϊσμού», δημιουργούν από την γέννηση τους κιόλας, το «μεγάλο» αλλά τελικά επίπλαστο «πρόβλημα» των μειονοτήτων (και, βεβαίως, των λεγομένων «μειονοτικών»).

Οι «εθνικιστές» αποδεικνύονται τελικά οι χειρότεροι εχθροί του πραγματικού «έθνους», μετατρέποντας την φυσική και λογική διεκδίκηση της ταυτότητας («Εθνισμός») σε μίσος για τους άλλους (κατά κανόνα σε μίσος για τον… γείτονα).

Ενώ ο «Εθνισμός» συσπειρώνει, αντιπροσωπεύοντας την νόμιμη διεκδίκηση της συλλογικής αξιοπρέπειας, ο «Εθνικισμός» αποκλείει, αντιπροσωπεύοντας τίποτε περισσότερο από την απολύτως επιθετική καχυποψία. Ο «Εθνισμός» αντιπροσωπεύει την νόμιμη διεκδίκηση της συλλογικής αξιοπρέπειας. Ο «Εθνικισμός» αντι¬προσωπεύει την απολύτως επιθετική καχυποψία.

Το μεγαλύτερο όμως εσωτερικό δράμα του «Εθνικισμού» είναι ο απόλυτος παραλογισμός τής προοπτικής που δήθεν προβάλλει, ένας παραλογισμός, ο οποίος έκλαμπρα καταδεικνύεται στην απλή συνειδητοποίηση, ότι αντίθετα από τον υποτιθέμενο και πλαστό «αντίπαλο» του, τον λεγόμενο «Διεθνισμό» (αμφότεροι παραπροϊόντα του «μονοθεϊστικού» Κόσμου), αυτός δεν μπορεί τελικά, ως πολιτικό ή κοινωνικό ή πολιτισμικό εάν θέλετε φαινόμενο, να γενικευθεί. Και αυτό, γιατί σε απόλυτη αντίθεση προς τον φυσικό (αρχαιοτροπο) «Εθνισμό», ο οποίος μπορεί να υπερασπίζεται θετικά την διαφορετικότητα / ετερότητα του (σεβόμενος την ίδια στιγμή βαθύτατα και την διαφορετικότητα / ετερότητα όλων των άλλων, που του συμπεριφέρονται ομοίως), ο κάθε επί μέρους «Εθνικισμός» θεωρεί την επί μέρους «ράτσα» του περιούσια και ανώτερη πασών των άλλων, άρα μπορεί να ορίσει την διαφορετικότητα / ετερότητα μόνον αρνητικά.

Σε πολιτικό επίπεδο τώρα, μετά την κατάρρευση στη Δύση της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου, αυτού του κτηνώδους σφαγέα των ευρωπαϊκών εθνών, ο κόσμος του Ιαχωβά οργανώθηκε σε φεουδαρχική δομή, η οποία, αν και κράτησε αρκετούς αιώνες, οδήγησε σε αδιέξοδα για τον απλό λόγο του ότι ο κατακερματισμός της Εξουσίας τον έκανε τρωτό σε αλληλοσυγκρούσεις τμημάτων του και εύκολες ανατροπές από ανά τόπους δυσαρεστημένους πληθυσμούς δούλων. Παράλληλα, στην Ανατολή, το θεοκρατικό Βυζάντιο υπέκυπτε κι αυτό στο φεουδαρχικό μοντέλο, μένοντας τύποις μόνον «αυτοκρατορία» σε βαθμό που να εξασφαλίζει ικανό μηχανισμό συλλογής φόρων για τις ακόρεστες ανάγκες του παλατιού, της γραφειοκρατίας και του παρασιτικού κλήρου και παρα-κλήρου που άκουγε στο όνομα «μοναχισμός».

Το συνολικό μοντέλο πάντως, κατέρρευσε ταυτόχρονα με την περίοδο που εν συντομία ονομάζουμε Μεσαίωνα. Η τρωτή φεουδαρχία της Δύσης έδωσε, κατά τον 16ο αιώνα, τη θέση της στο άτρωτο από εξεγέρσεις δούλων «Εθνοκράτος», και στους επόμενους δύο αιώνες σύσσωμη η Ευρώπη υποχρεώθηκε, από άκρου σε άκρο της, ν’ ακολουθήσει το παράδειγμα, ενώ όμως την ίδια περίπου εποχή στο φαντασιακό / αντιληπτικό επίπεδο, η ανθρωπότητα όχι μόνο δεν μετασχηματιζόταν ουσιαστικά σε κάτι διαφορετικό, αλλά αντίθετα παρέμενε στην ίδια φρικτή και πνευματοκτόνο κοσμοθέαση, βυθιζόμενη συνάμα σε ακόμα μεγαλύτερη αποκτήνωση (Πόσοι άραγε ξέρουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εκατομμυρίων θυμάτων της ιαχωβικής θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, δεν αφορούν τον.. «επάρατο» Μεσαίωνα, αλλά, αντίθετα, την.. «φωτισμένη» Αναγέννηση;)

Καλύπτοντας λοιπόν όλα σχεδόν τα προ πολλού αλλοτριωμένα ευρωπαϊκά «έθνη», εκ των οποίων τα περισσότερα είχαν ταπεινωμένα τα ονόματά τους και παραποιημένη την προχριστιανική Ιστορία τους, με υπήκοους ονοματισμένους από το λεξικό της εβραϊκής μυθολογίας και με τα ιερατεία να ξελαρυγγιάζονται σε ύμνους υπέρ του Ιαχωβά («αλληλούϊα», «δόξα και τιμή στον Ιαχωβά»), το νεοφανές «Εθνοκράτος», βασίστηκε πάνω σε δίποδα θεμέλια. Σε έναν ολοκληρωτικό, βίαιο και συγκεντρωτικό εξουσιαστικό μηχανισμό από τη μία, αρχικά μόνον «μοναρχικό» και φυσικά πάντοτε «χριστιανικό», και σε μια βίαιη ομοιομορφία των υπηκόων από την άλλη, υπηκόων που όφειλαν ν’ αντιλαμβάνονται τα πράγματα -και κατ’ επέκταση να συμπεριφέρονται- στο εξής, ως ομογενές «έθνος» μέσα σ’ έναν κόσμο που το πρώτο και κύριο που εχθρευόταν ήταν η ύπαρξη πολυμορφίας, ήτοι.. «εθνών» με την αυθεντική φυσικά έννοια του όρου (ήτοι, ομάδες με ιδιαίτερα «έθη και νόμους και γλώτταν και βίον» όπως το ‘χε ορίσει παλαιά ο Απολλώνιος).

Η σχιζοφρένεια αυτή, ξεπεράστηκε ωστόσο από τον αυθαίρετο και διαστρεβλωτικό ορισμό του κρατίστικα δημιουργημένου ψευδο«Έθνους», ως ομοιόμορφης μάζας υπηκόων και όχι ως κοινωνικής ή φυλετικής ομάδας που τηρεί ένα ίδιο και αυτόχθον, ήτοι αρχαιότροπο «έθος»: Μία μικρή ομάδα εξουσιαστών αποφασίζει ιδία βουλήσει ότι ανήκουν στο κατασκευασμένο ψευδ«Έθνος» της κάποιες μεγάλες ομάδες λαού, που ούτε καν ρωτήθηκαν αν θέλουν ν’ ανήκουν σ’ αυτό.

Έτσι, ένας τερατώδης μηχανισμός φυσικής και πνευματικής υποδούλωσης γεννιέται, ένας μηχανισμός που είναι ταυτόχρονα κρατικός και χριστιανικός: το ιδιό-Τροπο (το με ίδιαίτερο ή ίδιον Τρόπον) άτομο ή η ιδιό-Τροπη ομάδα, συνθλίβονται οριστικά μέσα στην ξέφρενη και αμείλικτη υπηκοοποίηση (εκ του Υπο-Ακούειν, Υπακούειν) αλλά και πνευματική δουλοπρέπεια (ο Νίτσε έχει αναφερθεί με λεπτομέρεια πάνω στις κοσμοθεάσεις που δημιουργούν δούλους). Για πρώτη φορά λοιπόν στην μακραίωνη ανθρώπινη Ιστορία, η εθνική συνείδηση ξεπέφτει σε ένα προϊόν βίας και τρόμου.

Trennlinie

5. «ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΑΚΥΡΩΝΕΙ!»

ΥΣΕΕ: «ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΑΚΥΡΩΝΕΙ!», Δελτία Τύπου (Νο. 222), Ημερομηνία Ανακοίνωσης: 13.2.«2010» Πηγή: http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=deltia&did=222 (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»).

Απόσπασμα

Είναι γνωστή άλλωστε και χιλιοειπωμένη η ιστορικά τεκμηριωμένη θέση μας ότι το Έθνος (και επί του προκειμένου το Ελληνικό, για την παλινόρθωση του εθνισμού του οποίου εμείς αγωνιζόμαστε) δεν ταυτίζεται με το όποιο Κράτος, ακόμα και στις περιπτώσεις που αυτές οι δύο εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους οντότητες τυγχάνει να μοιράζονται το ίδιο όνομα.

Από τη μία πλευρά όμως γινόμαστε μάρτυρες μιας αδικαιολόγητης σπουδής της Πολιτείας να επιχειρεί εν μέσω κρίσης την «ελληνοποίηση» μεταναστών, την οποία σκοπίμως δεν αποκαλεί «απονομή υπηκοότητας» αλλά «απονομή της ελληνικής ιθαγένειας». Και αυτό προκαλεί σε κάθε εγγράμματο άνθρωπο εύλογους συνειρμούς, καθώς είναι αδύνατον να φαντασθούμε ότι οι κυβερνητικοί παράγοντες δεν γνωρίζουν ότι ο όρος «ιθαγένεια» στην γλώσσα των Ελλήνων αποτελεί σύνθεση των λέξεων «ιθύς», δηλαδή ευθύς / αληθής και «γένος», συνεπώς παραπέμπει ευθέως στην καταγωγή και σημαίνει τον αυτόχθονα, τον γηγενή, τον επιχώριο. Από την άλλη πλευρά γινόμαστε επίσης μάρτυρες της χονδροειδούς (όπως το συνηθίζουν άλλωστε) παρέμβασης επί του ζητήματος ουκ ολίγων στελεχών της δικτατορεύουσας Ορθόδοξης Εκκλησίας, γνωστών για τις φασιστικές και μισαλλόδοξες θέσεις τους, καθώς και της εκ μέρους τους κινητοποίησης των πολλών παρεκκλησιαστικών μηχανισμών τους που παριστάνουν τις πολιτικές οργανώσεις ή τους πολιτιστικούς φορείς. Λογικό είναι λοιπόν ότι τα παραπάνω οδηγούν σε άρση του όποιου δικού μας αυτοπεριορισμού και συνεπώς η Ελληνική Εθνική Θρησκεία δικαιωματικά εκφράζει δια του παρόντος την θέση της, καταδικάζοντας προηγουμένως ισόποσα:

1. Τους προγραμματισμένους από μια πονηρή προπαγάνδα 120 ετών αυτοαποκαλούμενους «διεθνιστές», οι οποίοι, αγνοώντας ότι η επαναφορά των όρων «ελευθερία», «δημοκρατία», «πατρίδα» και «έθνος» μετά από αιώνες αφανισμού τους από τον κυρίαρχο Χριστιανισμό, έγινε και εδραιώθηκε από την ευρωπαϊκή δημοκρατική Αριστερά της περιόδου 1790 – 1890, λειτουργούν ως σκύλοι του Παβλώφ κάθε φορά που ακούνε να γίνεται λόγος για «έθνος» και «πατρίδα» και βγάζουν προς αυτά το πιο απροκάλυπτο μίσος, προσπαθώντας να πείσουν τον εαυτό τους και τους άλλους ότι για να είναι κάποιος σωστός άνθρωπος πρέπει πρωτίστως να είναι άρριζος και άπατρις. Προσωποποιήσεις της απόλυτης αντίφασης, από την μία υπερασπίζονται (όσοι υπερασπίζονται.) με υποκρισία τα αυτόχθονα Έθνη της αμερικανικής ηπείρου, τις ιθαγενείς «παραδόσεις» ή ζητούν «πατρίδα για τους Παλαιστινίους» και από την άλλη θεωρούν ύποπτη «φασιστικότητας» την επίκληση του έθνους, της παράδοσης και της πατρίδας στην Ελλάδα από Έλληνες Εθνικούς!

Η πιο ανατριχιαστική έκφραση αυτών των «διεθνιστών» φασιστών (χειριστών δηλαδή υπεργενικεύσεων, υπεραπλουστεύσεων, παράλογων επαγωγών και ωμών στοχοποιήσεων) υπάρχει μάλιστα γραμμένη σε κάποιους τοίχους της Αθήνας: «Καρκίνο στο συκώτι του κάθε πατριώτη!»

2. Τους προγραμματισμένους από την περίπου ίσης ηλικίας με την προηγούμενη εθνοκάπηλη «ελληνο»χριστιανική προπαγάνδα αυτοαποκαλούμενους «εθνικιστές», τους μεγαλύτερους εχθρούς του Ελληνικού Έθνους, την φύση του οποίου διαστρεβλώνουν πολύτροπα και κακοποιούν, ταυτίζοντάς το με την τυπική υπηκοότητα σε ένα σχετικά νεοσύστατο (19ος αιώνας) Κράτος που απλώς ονομάζεται «Ελληνικό», αλλά και, ακόμα χειρότερα, με την ιδιότητα του πιστού της βαθύτατα ανθελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτούς που προσπαθούν να μας πείσουν ότι το να αγαπάμε το Έθνος μας ταυτίζεται με την υποχρέωση να υποτασσόμαστε σε αυτούς που κατεξοχήν το πολεμάνε (δηλαδή τους ορθόδοξους θεοκράτες) ή να αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα το να φέρει ο εχθρός μας το όνομά μας με γελοίες εξισώσεις τύπου Έλληνας ίσον Χριστιανός Ορθόδοξος! Προσωποποιήσεις της απόλυτης αντίφασης, από την μία παριστάνουν ότι σέβονται τον πραγματικό, δηλαδή προχριστιανικό Ελληνισμό και από την άλλη θεωρούν ύποπτη «αντεθνικότητας» την ιστορική άρνηση του ανθελληνικού Βυζαντίου ή το κάλεσμα για παλινόρθωση αυτού ακριβώς του πραγματικού, δηλαδή προχριστιανικού Ελληνισμού! Αγκαλιάζουν ανενδοίαστα τις πιο χυδαίες μορφές ρατσισμού, ξενοφοβίας, μισαλλοδοξίας και κοινωνικού φασισμού, ο δε πιο ανατριχιαστικός παραλογισμός τους είναι η αρκετά βίαιη απαίτησή τους για μία δήθεν «εθνική ενότητα», την οποία φυσικά εννοούν μόνο κάτω από τις ισχύουσες συνθήκες της ορθοδοξοκρατίας και όχι μέσα από την ανατροπή τους: για να σώσουμε έναν απροσδιόριστο και θολό «Ελληνισμό» ή μία ενδοσυνοριακή «πατρίδα» (άγνωστη λέξη ούτως ή άλλως στα «ιερά» βιβλία της θρησκείας τους!) πρέπει όχι μόνο να μισούμε όλους τους αλλοεθνείς αλλά και από πολέμιοι της ορθόδοξης θεοκρατίας να γίνουμε υπηρέτες και τραμπούκοι της!

Το ζήτημα της ελληνικότητας ή μη ελληνικότητας, αντίθετα από το ζήτημα της «ελληνοποίησης» μεταναστών είναι εξαιρετικά απλό. Έλληνας είναι μόνον όποιος με ελεύθερη βούληση αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοιος, όποιος τιμά ΟΛΗ την ιστορική διαδρομή του Ελληνικού Έθνους, είτε την εποχή που αυτό ήταν ελεύθερο και αυτεξούσιο, είτε τις εποχές που ήταν υπόδουλο σε ξένους κυρίαρχους, όποιος (τουλάχιστον) σέβεται την Ελληνική Εθνική Παράδοση και Θρησκεία και τέλος, όποιος εκδηλώνει εμπράκτως στην ζωή του και επίσης μεταδίδει στους συνανθρώπους του τα κύρια χαρακτηριστικά της Ελληνικότητας που είναι η Ελευθεροπρέπεια, η Αρετή και ο Ανθρωπισμός. Η δική μας ένσταση στην «ελληνοποίηση» μεταναστών που ετοιμάζει το ελληνικό Κράτος είναι ότι αυτή θα γίνει με κριτήρια που δεν έχουν σχέση με την πιο πάνω απλή, ιστορικά έγκυρη και ορθή διατύπωση της ελληνικότητας, με αποτέλεσμα ο πραγματικός Ελληνισμός να βρεθεί σε ακόμα δυσχερέστερη θέση, περαιτέρω μειούμενος σε ποσοστό επί του «γενικού πληθυσμού» των υπηκόων του Κράτους που απλώς λέγεται «Ελληνικό».

Ενώ αριθμητικά όσο και ποιοτικά είχαμε έως τώρα απέναντί μας τους ανθέλληνες ρασοφόρους, το κατ‘ απονομήν «ελληνικό» (μέσω υπηκοότητας) «ποίμνιό» τους, τους πωρωμένους και ανιστόρητους βυζαντινόπληκτους ρωμιούς («ελληναράδες») και τα παγκοσμιοποιημένα αντιπατριωτικά «fashion victims» της Παγκοσμίου Ιερουσαλήμ, τώρα η ποικιλία θα αυξηθεί και ο ζωολογικός κήπος θα φιλοξενεί και άλλα πολιτισμικά είδη που, όπως και τα προηγούμενα, θα απέχουν έτη φωτός από τον μοναδικό, έλλογο και δοξαστικό για τον Άνθρωπο πολιτισμό που ενέπνευσαν στους προγόνους μας, σε αυτά εδώ τα χώματα, οι Ολύμπιοι Θεοί.

Trennlinie
6. Ενάντια στην εθνικιστική γελιοποίηση του Ελληνικού Εθνισμού

ΥΣΕΕ: «ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΑΣ ΣΕ ΑΠΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ» (ΥΣΕΕ: Δελτ. Νο. 225 / 26.5.«2010»). Πηγή: http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=deltia&did=225 (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»).

Απόσπασμα

Όπως δυστυχώς συνηθίζεται εδώ και 5 χρόνια κάθε Μάϊο και Ιούνιο, το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών έγινε και εφέτος αποδέκτης αρκετών απαράδεκτων γραπτών και ηλεκτρονικών επιστολών από κυρίως ανώνυμα άτομα που ανήκουν (ή παριστάνουν ότι ανήκουν!) στον λεγόμενο «αρχαιολατρικό» ή «ελληνοπρεπή» χύδην «χώρο», ο οποίος ως γνωστόν αυτή την χρονική περίοδο αναλώνεται στο να διοργανώνει κάποιες δήθεν «ενωτικές», συμφυρματικές και φεστιβαλικού χαρακτήρα εκδηλώσεις. Η αφορμή γι‘ αυτή την εντελώς απρόκλητη «εκστρατεία» που κάποιοι προφανώς έχουν συντονίσει εναντίον μας, γνωρίζουμε βεβαίως ότι δεν είναι άλλη από την γνωστή επιλογή ημών, του κύριου φορέα της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, να μην ξανασυμμετάσχουμε σε τέτοιου είδους συμφυρματικές εκδηλώσεις. Επειδή όμως οι αντιδράσεις κάποιων ανθρώπων από γελοίες έχουν γίνει τώρα πλέον και αηδιαστικές, είμαστε υποχρεωμένοι να αποσαφηνίσουμε για πολλοστή, πλην όμως τελευταία φορά, κάποια πράγματα, αλλά και ταυτόχρονα να ανακοινώσουμε μερικά νεότερα.

Πριν από δύο περίπου δεκαετίες εξουσιοδοτηθήκαμε να φέρουμε ανοικτά στο νεο-ελληνικό κοινωνικό προσκήνιο το ζήτημα της παλινόρθωσης της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας […] ιδρύσαμε και τυπικά πλέον το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών […] με σκοπό την υγιή επανελλήνιση μέσα από την παλινόρθωση της πραγματικής εθνικής μας Παράδοσης και Θρησκείας και την θεσμική αναγνώριση της τελευταίας από την νεοελληνική πολιτεία

Απέναντι μας βρήκαμε από την πρώτη κιόλας στιγμή την στυγνή ορθόδοξη θεοκρατία […]. Δεν ήσαν όμως μόνο οι θεοκράτες και οι πολύμορφοι βαλέδες τους που βρέθηκαν απέναντί μας. Μετά από αιώνες αποκοπής της συντριπτικής πλειοψηφίας του έθνους των Ελλήνων από την αρετή, την ευσέβεια και την αιδώ των παλαιών ελεύθερων προγόνων μας, στάθηκε εξαιρετικά δύσκολο να περάσει στους πολλούς το τι ακριβώς είναι και τι ακριβώς απαιτεί η Ελληνική Εθνική Θρησκεία. Οι περισσότεροι την εξέλαβαν και εξακολουθούν να την εκλαμβάνουν λανθασμένα (ή επειδή έτσι τους βολεύει) είτε ως εφαλτήριο για αντιχριστιανισμό ή αντιεβραϊσμό, είτε ως προθάλαμο στον εθνικισμό, είτε ως πεδίο βιοπορισμού ή ικανοποίησης καταξιωτικών συνδρόμων, είτε ως πλαίσιο φυγής από την πραγματικότητα και ονειροπόλησης, είτε ως δικαιολογία για οργάνωση μαζικών φεστιβαλικών εκδηλώσεων, μοναδικός σκοπός των οποίων είναι «να περνάει καλά» το κατά κανόνα άσχετο με την εθνική μας θρησκευτικότητα πλήθος.

Οι πρώτες από αυτές τις εκτροπές είναι βεβαίως αντιμετωπίσιμες, αν και όχι δίχως σημαντική από πλευράς μας σπατάλη πολύτιμων δυνάμεων. Εκείνο όμως που δεν μπορούμε να καταπολεμήσουμε, και δεν είναι του ενδιαφέροντός μας άλλωστε κάτι τέτοιο, είναι η τάση των ανθρώπων της εποχής μας προς την ελάσσονα προσπάθεια, το επιφανειακό, το θεαματικό, το διασκεδαστικό και, κυρίως, προς αυτό που δεν απαιτεί αλλαγή έθους και συνείδησης. Μετά από μία περίπου δεκαετία τέτοιων εκτροπών, γινόμαστε σήμερα μάρτυρες μιας μανίας ελληνοφανούς φεστιβαλισμού, που θεωρεί ότι υπηρετεί την επανελλήνιση με το να συγκεντρώνει από καιρού εις καιρόν μικροπλήθη παντελώς άσχετων με την Εθνική μας Θρησκεία ανθρώπων, όχι μόνο γύρω από πολιτιστικού χαρακτήρα δρώμενα, αλλά ακόμα και γύρω από τελετές που προσφάτως (γιατί δεν ίσχυε παλαιότερα) οι διοργανωτές τους δεν έχουν ενδοιασμό να τις παρουσιάζουν ως λατρευτικού χαρακτήρα. Από αφέλεια λοιπόν ή από άλλες λιγότερο αθώες αιτίες, γίνονται επικλήσεις προς τους Θεούς μας και επιδεικνύονται τα άγια των αγίων μας μπροστά σε άσχετους θεατές που δεν επιδεικνύουν τον ελάχιστο σεβασμό προς τα εθνικά σεβάσματα και αυτό μάλιστα θεωρείται ως… το απαύγασμα (ή η… «κορυφαία εκδήλωση») της «ελληνοπρέπειας», σε σημείο μάλιστα που να εισπράττει το μένος των φεστιβαλιστών όποιος, είτε φορέας είτε επώνυμος άνθρωπος, αρνείται να συμμετάσχει σε αυτή την κραυγαλέα ασχήμια: ακόμα και ψευτο – «Παναθήναια» ετοιμάζονται για το άμεσο μέλλον και μάλιστα μοιράζονται και από τώρα οι υποσχέσεις για χρηματικές αμοιβές!

Το ζωντανό από τον 15ο αιώνα αίτημα της παλινόρθωσης της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας κινδυνεύει φανερά λοιπόν σήμερα, σήμερα που υποτίθεται ότι η σχετική πολιτική ελευθερία επιτρέπει την μετά από συνεχή και στρατηγικό αγώνα θεσμική ικανοποίησή του, να ξεπέσει σε διεκδίκηση του αρτιότερου ή θεαματικότερου φολκλορισμού με όσο το δυνατόν πιο «πολυπληθές» και πιο «χαρούμενο» και «αφελές» μικροπλήθος. Κάτι δηλαδή που, εάν επικρατήσει, θα ακυρώσει για πολλές δεκαετίες την υπόθεση της πραγματικής παλινόρθωσης και θεσμικής αναγνώρισης, για την οποία εμείς αγωνιζόμαστε, αφού η Ελληνική Εθνική Θρησκεία θα έχει αναντίρρητα απομακρυνθεί από τον εαυτό της και υποβιβαστεί στην αναπαράστασή της.

Αυτό από το οποίο κινδυνεύει η Ελληνική Εθνική Θρησκεία δεν είναι η αναπαράστασή της, ή ακόμη χειρότερα η παραποίησή της, αλλά το πιθανό σφάλμα να τις υιοθετήσει και η ίδια, εξαφανιζόμενη για πάντα μέσα τους.

Ο καθένας αξίζει άλλωστε τις επιλογές του και αυτοί που αναζητούν την φιγούρα ή το αργύριον είναι κρίμα να τα στερηθούν. Για εμάς πάντως δεν κάνουν, αφού γνωρίζουμε καλά ότι η αγωνιστική ισχύς δεν κρύβεται στους αριθμούς για τον απλό λόγο ότι το όποιο χαμηλό, απλοϊκό και χυδαίο στοιχείο υπερτερεί πάντοτε αριθμητικά του όποιου υψηλού, σοβαρού και ποιοτικού. Συνεπώς η ποιότητα, η αρετή, η αγωνιστικότητα και η ευσέβεια είναι τα μοναδικά στοιχεία που όντως ενδιαφέρουν το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών.

Trennlinie

7. Ελληνική Πολυθεϊστική Απάντηση στον «Αρχαιοκεντρισμό».

Η απάντηση του ΥΣΕΕ, του κύριου Φορέα της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, στην ρωμαίικη εκδοχή της «Αριοσοφίας». «Ποια η θέση σας για τις θεωρίες περί της «Ομάδας Ε»;», Πηγή: http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=faq#9 (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»).

Στυλιανός Αρίστων: Προς ξεκαθαρίσματος ας σημειωθεί ότι η «Νέα Εποχή» είναι ένα σύγχρονο θρησκευτικό φαινόμενο, με έντονο αποκρυφιστικό συγκρητιστικό χαρακτήρα, βαθιά επηρεασμένο απο τον χριστιανισμό. Οι γνωστότεροι εκπρόσωποι του, λ.χ. η Doreen Virtue, Jeanne Ruland, Dion Fortune και οι ιδρυτές τέκτονες του αποκρυφιστικού «Τάγματος της Χρυσής» – μεταξύ άλλων ο «προθάλαμος» για την «Νέα Εποχή» – William Robert Woodman, Samuel Liddell MacGregor Mathers και William Wynn Westcott ήταν/είναι χριστιανοί. Το ίδιο ισχύει βεβαίως και για τον Von Nettesheim, τον Πατέρα του –υπό την πολύ στενή έννοια- Αποκρυφισμού (Okkultismus), αλλά και τον ιδρυτή του νεώτερου αποκρυφισμού Eliphas Levi. Χωρίς τους καμπαλιστές χριστιανούς δεν θα υπήρχε μάλλον η «Νέα Εποχή» και ο λεγόμενος «Νεοπαγανισμός», ο οποίος δανείστηκε μεν στοιχεία των εθνικών θρησκειών για να ντύσει το υπόβαθρο του, στηρίζεται όμως δε σε θεολογικές κατηγορίες σαν αυτην της «Δυοθεϊστικότητας», που έχουν σαν «θεμέλιο» τον ιουδαιο-χριστιανικό μονοθεϊσμό, όπως ομολογεί η «νεοπαγανίστρια» ιέρεια Janet Farrar στο βιβλίο της «Progressive Witchcraft» (σελ. 50, Ούλστέντλ-Κίρχχασελ 2005). Οι ομοιότητες με τον Αρχαιοκεντρισμό είναι πάμπολλες, π.χ. η Dion Fortune αντιστοιχίζει τους εθνικούς θεούς με τους αρχάγγελους του Ιουδαιοχριστιανισμού (Selbstverteidigung mit PSI, σελ. 145, 7η εκδ, Μόναχο: Ansata, 2004). Για την Nowicki και τον γνωστό αποκρυφιστή W. E. Butler είναι οι θεοί «οι υιοί του θεού» της βίβλου (Nowicki: Magische Rituale, σελ. 74, 5η εκδ., Φράιμπουργκ: Hermann Bauer, 2000), η Jeanne Ruland εμφανίζει τον ερμή και τον ίκαρο σαν αγγέλους και τον Απόλλων σαν Αρχάγγελο της τάξης των Ελοχίμ/Elohim, δηλ. σαν το «δεξί χέρι» του τριαδικού Γιαχβέ. (Das große Buch der Engel, σελ. 260, 6η εκδ., Ντάρμσταντ: Εκδόσεις Schirner, 2006). Υπάρχουν μάλιστα και Νεοεποχίτες, οι οποίοι ακυρώνουν τελείως την ύπαρξη εθνικών θεών, «ο Ιεχωβάς των Ιουδαίων, ο Δίας των Ελλήνων, και όπως αλλιώς θέλουν να λέγονται – όλοι τους είναι νεκροί» (Alain the Astrologer, στον H.J. Ruppert: New Age, σελ. 108-114, Βίσμπαντεν 1985, κατα τον Reinhard König: New Age, σελ. 19, 3η εκδ., Νόιχάουσεν-Στουτγκάρδη: Hänssler-Εκδόσεις, 1987) κπλ.

Το παραμύθι περί μίας μεσσιανικής ομάδας Υπερελλήνων που θα μας «σώσουν» τάχα από τους εθνικούς μας «εχθρούς», έχει κατασκευασθεί από εκείνους που το κατασκεύασαν, με σαφή σκοπό να εγκλωβίσει πολλούς ημιμαθείς ή μεσσιανολάτρες στην παθητικότητα μίας εσαεί αναμονής αυτών των ανύπαρκτων «εθνοσωτήρων», όπως ακριβώς οι χριστιανοί περιμένουν την Δεύτερη «Παρουσία» του Τζεσούα. Σκοπός αυτού του παραμυθιού είναι να αδρανοποιήσει, να κατευνάσει, να αποκοιμίσει ή να τρελάνει. Αυτή η χονδροειδής εξουσιαστική απάτη στηρίζεται ωστόσο στο γεγονός ότι ήδη η αυτενέργεια ή το αυθυπεύθυνο των ανθρώπων της μάζας είναι ανύπαρκτα, μετά από ειδική «προετοιμασία» τους στα ορθόδοξα σχολεία, στην ορθόδοξη οικογένεια και εν γένει στο γνωστό διαρκές «κατηχητικό» που καθηλώνει τη χώρα μας στο βυζαντινό σκότος.

Η πλειοψηφία των μέχρι σήμερα μελετητών του Πυθοκτονικού μύθου, δείχνουν αμήχανοι και μπερδεμένοι απέναντι στο ότι βρίσκουν εαυτούς υποχρεωμένους να δικαιολογήσουν τον φόνο του φιδιού από έναν Θεό που αναμφισβήτητα εκπροσωπεί «ανώτερα» πράγματα. Ολοι τους σχεδόν πέφτουν στην παγίδα και καταφεύγουν σε δαιμονοποίηση του Πύθωνος, ρίχνοντας όλα τα γνωστά αναθέματα του δυϊστικού μας μυαλού πάνω του: […] νιώθουν υποχρεωμένοι να καταλήξουν στο ότι γιά να είχε.. δίκιο ο Απόλλων, πρέπει να.. άξιζε τον θάνατο ο «κακός» Πύθων. Εναν από τους πιό άσχημους παραλληλισμούς του Πύθωνος κάνει και ο ερευνητής Ιω. Π. Φουράκης στο «Τα (Προ)Μηνύματα των Δελφών και ο Σιωνιστικός Πύθων» (Αθήνα: Τάλως, 1989), όπου ο θεικός, δηλαδή υιός της θεάς Γης, Πύθων, κυριολεκτικά φορτώνεται με την απόλυτη αρνητικότητα. Τα πράγματα δεν είναι ωστόσο έτσι. […] οι Έλληνες δεν σκέπτονταν ποτέ με τον δυϊστικό και «ηθικό» τρόπο που οι άνθρωποι του Μετα-Μονοθεϊστικού κόσμου […] σκέπτονται. Γιά να «σκοτώσει» ο Θεός Απόλλων τον Πύθωνα, δεν χρειαζόταν ο τελευταίος να είναι «άξιος θανάτου» -[…] ο Πύθων αποτελούσε τον νόμιμο κληρονόμο του Δελφικού Μαντείου από την Θέμιδα (Joseph Fontenrose: «Python. A Study of Delphic Myth and its Origins», Μπέρκλεϋ και Λος Αντζελες, «University Of California Press», 1959). Ο Απόλλων, βάζοντας απλώς μία καινούργια τάξη πραγμάτων στο Δελφικό Μαντείο, ουσιαστικά τερματίζει μία έντονη κρίση στο Σιβυλλικό -γυναικείο- κόσμο της μαντικής που ήδη είχε ξεσπάσει […] από την νέα «απολλώνια τάση» μέσα στην προφητική […].

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: Υπέρ της των ελλήνων νόσου, 1ος Τόμος: Περί των πατρώων θεών, σελ. 158-159, 3η εκδ., Αθήνα: Ανοιχτή Πόλη, 2002.

 

«Ολοι μας ξέρουμε σε τι γελοιότητες και αυτοπαγιδεύσεις έχει οδηγήσει το -σύγχρονό μας- αυτοαποκαλούμενο Κίνημα Νέας Εποχής (New Age) όλη εκείνη η ανατο-λίτικη κοροϊδία περί άκαμπτης και αυστηρής ανταποδοτικότητας πίσω από τις όποιες Επιστροφές μας: Είναι τυπική ρουτίνα στους New Age κύκλους να κατηγορούνε τους όποιους παθόντες σαν.. υπεύθυνους αυτού που τους συμβαίνει ! Ετσι λοιπόν, κατά τους δήθεν απολιτικούς και σπιριτουαλιστές Νεοεποχίτες, για πράγματα όπως η εκμετάλλευση, όπως ο σεξουαλικός βιασμός, όπως μία ασθένεια καρκίνου, δεν φταίει ο καπιταλιστής, ο βιαστής, ή αυτοί που γέμισαν τον κόσμο με τοξικά δηλητήρια, αλλά οι.. παθόντες γιατί ξεπληρώνουν κρίματα από προηγούμενες ζωές, ή γιατί τάχα.. εκπέμπουν πολύ αρνητικότητα (sic) κι έλκουν πάνω τους το κακό.» Βλάσης Γ. Ρασσιάς: Υπέρ της των ελλήνων νόσου, 1ος Τόμος: Περί των πατρώων θεών, σελ. 126, 3η εκδ., Αθήνα: Ανοιχτή Πόλη, 2002.

 Trennlinie

8. Απάντηση Εθνικού Έλληνα στην «σωτηριακή» Απάτη «ΕΨΙΛΟΝ».

Βλάσησ Γ. Ρασσιάς: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΤΙ Η ΛΕΞΙΣ «ΑΠΑΤΕΩΝ» ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ «ΕΨΙΛΟΝ». Πηγή: http://www.rassias.gr/9008.html (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»).

Σε όσους γνωρίζουμε, τουλάχιστον, κάποια βασικά πράγματα, είναι πολύ γνωστό ότι οι Ιουδαίοι και οι χριστιανοί χαρακτηρίζονται από μία ψυχοπαθολογική έλξη προς το παραμυθώδες, προς το μεσσιανικό και, εν γένει, προς κάθε τι που συντελεί στην άρση κάθε προσωπικής ευθύνης, ή λειτουργεί ως άριστο αγχολυτικό για τον τρόμο των εκατομμυρίων δούλων μπροστά στα αδυσώπητα απαιτούμενα της ανθρώπινης ελευθερίας.

Σε όσους γνωρίζουμε, είναι επίσης γενικά παραδεκτό ότι αυτή η ψυχοπαθολογία, αν μη τι άλλο, κερδίζει τουλάχιστον τον απέραντο θαυμασμό μας για την εκπληκτική της καπατσοσύνη να αυτο-αναπαράγεται διαρκώς και να πνίγει τα πάντα. Οι θλιβεροί και αντιανθρώπινοι Γαλιλαίοι, που εξέπλησσαν με την θεομανία και τον παραλογισμό τους τον Κέλσο, τον Μάρκο Αυρήλιο και τον Ιουλιανό, σήμερα εκπλήσσουν εμάς που επιμένουμε στις παλαιές καλές αρχές του συγκροτημένου και τεκμηριωμένου λόγου, αλλά και της πολιτκής αυτενέργειας, με εξωφρενικές θεωρίες, απίστευτες προφητείες και μύριες όσες άλλες τεχνικές εκτρελλάνσεως των μαζανθρώπων.

Οι τωρινές (δισ)χιλιαστικές εξαλλοσύνες των απανταχού Γαλιλαίων, παντελώς ανυπόστατες όπως άλλωστε και αυτή η ίδια η θρησκεία που έχει το θράσος να κόβει στα δύο την αχανή ανθρφή αρκετών ατόμων, ομάδων ατόμων, ή και εθνών ακόμη, προς την αυτενέργεια, την αυτογνωσία και, κυρίως, τον Εθνισμό, που κυριολεκτικά πανικοβάλλει, ακόμη και ως ΜΗ άμεση προοπτική, την πάντα εύθραυστη Παγκόσμια Ιερουσαλήμ.

Μέσα στο παιγνίδι αυτό, εντάσσεται και η αρχιπαραμύθα των λεγομένων «Ε», που ξεκίνησε πριν από είκοσι και βάλε χρόνια, ως φαιδρή θεωρία περί κοσμοσκάφους.. «Σταγείρου Έψιλον» (!!) και στη συνέχεια, μέσω κάποιων πολύ γνωστών «προσωπικοτήτων», έφθασε σε εμάς ως ογκώδης τερατολογία που εγκλωβίζει αμέτρητους ημιμαθείς ή μεσσιανολάγνους, στην εγγυημένη απάθεια και παθητικότητα της εσαεί αναμονής κάποιων «εθνοσωτήρων» εξ ουρανού, εκ της έσω χθονός, ή από όπου αλλού θέλει να μάς τους φέρει η παραληρηματική πλέον πέννα των εψιλοπωλητών.

Κανείς δεν μπορεί ωστόσο να βοήθήσει κάποιον ανόητο στο να πάψει να είναι αυτό που είναι, και για αυτό, θα ήθελα να τονίσω ότι το μέγεθος της εψιλολαγνείας δεν πρέπει να πολυαπασχολεί τους πραγματικούς Έλληνες, αφού σε 10 – 20 χρόνια, τότε που οι Εθνικοί θα έχουμε αποφασιστικά σηκώσει το κεφάλι, πόσο μάλλον μετά από πολλές – πολλές δεκαετίες, κανείς δεν θα θυμάται καν τα ονόματα των «θεωρητικών» αυτής της απίθανης παρερμηνείας της ΑΛΗΘΙΝΗΣ και απτής ζωής.

Όπως και δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει καθόλου το να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το πολυπληθές κοινό που ασπάζεται αυτές τις γελοιότητες, αλλά οφείλουμε, στο όνομα της λογικής επιχειρηματολογίας που πρωτοκαθιέρωσαν οι πρόγονοί μας, να το θεωρήσουμε αξιωματικά χαμένο για τον πραγματικό, τον εθνικό Ελληνισμό, που απαιτεί, όπως προείπαμε άλλωστε, επίπονη αυτενέργεια και αυστηρώς λογική συγκρότηση της σκέψεως και του λόγου.

Το χοντροκομμένο παραμύθι των «Έψιλον», μαζί με τα πιό «απογειωμένα» (και καλοπληρωμένα) πρόσφατα παρακλάδια του, που ξεδιάντροπα πλέον τολμούν να επιτίθενται κανονικά, όπως και οι παπάδες ομοϊδεάτες τους, στην Εθνική Ελληνική Θρησκεία (αποκαλώντας «σκοτεινές σεληνιακές οντότητες» τους εθνικούς μας Θεούς), είναι εξίσου ανάξιο για ν’ ασχοληθεί σοβαρά μαζί του ένας πραγματικός ¨Ελληνας, ένας Εθνικός Έλληνας, όσο ανάξιο είναι και το άλλο παραμύθι που πλέχτηκε, προ πολλών αιώνων, από τον σκοτεινό καταστροφέα των εθνών Σαούλ-Σαύλο, γύρω από τον γνωστό και μη εξαιρετέο και κατά τα πάτριά του περιτετμημένο ραβί Τζεσουά.

Η χώρα μας, μία χώρα που κάποτε φωτοδοτούσε, είναι κυριολεκτικά υπό ξένη κατοχή, εδώ και 22 αιώνες, και δίχως Θρησκεία, Φιλοσοφία, Παιδεία και καθημερινό Έθος, εδώ και 16 περίπου αιώνες. Όσοι εξ ημών τυγχάνουμε αφυπνισμένοι και συνειδητοί, και δεν είμαστε και λίγοι για αυτό και έχουν άλλωστε παρανοήσει προσφάτως οι κατακτητές, αρνούμαστε κατηγορηματικώς να κάτσουμε, σαν αποβλακωμένοι τηλεδούλοι, και να περιμένουμε κάποιους ανύπαρκτους «εθνομεσσίες» να ευδοκίσουν να μας σώσουν. Στους, τουλάχιστον αφελείς, εψιλολάγνους και εψιλόπληκτους, κουνάμε αναγκαστικά το μαντήλι από μακριά και τους ευχόμεθα, μετά πολλού οίκτου και από βάθους καρδίας, καληνύχτα.Trennlinie

9. Ο «Νεοπαγανισμός» δεν αφορά τον Ελληνικό Πολυθεϊσμό

ΥΣΕΕ: Είσαστε «παγανιστές»; Πηγή: Ιστοσελίδα του Υ.Σ.Ε.Ε. http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=faq#24 (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»).

Ελληνική πολυθεϊστική Στάση απέναντι στον «Νεοπαγανισμό», σύγχρονο θρησκευτικό κίνημα το οποίο αναπτύχθηκε στους κόλπους του χριστιανικού Εσωτερισμού. Στην αμερική, όπου αυτό το κίνημα έχει διαδωθεί περισσότερο απο όλα τα κράτη του δυτικού κόσμου, έχει αναπτυχθεί μια έριδα και σύγκρουση ανάμεσα στους αμερικανους ακόλουθους της Ελληνικής Θρησκείας και του «Νεοπαγανισμού», όπως και φάνηκε στην διαδικτυακή σύγκρουση ανάμεσα στον αμερικανό «έλληνα» πολυθεϊστή και συγγραφέα Timothy Jay Alexander και τον αυτο-αποκαλούμενο «ελληνο-πολυθεϊστή», αλλά «νεοπαγανιστή» Chris Aldridge. Ο λεγ. Νεοπαγανισμός συγχέεται συχνά με τις παλινορθώμενες εθνικές θρησκείες.

Ο όρος «παγανιστής», στη λατινική του αρχική μορφή («Paganus», χωρικός), αποτελεί μία ακόμη βρισιά των νικητών χριστιανών από τον 4ο αιώνα και μετά, για να απαξιώσουν τα υπολείμματα των Εθνικών θρησκευτών.

Με τον όρο αυτό, ταύτισαν όλους τους εμμένοντες στα Πάτρια με την εικόνα του αμόρφωτου και αγροίκου επαρχιώτη. Στο 20ο αιώνα ωστόσο, και αφού επί αιώνες ο όρος χρησιμοποιήθηκε στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες ως ταυτόσημος του «Εθνικός», ξαναήλθε στην επιφάνεια με το πρόθεμα «νέο-» («Νεοπαγανισμός») από διάφορους χριστιανοτραφείς κύκλους του Εσωτερισμού και του New Age. Αυτός ο Νεοπαγανισμός δεν μας αφορά, θα μπορούσαμε ίσως να πούμε μάλιστα ότι μπορεί ν‘ αποτελεί φτιαχτό άλλοθι για την Παγκόσμια Ιερουσαλήμ, για τη νύν κοσμοκρατορία δηλαδή των λεγόμενων «Μονοθεϊστών».

«Αυτός ο αυτό-εγκλωβισμός της σύγχρονης σκέψης σε αναζητήσεις μιάς ‹διαρκούς αντιπαλότητας› που να επιβεβαιώνει τον ανυπόστατο δυϊσμό του λεγόμενου ‹Μονοθεϊσμού›, σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις είναι σκόπιμη, εκ προθέσεως. Ακόμη και στο χώρο των αυτό-ονομαζόμενων Νεο-Παγανιστών (δηλαδή εκείνων των ανθρώπων που σήμερα προσπαθούν να εκφραστούν θρησκευτικά υποτίθεται μέσα από το παγανιστικό πνεύμα, μη έχοντας ωστόσο κατορθώσει καν να ξεπεράσουν τα συσσωρευμένα μονοθεϊστικά σκουπίδια του μπλοκαρισμένου τους φαντασιακού, για αυτό άλλωστε και αυτο-ορίζονται ως ‹νέο-›, προσπαθώντας εναγωνίως να διαχωρίσουν τη θέση τους από τον, κατ’αυτούς, ‹κακό› αυθεντικό, πραγματικό, ιστορικό, παραδοσιακό πολυ-θεϊσμό) το φαινόμενο αυτού του αυτο-εγκλωβισμού είναι κάτι περισσότερο από συχνό. Επίσης, ένα διάχυτο αλλά ισχυρό πνεύμα ‹σεπαρατισμού› και ‹διαρκούς αντιπαλότητας›, μπορεί κάποιος να συναντήσει σε διάφορες, κατά τα άλλα αξιόλογες, εργασίες γυναικών, πάνω στον Αρχαίο Κόσμο, που ωστόσο χάνουν εξαιτίας του σε απελπιστικό βαθμό την καθαρότητα της όποιας οπτικής τους.»

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: Υπέρ της των ελλήνων νόσου, 1ος Τόμος: Περί των πατρώων θεών, σελ. 109, 3η εκδ., Αθήνα: Ανοιχτή Πόλη, 2002.

Trennlinie

10. Η πολιτική ταυτότητα των Ελλήνων Πολυθεϊστών.

«Ποια είναι η πολιτική σας πρόταση;»,Πηγή: http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=faq#6 (τελευταία πρόσβαση: 22. Απριλίου «2013»).

Αν και το ΥΣΕΕ δεν είναι πολιτικός φορέας, έχει με την αυθεντική, πατρώα έννοια, μία «πολιτική» πρόταση. Αυτή δεν είναι άλλη από την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, την Αυτοθέσμιση και τη Δημοκρατία, η οποία ορίζεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο από το σημερινό κοινοβουλευτικό κακέκτυπό της που, στην καλύτερη περίπτωση, δεν είναι άλλο από εκλεγμένη Ολιγαρχία.

Η πραγματική Δημοκρατία, που με το α ή β όνομα υπήρχε σε όλες τις πόλεις των Ελλήνων πλην των κλασικών τυραννίδων ή των μοναρχιών της Ελληνιστικής εποχής, ορίζεται από Ισονομία, Ισοκρατία, Ισοπολιτεία και Ισηγορία των πολιτών, χαρακτηριστικά που στερείται παντελώς ο σύγχρονος κόσμος.

Trennlinie

11. ΣΤΟΝ «ΑΧΥΡΩΝΑ» ΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΥΓΑ, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΕΛΕΤΑ» ή Ο ΚΑΥΓΑΣ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΥ – ΑΡΝΗΣΙΠΑΤΡΙΑΣ ΣΤΟΝ «ΑΧΥΡΩΝΑ» ΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΕΘΝΩΝ, στο: Rassias (Κείμενα, Συνεντεύξεις, Εκδηλώσεις), Ιούλιος «2014», (τελευταία πρόσβαση: 6 Σεπτεμβρίου «2014»).

Στο σημαντικότατο βιβλίο του «Έθνος, εθνισμός, εθνοκράτος, εθνικισμός» (1996, 2006), ο γράφων περιέγραψε την άβυσσο η οποία χωρίζει τον αυθεντικό (προχριστιανικό) ορισμό του έθνους από τους ψευδείς ορισμούς που, εδώ και ενάμιση αιώνα, έχουν δώσει τα γνωστά δύο ρεύματα της Νεωτερικότητας που ακούνε στους όρους «εθνικισμός» και «διεθνισμός». Γνωρίζοντας άλλωστε ότι υπάρχει διαφορά στους ορισμούς, ο Γερμανός ιστορικός Μάϊνεκε (Friedrich Meinecke) προχώρησε το 1907 («Weltbürgertum und Nationalstaat. Studien zur Genesis das deutschen Nationalstaats») σε διάκριση ανάμεσα στο λεγόμενο «πολιτισμικό» έθνος («Kulturnation») και το λεγόμενο «κρατικό» («Staatsnation»). Το πρώτο, που περιλαμβάνει και το αυθεντικό αρχαίο έθνος, είναι συμπαγής οργανική συλλογικότητα με ισχυρό και ιστορικό αίσθημα εθνικής ενότητας, διαμορφωμένη από τις δυνάμεις του τόπου και της Ιστορίας, ενώ το δεύτερο έχει διαμορφωθεί μόνον από μία πολιτική επιλογή.

Από την εμφάνιση του επεκτατικού μονοθεϊσμού που λέγεται Χριστιανισμός, οι εχθροί του έθνους, υπό την αυθεντική του έννοια, δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν και να δρουν. Είναι εκείνοι που, επί αιώνες, έθαψαν όλα τα έθνη κάτω από βαριές ταφόπλακες που έφεραν τον Σταυρό ή την Ημισέληνο και εκείνοι που, συσπειρωμένοι γύρω από τον μονάρχη και τον Χριστό, έφτασαν να αποκαλούν «ανύπαρκτο» το έθνος όταν το επανέφεραν (ως την ανώτατη αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος) οι Γάλλοι Ιακωβίνοι και εν συνεχεία οι Ιταλοί Καρμπονάροι.

Είναι εκείνοι που, έναν αιώνα αργότερα, ιδιοποιήθηκαν αυτό που αρχικά κατήγγειλαν, ναι, ναι, το έθνος, υποβιβάζοντάς το σε επινοημένη ομογενοποιητική συλλογικότητα («πολιτικό έθνος») χάριν του «εθνικισμού» και ταυτόχρονα άνοιξαν δρόμο στους υποτιθέμενους αντιπάλους τους […] «διεθνιστές», .

Ο «εθνικισμός», όταν δεν επιχειρούσε γελοιότητες τύπου ««Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες», πολύ σύντομα κατέφυγε σε ανιστόρητους φυλετισμούς, ενώ ο «διεθνισμός», εκμεταλλευόμενος ακριβώς την κραυγαλέα ανιστορικότητα του εθνοφυλετισμού […] κατέφυγε σε συλλήβδην άρνηση του έθνους, σε αρνησιπατρία και σε θεοποίηση του αυθαίρετου αξιώματος ότι όλοι όσοι είναι άνθρωποι οφείλουν να είναι ίδιοι. Ο απόλυτος ωστόσο παραλογισμός των δικών του προθέσεων, οδήγησε τον «διεθνισμό» τον τελευταίο καιρό σε πρόχειρα μασκαρέματα, όπως λ.χ. ότι ως θεωρία αποβλέπει απλώς «στην ένταξη των κρατών σε ένα ευρύτερο πλαίσιο με κοινές αρχές» ή ότι δεν πρέπει (κατ’ ουσίαν απαγορεύεται) να υπάρχουν όρια στις κουλτούρες και στους πολιτισμούς, αυτό δηλαδή που κατά τις τελευταίες δεκαετίες περιγράφεται με τον, μάλλον ευφημιστικό, όρο «πολυπολιτισμός». Το «ΨΥΧΗΣ ΑΓΑΘΗΣ ΠΑΤΡΙΣ Ο ΞΥΜΠΑΣ ΚΟΣΜΟΣ» του Δημοκρίτου όμως, επουδενί σήμαινε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν έθνη και πατρίδες ή φυσικές και ιδιοσυγκρασιακές διαφορές μεταξύ των ανθρώπων.

Σε μασκαρέματα προχώρησε βεβαίως, ιδίως μετά τον πλήρη εξευτελισμό του φυλετισμού στα μέσα του 20ου αιώνα, και ο «εθνικισμός», λ.χ. ως θεωρία που τοποθετεί ως ύψιστη πολιτική αξία το ανεθνικό (χριστιανικό ή μωαμεθανικό) Εθνοκράτος (το προαναφερθέν «Staatsnation» του Μάϊνεκε). Επειδή όμως αμφότερες οι «πλευρές» εξυπηρετούν την παντοκράτειρα Παγκόσμια Ιερουσαλήμ, τους παρέχεται από αυτήν κάθε διευκόλυνση να αλλάζουν κοστούμια και προσωπεία, ώστε αυτή να εξακολουθεί να παραμένει παντοκράτειρα και τα πραγματικά έθνη […] υπόδουλα.

Αυτονόητο είναι βεβαίως ότι οι δύο «πλευρές» δεν πολυνοιάζονται για μασκάρεμα, όταν αλωνίζουν σε μορφωτικά καθυστερημένες χώρες, στις οποίες ο φυλετισμός και η «αιματολατρία», όπως και η υποτίθεται «αντίπαλη» αρνησιπατρία, δεν αποτελούν ακόμα ντροπή, καθώς μοιράζονται σε ένα μεγάλο πληθυσμιακό τμήμα, μαζί με κάθε λογής λαϊκούς θρύλους, προφητείες καλόγερων, θεωρίες συνομωσίας και άλλα ανάλογα. Στην ρωμεϊκη Ελλάδα λ.χ., όπου υπάρχουν πάμπολλοι άνθρωποι που […] που πιστεύουν ότι δικαιούνται να λέγονται Έλληνες επειδή και μόνον έχουν υποτίθεται το «όμαιμον» με τους πραγματικούς Έλληνες της αρχαιότητας, κάτι που βεβαίως δεν έχουμε καμμία απολύτως όρεξη να τους αρνηθούμε, πλην όμως σηκώνουμε το φρύδι βλέποντας την γενική χαμέρπειά τους σε ό,τι αφορά την πνευματική και ηθική σφαίρα, μία χαμέρπεια που σαφώς πηγάζει από την θρησκεία τους και το «έθος» που αυτή παράγει.

Η καταφυγή των παραπάνω στην «αιματολατρία», τους οδηγεί άμεσα σε λογικό αδιέξοδο.

Άπαξ και δεχθούμε ότι οι σύγχρονοι χριστιανοί ορθόδοξοι κάτοικοι του Ελλαδικού χώρου είναι σε μεγάλο ποσοστό τους απόγονοι των Ελλήνων […] διάγουν τον βίο, ιεραρχούν τις αξίες και ανταποκρίνονται στην απαίτηση για δημιουργία με εντελώς άλλον, εκ διαμέτρου αντίθετο θα λέγαμε, τρόπο. Η μόνη απάντηση που υπάρχει είναι ότι τελικά, αυτό που καθορίζει το πραγματικό έθνος είναι η δική του ιδιαίτερη θρησκεία και το δικό του ιδιαίτερο αξιακό σύστημα και «έθος». Εάν δεν τα έχει, απλώς δεν υπάρχει ως έθνος […]. Υπήρξε λόγος άλλωστε που από κάποιο σημείο και μετά (την δεκαετία του 1970 δια του Robert Jaulin) η Εθνολογία υποχρεώθηκε να εισάγει τον όρο «εθνοκτονία» (*) («Ethnocide») για να περιγράψει μια διαδικασία εντελώς άλλη από την «γενοκτονία» […]. Εάν τα έθνη τα έσωζε η καθαρή καταγωγή, τότε δεν θα υπήρχε ποτέ διαδικασία ικανή «να σκοτώσει κοινωνικές κουλτούρες, σκοτώνοντας τις ατομικές ψυχές» (κατά τον Μπαρτολομέ Κλαβέρο).

Η καταφυγή στην «αιματολατρία» είναι τόσο ευάλωτη και αδιέξοδη, που ένας από τους πιστούς της, έμεινε επί μακρόν ενεός προτού με κατηγορήσει αμήχανα ότι του παρουσίαζα μία «μεταφυσική του αίματος», όταν απλώς τον πληροφόρησα ότι ο γενετικός κώδικας δεν είναι κλειστό πακέτο, αλλ’ αντιθέτως επηρεάζεται από έναν απέραντο αριθμό πραγμάτων […]. Οι εικόνες που βλέπουμε, οι ήχοι που ακούμε, η αισθητική ή το αξιακό σύστημα που διδασκόμαστε, η τροφή και το νερό που καταναλώνουμε, οι δονήσεις και μαγνητισμοί που μας διαπερνούν, οι ιδέες που μας περιβάλλουν, επηρεάζουν και επαναδιαμορφώνουν συνεχώς τόσο εμάς τους ίδιους, όσο και τον γενετικό κώδικα που παραλάβαμε από τους γονείς για να παραδώσουμε στα τέκνα. Είμαστε συνεπώς ρευστοί, μέσα σε ρευστό, που ρέει σε ρευστό, και πάει λέγοντας. Γιατί απλώς ρευστή είναι η ίδια η Φύση.

Επάνω στην απελπισία που δημιουργεί η συνειδητοποίηση των αδιεξόδων τους, οι ρωμιοί εθνοφυλετιστές, συχνά καταφεύγουν σε μία ωραία διατύπωση του Ηροδότου («Ουρανία» 144), ο οποίος, όμως, δυστυχώς γι’ αυτούς, ορίζει «το Ελληνικόν» στην βάση της κοινής καταγωγής (κατά την Παράδοση εκ του Έλληνος, του πρώτου «σπαρτού» υιού του Δευκαλίωνος), της κοινής γλώσσας, των κοινών Ιερών και θυσιών για τους Θεούς και του κοινού «έθους» (**). Και απλώς βυθίζονται ακόμα περισσότερο, αφού, μένοντας αγκαλιασμένοι με την ξένη θρησκεία και τα ήθη της, στερούνται αυτομάτως του ημίσεως της ελληνικότητας που προσπαθούν να καρπωθούν. Το θεοκρατικό κράτος με την σταυροφόρα σημαία, του οποίου τα πράγματα βλέπουν απολύτως φυσιολογικά οι ρωμιοί εθνοφυλετιστές, είναι φανατικά ορθόδοξο χριστιανικό, και μάλιστα αποκαλεί «ετερόθρησκους» εκείνους ακριβώς που σήμερα έχουν το «ομόθρησκον» και «ομότροπον» με τους Έλληνες του προχριστιανικού παρελθόντος! Επίσης, αυτοί οι ίδιοι οι αρχι-«ελληναράδες» φυλετιστές, ποτέ μα ποτέ δεν έχουν αποκαλέσει Συνέλληνες τους πληθυσμούς της Νότιας Ιταλίας ή τους εξισλαμισμένους απογόνους των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Φαίνεται ότι το «ομόθρησκον» και «ομότροπον», κατ’ αυτούς το καλύπτει άριστα η… κοινή με τους Σλάβους Ορθοδοξία! Οι βάσεις λοιπόν τόσο του εθνοφυλετισμού, όσο και της αρνησιπατρίας πρέπει να μελετηθούν περισσότερο στα πλαίσια της Ψυχολογίας, ή ακόμα και της Ψυχιατρικής, παρά της Εθνολογίας ή, ορθότερα, της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας. […]

Η Κοινωνική Ανθρωπολογία ασχολείται μόνο με την πραγματική εθνική ταυτότητα και την πολιτισμική διαφοροποίηση και, ένα από τα πράγματα που κυρίως καταγγέλλει, είναι η γελοία, χριστιανική κυρίως, τάση να ερμηνεύονται (παλαιά τέχνη άλλωστε η περιβόητη «Interpretatio Christiana»!) και να αξιολογούνται οι όποιοι «άλλοι» με τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα του Χριστιανισμού (***).

Επανερχόμαστε λοιπόν στο αφετηριακό σημείο, που εκφράσαμε από το 1996, δηλαδή στο ότι το πραγματικό έθνος καθορίζεται πρωτίστως από ιδιαίτερη κοσμοαντίληψη, ιδιαίτερη θρησκεία και ιδιαίτερο αξιακό σύστημα και τρόπο συμπεριφοράς («έθος»), αφού η τυχόν απουσία τους αχρηστεύει και την ωφέλεια της κοινής καταγωγής και της κοινής γλώσσας. Για πολλοστή φορά επαναλαμβάνουμε πως για να υπάρξει παλινόρθωση των εθνών και αποκατάσταση της «Εθνόσφαιρας» («Εthnosphere») του πλανήτη (****), πρέπει να προηγηθεί η παλινόρθωση όλων αυτών που πραγματικά καθορίζουν το κάθε έθνος και το διαφοροποιούν από τα υπόλοιπα. Αρέσει δεν αρέσει αυτό σε κάποιους, αυτό προϋποθέτει την πνευματική απελευθέρωση των εθνών από τις ξένες και ισοπεδωτικές αιρέσεις του μονοθεϊσμού που τώρα τα κρατούν αιχμάλωτα και ναρκωμένα και, κατά κυριολεξία, τα ακυρώνουν. Δεν γίνεται ομελέτα δίχως να σπάσει κάποιος αυγά. Η παλινόρθωση των εθνών, όσων υπάρχουν ακόμη, περνάει υποχρεωτικά μέσα από την παλινόρθωση των εθνικών θρησκειών τους. Υποχρεωτικά!

Σημειώσεις:

(*) «Αν ο όρος “Genozid” αναφέρεται στην ιδέα της ράτσας ή φυλής και στην θέληση για εξόντωση φυλετικών μειονοτήτων, η “Εθνοκτονία” αποσκοπεί όχι στην φυσική εξόντωση των ανθρώπων, αλλά στην εκμηδένιση της κουλτούρας τους. Σε αντίθετη περίπτωση θα πέφταμε ξανά στην περίπτωση της “Γενοκτονίας”. Ως “Εθνοκτονία” ορίζεται η συστηματική καταστροφή του τρόπου ζωής και σκέψης ενός λαού από έναν άλλον. Ενώ ο γενοκτόνος σκοτώνει με φυσικό τρόπο, ο εθνοκτόνος σκοτώνει πνευματικά. Και στις δύο περιπτώσεις επέρχεται η εκμηδένιση αν και φαινομενικά είναι διαφορετικής μορφής. Η φυσική και άμεση εκμηδένιση μοιάζει μόνο, και δεν είναι στην πραγματικότητα διαφορετική τάχα από την πολιτισμική εκμηδένιση, Η τελευταία έχει μακροσκοπικό αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται με διαφορετικό κάθε φορά τρόπο και καθορίζεται από τις συγκυρίες και τις δυνατότητες αντίστασης ή μη αντίστασης των καταπιεζόμενων» (απόσπασμα κειμένου του εθνολόγου Πιερ Κλαστρ, που δημοσιεύθηκε στο 25ο τεύχος του περιοδικού «Ανοιχτή Πόλη» τον Φεβρουάριο του 1991).

(**) «ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΟΝ ΟΜΑΙΜΟΝ ΤΕ ΚΑΙ ΟΜΟΓΛΩΣΣΟΝ ΚΑΙ ΘΕΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΚΟΙΝΑ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΙ, ΗΘΕΑ ΤΕ ΟΜΟΤΡΟΠΑ»

(***) Προϊόν αυτής ακριβώς της τάσεως είναι άλλωστε και το βαρετά επαναλαμβανόμενο φαινόμενο να μας βγάζουν διάγνωση και να μας επικολλούν ταμπέλλες οι εθνοφυλετιστές και αρνησιπάτριδες, κάθε φορά που θα βρεθούν απέναντι στις πολύ ξεκάθαρες θέσεις μας περί Εθνισμού.

Με το να μας πακετάρουν σε κάτι οικείο τους και να μας αρχειοθετήσουν κάπου στα ερμάρια τοποθέτησης των «κακών», νομίζουν ότι έχουν απαλλαγεί από κάθε υποχρέωση για σοβαρή αντιπαράθεση επιχειρημάτων. Μας επικολλούν λοιπόν οι μεν την ταμπέλλα του… «κομμουνιστή» και οι δε την ταμπέλλα του… «φασίστα» και, ως καλές στρουθοκάμηλοι, εξακολουθούν να κοροϊδεύουν με τις ανόητες θεωρίες τους τόσο τους εαυτούς τους όσο και τους πάμπολλους ομοίους τους, στον τρόπο σκέψης και στον βαθμό ευφυϊας.

(****) Προ δύο ετών, ο Καναδός ανθρωπολόγος Wade Davis δήλωσε σε ένα βίντεο παραγωγής του με τίτλο «Dreams From Endangered Cultures»: «αντιλαμβάνεται κάποιος την Εθνόσφαιρα σαν το συνολικό άθροισμα των στοχασμών και των ονείρων, των μύθων, των ιδεών, των εμπνεύσεων και των ενοράσεων που υλοποιήθηκαν από τα ανθρώπινο φαντασιακό από την αυγή της ανθρώπινης συνειδητότητας. Η Εθνόσφαιρα αποτελεί την μεγαλύτερη εποποιϊα της ανθρωπότητας. Είναι ένα σύμβολο των όλων όσων υπήρξαμε και των όλων όσων μπορούμε να γίνουμε, ως ένα εκπληκτικά φιλοπερίεργο φυσικό είδος».

 Trennlinie
 
12. ΕΠΑΝΑΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «ΕΠΑΝΑΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ», στο: Rassias (Κείμενα, Συνεντεύξεις, Εκδηλώσεις), τελευταία πρόσβαση: 6 Σεπτεμβρίου «2014». Ομιλία στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο των Εθνικών Θρησκειών στο Βίλνιους της Λιθουανίας, στις 9 Ιουλίου «2014».

Η Ευρώπη είναι μία ήπειρος που επί αιώνες γέννησε πολλές αξιόλογες κουλτούρες, εθνικές παραδόσεις και πολιτισμούς, των οποίων κοινά χαρακτηριστικά υπήρξαν η αξιοπρέπεια και ο αυτοκαθορισμός του ανθρωπίνου όντος […].

Εκείνο το όμορφο σύνολο διαφορετικών ωστόσο παραπλήσιων και συμπληρωματικών πολυθεϊστικών κουλτουρών, εθνικών παραδόσεων και πολιτισμών, δυστυχώς έπαψε να υπάρχει όταν μία ανατολίτικη, παράξενη, επεκτατική και μισαλλόδοξη θρησκεία εισέβαλε και απαίτησε την ολοσχερή εξαφάνιση όλων όσων γνώριζαν έως τότε οι άνθρωποι, όλων όσων εκείνοι θεωρούσαν ιερά και διατηρούσαν ως κοινωνικές και πνευματικές αξίες. Αυτό που ακολούθησε εκείνη την απρόκλητη εισβολή στην Ευρώπη, είναι λίγο ή πολύ γνωστό. Ολοκληρωτική πολιτισμική και γνωσιακή κατάρρευση, βαρβαρότητα, μονοθεϊσμός, δεισιδαιμονία, μίσος για κάθε τι το προγενέστερο, πολιτική αυταρχία, μία παράφρων και διεισδυτική θεοκρατία, ηθική κατάπτωση, εξευτελισμός, γενοκτονία και εθνοκτονία, και βεβαίως οι φλόγες. […].

Η χειρότερη συνέπεια όλων αυτών των συμφορών ήταν η καταστροφή της αυτογνωσίας των πολυθεϊστικών εθνών της Ευρώπης και το σταδιακό σβήσιμο της εθνικής τους μνήμης. Αμέτρητες γενεές άτυχων ανθρώπων ξόδεψαν τις ζωές τους χωρίς πραγματικά να έχουν ταυτότητά, χωρίς να γνωρίζουν το ποιοι ήσαν οι πρόγονοί τους και πως εκείνοι έβλεπαν τους εαυτούς τους, σε πλήρη άγνοια για την Ιστορία της χώρας όπου έζησαν […].

Μικρές λάμψεις από το χαμένο φως της προχριστιανικής εποχής επέστρεψαν στην αγαπημένη μας Ευρώπη μόνον κατά τους τελευταίους αιώνες, και αυτό μόνον μέσα από μία μακρά και επίπονη ακολουθία επανανακαλύψεων, […] επαναστάσεων, διαφωτιστικών κινημάτων […].

[…] εμείς, οι αντιπρόσωποι των ιθαγενών, εθνικών, αυτοχθόνων, αρχαίων αλλά εισέτι ζωντανών Παραδόσεων και Θρησκειών της Ευρώπης, εργαζόμαστε σκληρά για να μετατρέψουμε το ζήτημα των συμπληρωματικών μας συλλογικών ταυτοτήτων από ένα πνευματικό προνόμιο μιας φωτισμένης πρωτοπορίας, σε μία υπερήφανη συνειδητοποίηση και απόκτηση ταυτότητας όλων των Ευρωπαίων, μπροστά στο θαυμαστό μωσαϊκό των πραγματικών κουλτουρών, εθνικών παραδόσεων και πολιτισμών των προγόνων τους. Επαναδιεκδικούμε την Ευρωπαϊκή ταυτότητα. Επαναδιεκδικούμε τα αυθεντικά μας αξιακά συστήματα και το πραγματικό έθος μας.

Trennlinie

13. Ελληνική Εθνική Παράδοση και Φασισμός

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΣΑΤΡΟΥ», στο: Rassias (Κείμενα, Συνεντεύξεις, Εκδηλώσεις), τελευταία πρόσβαση: 6 Σεπτεμβρίου «2014».

Ο «Ελληνοχριστιανισμός» είναι το πρώτο από μία ατελείωτη σειρά όχι μόνο παραδόξων αλλά, θα τολμούσα να πω, κραυγαλέων γελοιοτήτων. Όπως προανέφερα, ο ολοκληρωτισμός, ο ολοκληρωτισμός σε κάθε μορφή του, είναι δημιούργημα του Χριστιανισμού, όπως ακριβώς η πολυαρχία και η δημοκρατικότητα είναι δημιούργημα των διαφόρων ειδών του ευρωπαϊκού Πολυθεϊσμού, με πρώτο και κύριο τον Ελληνικό. Η πολυαρχία πάει χέρι – χέρι με την πολυθεϊα, τον «Παγανισμό» όπως την αποκαλούν κάποιοι, και αυτό άλλωστε το διατυμπάνιζαν οι ίδιοι οι χριστιανοί την εποχή που μόλις είχαν επικρατήσει. Η δημοκρατία ήταν «πολίτευμα του Διαβόλου», «civitas diaboli», ο δε Ευσέβιος Καισαρείας μάς ενημέρωνε ότι πρέπει να υπάρχει μόνον ένας Θεός στον ουρανό και μόνον ένας μονάρχης στην γη. Γι΄ αυτό και η Δημοκρατία εξαφανίστηκε για όλους τους αιώνες της χριστιανικής πραγμάτωσης και επανήλθε μόνο μέσα από τις γκιλοτίνες, για αυτό και όλοι οι ολοκληρωτισμοί αγκαλιάστηκαν σφιχτότατα και αγαπητικότατα με την Εκκλησία.

Το ίδιο έπραξε ο Μουσολίνι, το ίδιο έπραξε ο Φράνκο, το ίδιο έπραξε ο Χίτλερ, ακόμα και ο Στάλιν από ένα σημείο και έπειτα. Κι όμως, επειδή κάποιοι ολοκληρωτισμοί ιδιοποιήθηκαν κάποια σύμβολα του ηττημένου και ακόμα και σήμερα καταδιωκόμενου «Παγανισμού», οι ομόθρησκοί τους αντίπαλοί τους βγήκαν να τους παρουσιάσουν σαν… «παγανιστές». Δύο γάϊδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα, δηλαδή. Αλλά πού να το καταγγείλει κανείς αυτό και να ακουστεί; Πόσοι γνωρίζουν λ.χ. ότι τους ηγέτες των Γερμανών «παγανιστών» τους έκλεισαν οι Ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης; […] Το μονοθεϊστικό κύκλωμα αναπαράγει την ίδια κερδοφόρα γι’ αυτό παλαβομάρα, ότι δήθεν οι αυτοδηλούμενοι ως «θετικοχριστιανοί» Ναζί ήσαν… «παγανιστές». Το ίδιο κάνει άλλωστε απτόητο και τώρα, στην περίπτωση της βυζαντινορθόδοξης «Χρυσής Αυγής», την οποία μια σειρά από φερέφωνα, «προοδευτικάριοι» αλλά και συστημικοί «ελληναράδες», επιμένουν να την καταγγέλλουν ως δήθεν… «παγανιστική». Και οι δύο δήθεν αντιμαχόμενες πλευρές, οι «κακοί του έργου» και οι τάχα καταγγέλλοντες τους «κακούς», πετυχαίνουν να εμφανίζεται ο «Παγανισμός», επί του προκειμένου η Ελληνική Θρησκεία, σαν κάτι χειρότερο από την ούτως ή άλλως απεχθή ιδεολογία της «Χρυσής Αυγής».

Το σημαντικό με τους φορείς της θρησκείας «Ασατρού» που συμμετέχουν στο Συνέδριο Εθνικών Θρησκειών είναι ότι όλοι δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία στο να εμποδιστεί κάθε είδους καπηλεία της θρησκείας τους από βαλτά άτομα ή μαϊμού οργανώσεις που στην πραγματικότητα ανήκουν στον νεο-Ναζισμό ή την λεγόμενη «Αρειοσοφία». Πολλά μέλη μάλιστα ενός από αυτούς τους «Ασατρού» φορείς, και συγκεκριμένα της «Germanische Glaubens Gemeinschaft» (GGG) που έχει ιδρυθεί στις αρχές του περασμένου αιώνα, το 1916, είχαν κλειστεί στις φυλακές ή τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζιστών.

 Trennlinie

14. Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ», στο: Rassias (Κείμενα, Συνεντεύξεις, Εκδηλώσεις), τελευταία πρόσβαση: 6 Σεπτεμβρίου «2014». Διάλεξη στο Φιλοσοφικό Αθήναιο «Εκατηβόλος», στις 8 Δεκεμβρίου «2012».

«Ο Θεός του Μονοθεϊσμού απαιτεί απόλυτη υπακοή από τον καθένα πάνω στην γη, γιατί θεωρεί πως του ανήκει όχι μόνο ένα έθνος, αλλά ολόκληρη η ανθρωπότητα. Όλοι όσοι τον απορρίπτουν θα πρέπει, για το καλό τους, ή να προσηλυτιστούν ή να σφαγούν. Τελικά, ο ολοκληρωτισμός είναι η μόνη μορφή πολιτικής εξουσίας που μπορεί πραγματικά να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις αυτού του Θεού.» Γκορ Βιντάλ (Gore Vidal, 1925 – 2012).

Η παρούσα ομιλία, που ξεκίνησε με δύο σημαντικές διατυπώσεις προοδευτικών διανοητών που χάσαμε πρόσφατα, αποσκοπεί στην αποστόμωση κάποιων από τους πολλούς υποδουλωτές των αδαών ανθρώπων μέσω της συστηματικής αντιστροφής της κοιωνικοϊστορικής αλήθειας. Αποσκοπεί στο να απαντήσει επιτέλους στις στρατιές απατεώνων, αλλοδαπών και ημεδαπών, οι οποίοι προσπαθούν αυθαίρετα και πονηρά να συσχετίσουν τον χιτλερικό Εθνικοσοσιαλισμό και τις σύγχρονες ιδεολογικές μιμήσεις του με έναν, απροσδιόριστο βεβαίως και γενικώς ειπείν, «Παγανισμό».

Συσχετίζοντας αυθαίρετα το στην πλειοψηφία των ανθρώπων ήδη απεχθές με τον όρο «Παγανισμός», κάνουν αυτομάτως και αυτόν τον ίδιο τον «Παγανισμό» απεχθή, καθώς και όσα αυτός σε θρησκευτικό και πολιτισμικό επίπεδο περικλείει. Προσποιούμενοι ότι δήθεν εχθρεύονται το απεχθές, ουσιαστικά συκοφαντούν αυτό που πραγματικά εχθρεύονται και δεν είναι άλλο από την φυσιολογική, διαλεκτική, πολυεστιακή και πολύτροπη μορφή της ανθρωπότητας, που αυτοί με ιδιαίτερο μίσος έχουν εδώ και δύο χιλιετίες πολεμήσει και προσπαθήσει να εξαφανίσουν από προσώπου γης.

Ο ολοκληρωτισμός όμως σε κάθε μορφή του, είτε την μοναρχική είτε την μαύρη ή κόκκινη φασιστική, είναι δημιούργημα του μονοθεϊσμού, όπως πολύ σωστά επεσήμανε προ ολίγων ετών ο Γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Ονφρέ (Michel Onfray, 1959 – ), αναφέροντας ότι ο ολοκληρωτισμός εισήχθη στην Ευρώπη με την ίδρυση του χριστιανικού κράτους του λεγόμενου «Μεγάλου» Κωνσταντίνου.

Όλοι οι φασισμοί θεμελιώθηκαν επάνω στην μονοθεϊστική αντίληψη των πραγμάτων. Όλοι οι φασισμοί υποστηρίχθησαν από το ιερατείο του Μονοθεϊσμού. Με την χριστιανική πλευρά του Μονοθεϊσμού συμμάχησε ο Μουσολίνι, με την ίδια ο Φράνκο, ο Χίτλερ, ακόμα και ο Στάλιν από ένα σημείο και έπειτα. Άλλες πλευρές του Μονοθεϊσμού ή και κοκταίηλ διαφόρων πλευρών του –μία από τις οποίες είναι και ο υποτιθέμενος αθεϊσμός, δηλαδή η τσουβαληδόν άρνηση του ιερού στοιχείου με δικαιολογία τον τύραννο «Θεό» της Βίβλου – θεμελίωσαν και στήριξαν άλλους ολοκληρωτισμούς, «κόκκινους», ισλαμικούς, κ.ο.κ.

Απέναντι στο Ναζιστικό Κόμμα, που από το 1922 έχει αρχίσει να καπηλεύεται άρδην διάφορα σύμβολα και ονόματα του προχριστιανικού γερμανικού πολιτισμού για να εξυπηρετήσει ωστόσο τις καθαρά «θετικοχριστιανικές» και αντισημιτικές θέσεις του, οι λίγες και ολιγομελείς αρχαιόθρησκες οργανώσεις της χώρας προσπαθούν από το 1923 απεγνωσμένα να περιφρουρήσουν τα όρια του χώρου τους. Από τα πρακτικά της 6ης ετήσιας Συνέλευσης («Althing») της «ΓερμανικήςΘρησκευτικής Κοινότητας» (Germanic Glaubens-Gemeinschaft – GGG) που έλαβε χώρα στο Βερολίνο το 1923, διαβάζουμε: «δίχως να θέλουμε να πριμοδοτήσουμε κανέναν και δίχως επίσης να βλάψουμε κανέναν, διεκδικούμε το δικαίωμα να είμαστε οι εαυτοί μας… γι’ αυτό ακριβώς δεν μας ενδιαφέρει ο αντισημιτισμός και δεν αντλούμε τον λόγο της ύπαρξής μας από μία αντιπάθεια για τους Εβραίους –όχι, είμαστε αρκετά σημαντικοί και άξιοι για να υπάρξουμε για τον εαυτό μας. Ούτε από την άλλη είμαστε θαυμαστές των Εβραίων ή προπαγανδιστές ξένων ηθών… θέλουμε απλώς την ευημερία του έθνους μας και τον αυτο-καθορισμό του μέλλοντός του, έναν αυτο-καθορισμό που αναδύεται εκ των έσω… με έναν ειρηνικό και οργανικό τρόπο, όπως μεγαλώνει και αναπτύσσεται χρόνο με τον χρόνο μία τυπική γερμανική βελανιδιά.»

Ισχυρή επιρροή στον όλο «φολκισμό» είχε μία γερμανοποιημένη εκδοχή της «Θεοσοφίας» της γνωστής Μαντάμ Μπλαβάτσκι (Helena Petrovna Blavatsky, 1831 – 1891), που κατέληξε να ονομάζεται «Αριοσοφία» («Ariosophie»). Ο Αυστριακός αποκρυφιστής και ρατσιστής, πρώην μοναχός Λανς φον Λήμπενφελς (Lanz von Liebenfels, 1874 – 1954) που εφηύρε τον όρο, θα χρησιμοποιεί παράλληλα και τους όρους «Θεοζωολογία» («Theozoologie») και (περισσότερο αποκαλυπτικά) «Αριο-Χριστιανισμός» («Ario-Christendom»). Στο βιβλίο του με τίτλο «Θεοζωολογία» (1905), ο φον Λήμπενφελς εισηγείτο με κάθε άνεση να στειρώνονται οι «κατώτερες ράτσες», που, κατ’ αυτόν, προέρχονται από συνουσία της Εύας με έναν δαίμονα!

Κόντρα λοιπόν στον δικό μας αγώνα για παλινόρθωση της πραγματικής, πολυθεϊστικής Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, έχουν υψώσει ένα ογκωδέστατο τείχος γελοίων πλην όμως αρεστών στην χριστιανική και αποβλακωμένη μεγάλη μάζα του λαού θεωριών για υποτιθέμενο «προκατακλυσμιαίο» μονοθεϊσμό, για Έλληνες Χριστούς, για μυστικές ομάδες «Έψιλον», για κατάργηση της Παλαιάς μόνον Διαθήκης, για «απολλώνιες» και «ηλιακές» μυσταγωγίες της Ορθοδοξίας, για εξωγήϊνο DNA, για «πύλες», για «κούφια γη», για «ελοχείμ», και πάει λέγοντας, ενώ τα επιδοτούμενα φερέφωνα έχουν ουκ ολίγες φορές εξαπολύσει άγριες πολεμικές εναντίον του Ελληνικού Πολυθεϊσμού και ανωνύμως, τόσο αυτοί όσο και οι χριστιανοί βεβαίως οπαδοί τους, ποταμούς λάσπης κατά των λίγων που γενναία ηγούνται σήμερα του ιερού αγώνα για την παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας. Οι ναζί, όπως είδαμε, παρουσίαζαν στο «Der Sturmer» τους οντινιστές να κατευθύνονται υποτίθεται από τα ίδια κέντρα που κατευθύνονταν οι Εβραίοι. Κάπως έτσι («όργανα της Μασονίας», «όργανα του Σιωνισμού», κ.ο.κ) παρουσιαζόμαστε και εμείς από τους ημεδαπούς -και ασχέτως της πολιτικής μουτσούνας που έχει ο καθένας τους επιλέξει να φοράει- επιγόνους των ναζί, που βεβαίως, λόγω τόπου, δεν είναι λουθηρανοί ή ρωμαιοκαθολικοί, αλλά ορθόδοξοι.

Τι σχέση έχει, ή μπορεί να έχει, λοιπόν ο Ναζισμός με τον Πολυθεϊσμό, ή «Παγανισμό» όπως μειωτικά τον αποκαλούν εδώ και αιώνες οι μονοθεϊστές; Με την παρούσα ομιλία μας πιστεύω ότι το ερώτημα έχει με κάθε σαφήνεια απαντηθεί. Όση σχέση μπορεί να έχει με τον Πολυθεϊσμό και ο ίδιος ο Μονοθεϊσμός, ή οι επιμέρους αιρέσεις του Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός και Ισλαμισμός και οι μικρότερες «πολιτικοφανείς» σέχτες του, στις οποίες ανήκει και ο Εθνικοσοσιαλισμός, καθώς και ο μαρξιστικός Σοσιαλισμός -αν και αυτό είναι αντικείμενο μιας άλλης διάλεξης. Όση σχέση μπορεί να έχει ο κόσμος της ψύχωσης, της λατρείας του ειδικού – μαγικού γονιδίου και του παραληρήματος με τον κόσμο της τέλειας λογικής συγκρότησης, του θαυμασμού για τις πολυμορφίες που απαιτεί η Θεά Φύση και του Ορθού Λόγου. Όση σχέση μπορεί να έχει ο κόσμος της παλιανθρωπιάς και του κλειστού μυαλού με τον κόσμο της Αρετής και του ορθάνοικτου πνεύματος. Δηλαδή ΟΥΔΕΜΙΑ!

 Trennlinie

15. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΕΘΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΦΥΡΟ ΠΟΛΕΜΟΥ

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΕΘΝΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΣ ΛΑΦΥΡΟ ΠΟΛΕΜΟΥ», στο: Rassias (Κείμενα, Συνεντεύξεις, Εκδηλώσεις), τελευταία πρόσβαση: 6 Σεπτεμβρίου «2014». Περιοδικό «Φαινόμενα», 3 Νοεμβρίου «2012».

Το πολιτισμικό οικοδόμημα ενός έθνους αποτελεί τον Εθνισμό του, δηλαδή την ιδιαίτερη πολιτισμική μορφή, αξιακή κωδικοποίηση, ταυτότητα και σφραγίδα του, που, αθροισμένες ως «έθος», τού παρέχουν την δυνατότητα ν’ αναπαράγεται και να διαιωνίζεται. Δίχως τον Εθνισμό του, κανένα απολύτως έθνος δεν μπορεί ν’ αναπαραχθεί και να διαιωνισθεί.

Εκτός από οικοδόμημα, ο Εθνισμός είναι ταυτόχρονα και «μάτι» του έθνους. Προτού αυτό αρχίσει να δημιουργεί πολιτισμό και ιδιαίτερο αξιακό σύστημα (οι Έλληνες λ.χ. εφηύραν την Αρετή) υποχρεούται να έχει αποκτήσει «προσωπικότητα», δηλαδή ιδιοσυγκρασία και χαρακτηροδομή. Την «προσωπικότητά» του ένα Έθνος την αποκτά από τον τρόπο που θεάται και αντιλαμβάνεται τον κόσμο, εν γένει δηλαδή «τα πράγματα». Η κοσμοθέαση και κοσμοαντίληψη καθορίζουν την εθνική «προσωπικότητα», τόσο ως προσλήψεις όσο και ως εκπομπές. Στην δεύτερη μορφή τους αποτελούν αυτό που ονομάζουμε «θρησκεία», επί του προκειμένου «εθνική θρησκεία».

Ο Ελληνισμός λοιπόν είναι ιδιαίτερη πολιτισμική μορφή, αξιακή κωδικοποίηση, ταυτότητα και σφραγίδα του έθνους εκείνων που λέγονταν Έλλήνες, δηλαδή ο Εθνισμός τους, αναπόσπαστο τμήμα του οποίου ήταν, και παραμένει διαχρονικά, η επίσης ιδιαίτερη (Εθνική) Θρησκεία του ή (Εθνική) Παράδοσή του. Και μιας και ακουμπήσαμε τον όρο, καλό είναι να σημειωθεί εδώ ότι η «Παράδοση» είναι αξιωματικώς σύμφυτη του έθνους που την γέννησε, δηλαδή Εθνική, και δεν μπορεί να έχει χρονική αφετηρία μεταγενέστερη της αφετηρίας αυτού του έθνους. Συνεπώς, κανένα κλειστό σύστημα αντίληψης και συμπεριφοράς που εφευρέθηκε κάποια στιγμή και μετά επεκράτησε καταστρέφοντας όλες τις προγενέστερες εθνικές Παραδόσεις, δεν αποτελεί Παράδοση.

Το μισητό όνομα «Έλλην», μισητό ακόμα και μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, επανήλθε, καλώς ή κακώς, στον σύγχρονο κόσμο ως φυσικό αποτέλεσμα (υπηκοότητα) της δημιουργίας ενός υποτιθέμενου «κράτους» (στην πραγματικότητα οικόπεδου των εκάστοτε «μεγάλων» δυνάμεων) που για τον α ή β λόγο επελέγη από κάποιους να ονομάζεται «ελληνικό». Εάν λεγόταν «Ρωμανία», οι υπήκοοί του θα λέγονταν «ρωμάνοι» ή «ρωμιοί» και ο όρος «Έλληνας» θα εξακολουθούσε να σημαίνει αυτό που σήμαινε στην αρχαιότητα (θετικά, ως πρόταση πολιτισμένου, ανοικτόφρονα και ένθεου ανθρώπου), αλλά και μετά από αυτήν (αρνητικά, ως το πρότυπο του «ειδωλολάτρη»).

Το ορθόδοξο χριστιανικό «ελληνικό» κράτος βρέθηκε λοιπόν από την ιστορική συγκυρία στην ανάγκη να διαχειριστεί το απεχθές όνομα και να το κάνει δικό του. Έτσι γεννήθηκε ο «Ελληνοχριστιανισμός», αν και ένα μεγάλο τμήμα της λεγόμενης «Ορθοδοξίας» δεν φάνηκε να έχει πρόβλημα να εξακολουθεί να το απεχθάνεται και να μιλάει για «γένος των ορθοδόξων» ή για «ρωμιοσύνη», ιδίως η αγιορείτικη φέτα που υπηρετεί τον Μόσκοβο και τα διάφορα πατριαρχεία που υπηρετούν μία «transnational» ιδέα που ακούει στον όρο «rum orthodox».

 Trennlinie

16. Η νέα Ανατολή των Εθνικών

ΥΣΕΕ: «Η νέα Ανατολή των Εθνικών», στο: Ysee (Κείμενα), τελευταία πρόσβαση: 6 Σεπτεμβρίου «2014». Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Διιπετές, τεύχος 1, Φθινόπωρος «1991».

[…] ίσως κάποιοι σπεύσουν απερίσκεπτα να μας κατηγορήσουν για… Εθνικισμό. Ωστόσο ο τελευταίος αποτελεί μία από τις πιο αηδιαστικές πολιτιστικές και κοινωνικές διαστροφές στην ιστορία της Ανθρωπότητος, παρέα με τον Ρατσισμό και την Εξουσιολατρία και αποδεδειγμένως δεν είναι κάτι που μας αφορά. Αναπαράγονται και αντλούν ζωή από ιστορικές απάτες, ιδεολογήματα και υπεραυθαίρετες αφαιρέσεις. Είναι τα εργαλεία των παραχαρακτών της αλήθειας και των απατεώνων. Εκείνων δηλαδή που στέκουν απέναντί μας στην παλαίστρα.

Οι Έλληνες Εθνικιστές έχουν μία πολύ βαθειά ακροδεξιά και φασιστική παράδοση: είναι τόσο πολύ αμοραλιστές, που από την μία ομιλούν για Απόλλωνα, για Δελφούς και για Ορφικούς (όσοι βέβαια έχουν κάποια στοιχειώδη μόρφωση) και από την άλλη συνεχίζουν με τις συνήθεις αηδίες περί.. Βυζαντίου που απετέλεσε τάχα συνέχεια του Ελληνισμού, περί των Κόκκινων Μηλιών, περί.. «ελληνοχριστιανισμού» και όλων των συναφών. Όσοι εξακολουθούν να ακούν αδιαμαρτύρητα τα εν λόγω κακόγουστα ρεκάσματα των παραχαρακτών της Ιστορίας, είναι αρκετά φασιστικά πολιτικά μαγαζιά που προσφάτως «φυτρώνουν» σαν μανιτάρια πάνω στον σάπιο κορμό της νεοελληνικής κοινωνίας. Από την μία ρεκάζουν… οι «Ελληνόψυχοι» (sic) για «πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη» και από την άλλη, οι με μυστικιστικές προδιαγραφές οπαδοί του γνωστού αυστριακού μπογιατζή, έρχονται να μας πληροφορήσουν με αφορμή τις -θετικόστροφες δυστυχώς γι αυτούς- σβάστικες επάνω στα αρχαιοελληνικά αγγεία, πως η… «πατροπαράδοτη ιδεολογία» (sic) των Ελλήνων είναι ο … Εθνικοσοσιαλισμός!

Η γελοιότητα στο έπακρο. Τόσο χονδροκομμένη, που μάλλον όλοι εκείνοι που κάνουν γαργάρες με αυτήν, θα συνεχίσουν να το κάνουν εσαεί. Δεν νομίζουμε να υπάρχει γι‘ αυτούς ουσιαστική ελπίδα θεραπείας.

Trennlinie

17. Κατά «Δωδεκαθεϊστών» ή Εθνιστικός Ανθελληνισμός

Pansyrinx: Κατά «Δωδεκαθεϊστών», στο: Pansyrinx (ΑΥΓΟYΣΤΟΣ 2012), URL: http://pansyrinx.org/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CE%B4%CF%89%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CF%8A%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD/ (τελευταία πρόσβαση: 6 Αυγούστου «2012»). τώρα: pansyrinx(dot)eu.

Η θρησκεία των Ελλήνων είναι ο Πολυθεϊσμός, τουλάχιστον για τους γνώστες αυτό σημαίνει και έτσι είναι ότι οι Θεοί δεν είναι μόνο δώδεκα φυσικά και δεν είναι πρόσωπα, οι Πόλεις Κράτη της αρχαιότητας είχαν τις δικές τους ιδιαίτερες λατρείες για τους Θεούς τους και αυτό απλά σημαίνει ότι ο όρος Δωδεκάθεο έχει μία συμβολική αξία που εκφράζεται στον Ελληνικό πολυθεϊσμό με το Δωδεκάεδρον το σύμβολο της Θεότητας (Όντως Ον), ένα εκ των πέντε πολύεδρων των Πυθαγορείων το οποίο αντιστοιχεί στην λεγόμενη Πέμπτη Ουσία ή Πεμπτουσία το μεγαλύτερο όλων σε επιφάνεια και όγκο το οποίο πληροί περισσότερο από όλα τα άλλα την σφαίρα αποτελούμενο από 12 ισόπλευρα και ισογώνια πεντάγωνα και έχοντας 20 ίσες στερεές γωνίες. Κατά τον Τίμαιο τον Λοκρό στα σωζόμενα τού «Περί Φύσιος Κόσμω και Ψυχάς» το Δωδεκάεδρον αποτελεί την «ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ» καθώς «ΔΙΑΖΩΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΠΑΝ» αποτελεί «ΟΙΚΕΙΟΝ ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ.

Περιδιαβαίνοντας το διαδίκτυο η στην καθημερινότητα η συνάντηση με ανθρώπους που αποκαλούνται Δωδεκαθεϊστές έτσι τουλάχιστον τιτλοφορούνται οι ίδιοι είναι αποκαρδιωτική ως προς το πνευματικό επίπεδο και ως ένα βαθμό επικίνδυνη για τις ιδέες που εκπροσωπούν και εκφράζουν μάλιστα όχι επώνυμα αλλά καλυπτόμενοι πίσω από ψευδώνυμα επιλεγμένα εδώ πρέπει να το παραδεχθούμε μέσα από μεγάλη δόση φαντασίας αλλά και κακογουστιάς ένα χαρακτηριστικό που ακυρώνει αυτόματα το όποιο «ελληνικό» έθος όπως λένε ότι τάχα υπερασπίζονται.

Αυτό το «έθος» ξεκάθαρα χριστιανικό ντυμένο με αρχαία χλαμύδα δεν μας είναι άγνωστο έχει και τηλεοπτική ιστορία. Από την γνωστή εκπομπή του δημοσιογράφου Κώστα Χαρδαβέλλα «Πύλες του Ανεξήγητου» έχουν παρελάσει διάφορα μπουμπούκια του «ελληνοκεντρικού» χώρου, μάλιστα ένας εξ αυτών που παρουσιάζεται και πλασάρεται συχνά πυκνά και σαν ηγέτης «ερευνητικής» ομάδας η εκπρόσωπος της ομάδας Ε, θαυμαστής του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου με στόμφο αποκάλυπτε ότι οι Πολυθεϊστές είναι πιόνια της Μοσάντ του Σιωνιστικού Κινήματος της CIA και της παγκόσμιας συνωμοσίας και διοργανώνουν παγκόσμια Σατανιστικά συνέδρια, ο εν λόγω «κύριος» είναι και ερμηνευτής του «Δωδεκάθεου». Φυσικά δεν έχει πρόβλημα να εμφανίζεται σε αρχαιοπρεπείς εορτές πάντα βέβαια για τον κίνδυνο μην εμφανιστούν «σιωνιστικά δαιμόνια».

Ένα μικρό δείγμα γραφής όλων αυτών των μπουμπουκιών που κυκλοφορούν ανάμεσά μας παραθέτουμε παρακάτω χαρακτηριστικό κείμενο που δημοσιεύτηκε από κάποιον «δωδεκαθεϊστή» σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης με αφορμή το αίτημα της Τουρκίας για την ανάληψη των Ολυμπιακών αγώνων και την δήλωση Ερντογάν ότι η Ολυμπιακή φλόγα ανήκει στην Τουρκία.

«ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΗΝ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ,ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΟΥ ΒΑΡΒΑΡΕ ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΕ ΚΩΛΟΤΟΥΡΚΕ,ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΔΕΙΣ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ,ΟΥΤΕ ΕΣΥ,ΟΥΤΕ ΤΟ ΒΑΡΒΑΡΟ ΕΘΝΟΣ ΣΟΥ … !!! ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΕΔΩ & ΤΩΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΚΩΛΟΤΟΡΚΟΥΣ ΣΦΑΓΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ … !!! ΟΙ «ΟΜΟΡΦΟΙ» ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΩΛΟΤΟΥΡΚΟΙ,ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ & ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΥΝΤΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ … !!! ΕΛΛΑΣ ΔΙΑΣ ΗΡΑ !!!!!!»

Φυσικά υπήρξε αντίδραση και δόθηκαν απαντήσεις μία από αυτές ήταν η εξής:

Θα συμφωνήσω με το σχόλιο του G.P εμείς οι υπόλοιποι, όσοι τουλάχιστον είμαστε αυτοί που θέλουμε να εκφράζουμε την Ελληνική αντίληψη και κοσμοθέαση δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα με ολοκληρωτισμό και μίσος απέναντι σε λαούς. Άλλωστε οι αρχαίοι Θεοί δεν περιορίζονται στα κρατικά όρια των δύο σύγχρονων κρατών ούτε μπορούν να συμπιεστούν προς τα κάτω σε ανόητα ιδεολογικά μορφώματα και να ερμηνευθούν ως εκδικητικές μηχανές αυτό είναι γελοίο για όποιον το εκφράζει. Αν οι ίδιοι μπορούν να τους τιμήσουν καλύτερα αναλαμβάνοντας την Ολυμπιάδα που διεκδικούν ας το κάνουν αν και κακά τα ψέματα όλα αυτά είναι ένα παιχνίδι εντυπώσεων και γνωρίζοντας οι Τούρκοι ότι έχουν να κάνουν με ένα κράτος σαν το δικό μας που στην πραγματικότητα είναι μία επαρχία της ανατολής με αφέντες και δουλοπάροικους που απλά στο κέντρο της έχει ένα καφενέ με την ονομασία «Η Ωραία Ελλάς». Μπορούν να διεκδικήσουν τα πάντα ακόμα και την φλόγα έχουν το δικαίωμα μπορεί κάποια στιγμή οι πραγματικοί Έλληνες οι ζωντανοί Έλληνες να γεννηθούν στην Τουρκία, αφού εδώ το δηλητήριο ο κομπλεξισμός η μειονεξία η άρνηση για πρόοδο και η κουτοπονηριά ερμηνεύονται με αρχαιοπρεπείς τίτλους ευγενείας από χριστιανούς που παριστάνουν τους Έλληνες ως υπεροχή της Φυλής και του ανόθευτου DNA.

Η απάντηση ήταν αναμενόμενα «Δωδεκαθεϊστική» κρατήσαμε την ορθογραφία

«A.T,G.P,T.S = ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΡΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΙΚΑ ΠΡΑΚΤΟΡΙΚΑ ΜΑΣΟΝΙΚΑ ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙΑ,ΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΤΑΛΙΜΠΑΝΙΣΤΙΚΑ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΑ ΙΣΡΑΗΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΑΚΙΑ (ΟΠΟΥ ΥΜΝΟΥΝ ΤΟΝ ΙΑΧΒΕ ΘΕΟ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ),ΟΠΟΥ ΥΜΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΩΛΟΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΛΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΨΥΧΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ,ΕΜΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,ΟΠΟΥ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΕΙΣΗΛΘΑΝ ΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΧΩΡΟ ΜΑΣ,ΔΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΑΒΡΩΣΟΥΝ … !!! ΑΥΤΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ !!! ΕΛΛΑΣ ΔΙΑΣ ΗΡΑ !!!!!!»

Φυσικά σε όλο αυτό το πανηγύρι δεν μπορούν να λείψουν οι ακροδεξιοί φασίστες η αλλιώς οι εθνικιστές που «αγαπάνε» την πατρίδα τους αλλά το Δίστομο και τα Καλάβρυτα όπως λένε είναι μια μακρινή ιστορία (μάλιστα κάποιοι οπαδοί τους μέσα σε έπαρση αποκαλούσαν τις κατοχικές σφαγές «παραμύθια σαν την κοκκινοσκουφίτσα») που δεν ενδιαφέρει τον σύγχρονο Ελληναρά με τα τόσα προβλήματα, άλλωστε η αιτία του προβλήματος ήταν τόσο φανερή για αυτούς φταίει το ξένο DNA.

Ο Έλληνας Πολυθεϊστής δηλαδή ο Έλληνας Εθνικός διαχωρίζεται από απόσταση Γαλαξιών από τον Εθνικιστή – Φασίστα και την θρησκεία της «αγάπης» τον Χριστιανισμό, και το αλισβερίσι μεταξύ αυτών των δύο καθώς και τον έρωτα τους.

Το μεγαλοστέλεχος της Χρυσής Αυγής Ηλίας Παναγιώταρος στο ντοκιμαντέρ του Παντείου Πανεπιστημίου για το κόμμα της Χρυσής Αυγής αφού μας είπε ότι το κόμμα του είναι «ανεξίθρησκο» και δέχεται και «δωδεκαθεϊστές» (αυτός ο όρος βέβαια δεν υφίσταται στην αρχαία ελλάδα, οι αρχαίοι όταν ήθελαν να περιγράψουν τα θρησκευτικά τους πιστεύω λέγαν απλά είμαστε Έλληνες γιατί η λατρεία τους ταυτιζόταν με την καταγωγή τους και περί του αριθμού 12 έχουμε αναφερθεί συνοπτικά παραπάνω). Σε κάποια ερώτηση που του έγινε έκανε επίθεση σε κάποιους Εθνικούς χωρίς να τους κατονομάζει αλλά φυσικά φωτογραφίζοντας τον φορέα της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας το ΥΣΕΕ. Μερικά από τα «ωραία» που είπε αυτός ο «πολιτικός εγκέφαλος» ήταν «έχουν εμφανιστεί κάποιοι τώρα τελευταία που λένε ότι είναι Εθνικοί και κυκλοφορούν στα βουνά και κάνουν τελετές» (ρωτάμε αφού είσαι ανεξίθρησκος τι σε νοιάζει;) «αυτοί είναι κάποιοι πρώην μαρξιστές που τώρα ανακάλυψαν την αρχαία Ελλάδα» (ο δυϊσμός που διακατέχει όλους τους μονοθεϊστές είναι εμφανείς εδώ, τίποτα το μεμπτό για εμάς αν κάποιος είναι μαρξιστής και ανακάλυξε και τιμά την αρχαία Ελλάδα, για τον δικό σας ναζισμό θα μας πείτε τίποτα η το έφαγε ο κακός ο λύκος και αυτό), «ντιντίδες που ντρέπονται να χαιρετίσουν με τον «ενδεδειγμένο» τρόπο για να μην τους πουν φασίστες» (όπως και να το κάνουμε άλλος έχει την χάρη).

Ένα πράγμα όμως που σίγουρα μπορούμε να υποσχεθούμε είναι ότι δεν θα χαρίσουμε έδαφος σε κανέναν να ερμηνεύει την αρχαία Ελλάδα και την Θρησκεία της ούτε να την μεταπουλά ραμμένη στα γελοία μέτρα του, και αντί για Έλληνες Θεούς Όρθιους και Ελευθερωτές του Πνεύματος να μετατρέπονται και να υποβιβάζονται από εκείνους που η ίδια η πίστη τους έχει ως αρχή μία σκεπτομορφή σε ωμούς Χριστιανούς εκδικητές.

Trennlinie

18. «Οι χίμαιρες του μονοθεισμού»: Ήρθε η Ώρα των Εθνών

Θησέας: «Οι χίμαιρες του μονοθεισμού», στο: Thiseas.Blogspot (5/2013), URL: http://thiseas.blogspot.gr/2013/05/blog-post_15.html (τελευταία πρόσβαση: 16.5.«2013»).

[ΓΙΑ Τ. ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ] κατασκεύασμα του μονοθεϊσμού και των πολιτικών υποκατηγοριών του (διεθνισμός, καπιταλισμός), είναι πολύ παραπάνω από προφανές, για την ακρίβεια κραυγαλέο, ότι απλά πάνε να οικειοποιηθούν τον Εθνισμό μας, ότι δηλαδή φωνάζουμε και προτάσσουμε οι Εθνικοί τόσα χρόνια, αφαιρώντας του ταυτόχρονα και το πιο βασικό στοιχείο του, δηλαδή την αυτοχθονία των Εθών του που συμπεριλαμβάνει αυτονόητα τη Φυσικώς αναπτυσσόμενη Λατρεία και τις Θρησκευτικές πεποιθήσεις που όπως και να το κάνουμε δεν αλλάζει.

Όμως, ο Παγανισμός, που επιμένετε τόσο βαρετά και άκομψα σε αυτό, δεν είναι μια κομματικοποιημένη/παραταξιακή αντίληψη για να μας κατατάξετε και να μας χωρέσετε σε ένα από τα δικά σας κατασκευασμένα ιστορικά κοστούμια για να ξεμπερδέψετε.

Τώρα, είναι η ώρα των Εθνών, τώρα είναι η δική μας σειρά.

 Trennlinie

19. Ρασσιάς: «22 αιώνες είμαστε κατακτημένο έθνος».

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΒΡΩΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ». URL: http://www.rassias.gr/9013.html στο: Rassias (Κείμενα, Συνεντεύξεις, Εκδηλώσεις), τελευταία πρόσβαση: 9.3.«2013». Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία: «22 αιώνες είμαστε κατακτημένο έθνος», 13.10.«1996».

[…] ο κ. Ρασσιάς τοποθετείται στους Ελληνες Εθνικούς, δηλαδή «δεν είναι Ελληνας μόνο κατ‘ όνομα, αλλά και στο έθος και στις περί Θεών αντιλήψεις». Πιστεύει στην επικαιρότητα της αρχαιοελληνικής σκέψης και στην πολυθεϊα και συγκρούεται με τους οπαδούς της «Ελληνορθοδοξίας» και του εθνικισμού. Προσπαθεί να βρει την «αρχαία ματιά» για να κατανοήσει την αρχαιοελληνική λατρεία, αλλά και την αυτοθέσμιση της κοινωνίας.

«Η επικράτηση του ιδεολογήματος του «Ελληνοχριστιανισμού» έχει διαστρέψει την αρχαιοελληνική κοσμοαντίληψη.»

«Υφιστάμεθα τις ηλίθιες γνώμες που προκύπτουν από κάποιες ανόητες πλειοψηφίες ανθρώπων απαίδευτων. Το «ελληνορθόδοξο» κατεστημένο θέλει κακομοίρηδες υπηκόους, που ζούν μέσα στην ίντριγκα και τη ρουφιανιά. Θέλει τους βουλευτές να υπακούουν στους αρχηγούς τους όπως στο Βυζαντινό Σιλέντσιουμ, αντί να λειτουργούν ελεύθερα όπως στην αρχαιοελληνική αγορά.»

«Δεν ήταν μισέλληνας ο Φαλμεράιερ, απλώς είχε εξιδανικεύσει κι αυτός τον αρχαίο Ελληνα. Αντί να του πούμε ότι η ελληνικότητα έχει να κάνει με την παιδεία και όχι με το αίμα και να στρωθούμε να διαβάσουμε τα αρχαιοελληνικά κείμενα, να γίνουμε όλοι Κοραϊστές, όλοι να γίνουμε φιλόσοφοι, βγήκε ο Ζαμπέλιος και ο Παπαρρηγόπουλος και έφτιαξαν το μύθο του ελληνοχριστιανισμού για να δέσει η σούπα. Και πήραν το Βυζάντιο ως συνέχεια του ελληνισμού. Η μόνη στιγμή που το Βυζάντιο προσπάθησε να γίνει ελληνικό ήταν η ώρα που γκρεμιζόταν, για να σωθεί. Το πρόβλημα της συνέχειας δεν λύνεται με ανιστόρητα επιχειρήματα. Εμείς εδώ και είκοσι δύο αιώνες είμαστε κατακτημένο έθνος. Στην αρχή από τους Ρωμαίους, μετά από τους χριστιανούς Ρωμαίους δηλαδή τους Βυζαντινούς, μετά από τους Οθωμανούς …»

Trennlinie

20. Η δημοσιογραφική Αλητεία έχει θεό

Pansyrinx: «Η δημοσιογραφική Αλητεία έχει θεό», 08.10.«2013» στο: Pansyrinx (Home: Videos), URL: http://pansyrinx.org/%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BF%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AF%CE%B8/ (τελευταία πρόσβαση: 2.11.«2013»).

Η δημοσιογραφική Αλητεία έχει θεό

Με φρικώδη τρόπο και συμπεριφορά που θυμίζει εποχές της μεταεμφυλιακής ελλάδας τότε που το Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών ήταν το μοτίβο ισεπέδωσης οποιασδήποτε προοδευτικής κίνησης και φωνής φαίνεται να λησμόνησε ο τηλεοπτικός σταθμός Αντέννα και οι συντάκτες του δελτίου Ειδήσεων.

Ο συγκεκριμένος σταθμός έχει παρελθόν στην κατασκευή ψεύτικων ειδήσεων, και μάλιστα έχει παρελθόν στην στοχοποίηση πολιτών οι οποίοι δεν είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί παρουσιάζοντας και γελοιοποιώντας ξεδιάντροπα ανθρώπους που δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνουν το φοβικό υποκείμενο που επιθυμεί να δασκαλεύει το συγκεκριμένο τηλεοπτικό μέσο. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά η πρώτη ήταν στα τέλη Αυγούστου και η δεύτερη στις 6/10/2013 στο δελτίο του Αντέννα το συγκεκριμένο κανάλι προφανώς κατόπιν εντολής που μένει να διερευνηθεί ο εντολέας του, προχώρησε στην κατασκευή ψεύτικης είδησης με μοντάρισμα άσχετων βίντεο διάφορων χρηστών από το κοινωνικό δίκτυο Youtube.

Σε αυτή την συρραφή λοιπόν παρουσιάστηκαν δύο άσχετα βίντεο, επαναλαμβάνουμε βίντεο που οι συκοφάντες συντάκτες του Αντέννα βρήκαν στο Ίντερνετ, και στο πρώτο στην ροή του ρεπορτάζ παρουσιάζεται η όποια δράση του Ναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής την ημέρα της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου στους Δελφούς σε συνδυασμό με την σύλληψη του υπαρχηγού αυτής της οργάνωσης Χρήστου Παππά γόνου χουντικής ιερατικής οικογένειας, υμνητή του παιδεραστή δολοφόνου και βασανιστή Στράιχερ, και κάποιου περίεργου ναζιστικού όρκου του ίδιου που καταλήγει με μια περίεργη ως ύποπτη επίκληση σε κάποιους θεούς των Ελλήνων και κλείνοντας με έναν χαιρετισμό στον Αδόλφο Χίτλερ.

Το πράγμα θα ήταν για γέλια και για κωμωδία αν δεν ήταν σοβαρό. Πιο πολύ για γέλια και για κωμωδία αν δεν ήταν σοβαρό θα ήταν αυτά που έλεγε το ρεπορτάζ του Αντέννα, ότι οι τελετές στους Ολύμπιους Θεούς έχουν «σατανική» ομοιότητα με τις πρακτικές του Χιτλερικού καθεστώτος διότι προφανώς για το χριστιανικό μυαλό της κυρίας Ρίτσας Μπιζόγλη που ήταν παρουσιάστρια και της συντακτικής ομάδας του δελτίου ειδήσεων όταν ο αρχαίος Χαιρεφώντας φίλος του φιλοσόφου Σωκράτη επισκεπτόμενος τους Δελφούς ζήτησε χρησμό από τον Απόλλωνα δεν τον πήρε από κάποιον Έλληνα Θεό αλλά κατά «σατανική» ομοιότητα από κάποιον χιτλερικό γραμματέα.

Σε τέτοια επίπεδα γελοιότητας σας κατάντησαν οι εντολείς σας, και αλήθεια οι ορθόδοξες χριστιανικές τελετές και οι ύμνοι των Μητροπολιτών σας προς την Ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής όπως του Μητροπολίτη Παύλου πριν λίγες μέρες, του Σεραφείμ Πειραιώς που συμμάχησε με τον υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής, του Αμβρόσιου Καλαβρύτων που την αποκάλεσε «Γλυκιά Ελπίδα» του «Αγιορείτικου Βήματος» που φιλοξενεί ύμνους υπέρ της Χρυσής Αυγής σε ποιο χιτλερικό μανιφέστο συγκαταλέγονται; Η μήπως η δημοσιογραφική σας δεοντολογία δεν σας επιτρέπει να θίγεται αυτά που δεν σας συμφέρουν; Και το αίμα του Παύλου Φύσα από ποιόν ευλογήθηκε στα δεκάδες εγκαίνια γραφείων της Χρυσής Αυγής στις δεκάδες δημόσιες παρουσίες ιερέων και Μητροπολιτών στις συγκεντρώσεις των Ναζί και στην προσκυνηματική ορκωμοσία τους στην Βουλή; Ο Απόλλων δεν ήταν εκεί, άλλωστε δεν δέχεται προσφορές αίματος, σε αντίθεση με το «είδος» σας το οποίο γίνεται όλο και πιο απάνθρωπο.

Και ποιο είναι λοιπόν το δεύτερο βίντεο που ερασιτεχνικά μόνταρε το προπαγανδιστικό επιτελείο της θεοκρατίας, συγνώμη ο Αντέννα. Το δεύτερο βίντεο όντως αφορούσε τελετή του Ηλιοστασίου από την Ιεροπρακτική ομάδα του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών, που είναι και ο θεσμικός εκπρόσωπος των Εθνικών και φυσικά δεν ήταν βράδυ και σε καμιά Πανσέληνο αλλά στην Αρκαδία κάτω από το ηλιόλουστο Απολλώνιο φως και φυσικά δεν υπήρχε και ούτε υπήρξε ποτέ αποδεκτός ανάμεσα στους Εθνικούς κανένας ναζιστής εθνικιστής μισαλλόδοξος η όποιο άλλο παρακλάδι της ορθόδοξης θεοκρατίας αυτής που η πληρωμένη δημοσιογραφική δεοντολογία του Αντέννα και των περισσότερων «ντρέπεται» να θίξει.

Θα έπρεπε όμως να ξέρει εντάξει.. να μην κάνει πως δεν καταλαβαίνει η συντακτική ομάδα του δελτίου ειδήσεων του Αντέννα ότι οι θρησκευτικές διώξεις και οι διώξεις συνειδήσεως δεν επιτρέπονται και μπορεί να επιφέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα σε εκείνους που τις ασκούν ακόμα και αν έχουν το θράσος να πιστεύουν ότι δεν πρόκειται να μιλήσει κανένας η ότι το μέσον στο οποίο εργάζονται μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο εκφοβισμού. Είμαστε σίγουροι ότι δεν έχετε κανένα συνειδησιακό πρόβλημα που στοχοποιήσατε ελαφρά την καρδία έναν άτυχο πολίτη που τυγχάνει να είναι ομόθρησκος μας, απλώς ένας άτυχος δημοκράτης που τον εμφανίζεται εκείνη την σημαντική στιγμή που ο ίδιος θρησκεύεται με αγάπη στους Θεούς του (καμιά «σατανική» ομοιότητα με την χριστιανική σας αγάπη) με το άρρωστο σκεπτικό σας και ξανά με καμιά «σατανική» ομοιότητα όπως ουρλιάζετε ως ναζιστή, επειδή μόνο και μόνο απεχθάνεστε το διαφορετικό.

 Trennlinie

21. Ουδεμία σχέση ο Ελληνισμός με την Χρυσή Αυγή

ΥΣΕΕ: ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ «ΑΝΤΕΝΝΑ» (Δελτίο Τύπου 280 / 13.11. «2013»), τελευταία πρόσβαση: 22.9.«2014». KAI: Ουδεμία σχέση ο Ελληνισμός με την Χρυσή Αυγή (ΑΝΤ1), URL: https://www.youtube.com/watch?v=uliymn4oVEg [(C) ΑΝΤ1 («2014»)].

Με μεγάλη λύπη μας για το χαμηλό επίπεδο στο οποίο έχει εδώ και πολλά χρόνια εκπέσει η εν Ελλάδι δημοσιογραφία, το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών, ο φορέας της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, κατέθεσε σήμερα αγωγή κατά του τηλεοπτικού σταθμού «ΑΝΤΕΝΝΑ», καθώς και 5 δημοσιογράφων του (του γενικού Διευθυντή, του Γενικού Διευθυντή Ειδήσεων και Ενημέρωσης, του Διευθυντή Ειδήσεων και δύο δημοσιογράφων του αστυνομικού ρεπορτάζ).

Στα κεντρικά του δελτία ειδήσεων της 22ας Αυγούστου και 6ης Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους, ο εν λόγω τηλεοπτικός σταθμός, ιδιοποιήθηκε ένα δημοσιευμένο βίντεό μας με εμφανέστατο το διακριτικό σήμα της ιστοσελίδας μας «ysee.gr», και προέβαλε από αυτό στιγμιότυπα μιας ιεροπραξίας μας, την στιγμή που, και στις δύο περιπτώσεις, γινόταν αναφορά σε συλλήψεις μελών του κόμματος «Χρυσή Αυγή», δημιουργώντας την εντύπωση στους τηλεθεατές ότι η Ελληνική Εθνική Θρησκεία και το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών σχετίζονται ή, ακόμα χειρότερα, ταυτίζονται, με την ιδεολογία, τις πρακτικές και τις εν γένει δραστηριότητες του πιο πάνω κόμματος.

Το «δις εξαμαρτείν» των εναγομένων, σε συνδυασμό με πολλές άλλες παράλληλες προσπάθειες που γίνονται εδώ και μήνες (ακόμα και δια στόματος υπουργού!), για να πλανηθεί το ελληνικό κοινό ότι τάχα το ιδεολογικά απεχθές πλην όμως χριστιανικότατο κόμμα «Χρυσή Αυγή» είναι… «παγανιστικό», όρο που χρησιμοποιούν παράλληλα για να χαρακτηρίσουν τόσο και εμάς όσο και τους προγόνους μας της προχριστιανικής εποχής, όπως άλλωστε και κάθε πολυθεϊστικό πολιτισμό, κατέστησε κάτι παραπάνω από εμφανές ότι πρέπει επιτέλους να μπει ένα φρένο σε αυτή την χυδαία και ανήθικη προπαγάνδα.

Απέναντι στην συστηματική και συνειδητή προσπάθεια δυσφήμησης της Θρησκείας μας και του φορέα της, αλλά και της προσβολής της προσωπικότητας των χιλιάδων θρησκευτών της, που επιθετικά και αναίτια εξισώνονται στα μάτια και την αντίληψη του απροστάτευτου κοινού με απεχθείς ιδεολογίες (ή ό,τι άλλο, πραγματικό ή φανταστικό «απεχθές» προκύψει στο μέλλον) οφείλουμε να χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσον που μας παρέχει ο νόμος και, αυτονόητα, θα το πράξουμε προς όλες τις κατευθύνσεις και όποτε ξανά χρειαστεί.

Η Θρησκεία και η ευρύτερη κουλτούρα που γέννησε την πολιτική αυτοθέσμιση, τον ελευθεροπρεπή άνθρωπο, την λογικότητα, την ανεκτικότητα και την Αρετή, δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια του οποιουδήποτε ενδιαφέρεται να ασελγήσει επάνω της, προκειμένου να εξυπηρετήσει τον όποιον σκοπό του. Η υπόληψη της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας και των θρησκευτών της θα προστατευθεί τώρα και πάντα.

Αυτός άλλωστε ήταν εξαρχής ο σκοπός για τον οποίο ιδρύθηκε προ 16 ετών το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων. Θα προστατεύσουμε με κάθε αυστηρότητα και τα σεβάσματά μας ως θρησκευτές και την υπόληψή μας ως πολίτες.

 Trennlinie

22. Το Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών για το Ελληνικό Έθνος

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με την ύπαρξή σας ως «Έλληνες Εθνικοί», δεν διχάζετε τελικά τους Έλληνες;, στο: ysee (Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για την Ελληνική εθνική θρησκεία). Τελευταία πρόσβαση: 23.12.«2014»). Επίσημη ιστοσελίδα του ΥΣΕΕ.

Το αντίθετο. Θα λέγαμε ότι με την ύπαρξή μας όχι μόνο διατηρούμε τον Ελληνισμό ζωντανό, διατηρούμε τις προγονικές μας αξίες και αρχές ζωντανές και προσπαθούμε να μεταλαμπαδεύσουμε την Ελληνική Ψυχή στις επόμενες γενεές, αλλά και εγγυόμαστε την ενότητα του Ελληνισμού επάνω στις πραγματικές τους εθνικές βάσεις.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι νομίζετε ότι θα καταφέρετε με την επαναφορά αρχαίων πρακτικών στη σύγχρονη εποχή;, στο: ysee (Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για την Ελληνική εθνική θρησκεία). Τελευταία πρόσβαση: 23.12.«2014»). Επίσημη ιστοσελίδα του ΥΣΕΕ.

Δεν αγωνιζόμαστε απλώς για μία επιφανειακή επαναφορά «αρχαίων πρακτικών», αλλ αντιθέτως, για την επαναφορά ενός άλλου τύπου ανθρώπου, του Έλληνα – Ανθρώπου, εκείνου που διέπεται από τις ανθρωπιστικές αξίες που πρώτοι οι πρόγονοί μας εξέφρασαν και ανέδειξαν, εκείνου του ανθρώπου που αναζητά τους δρόμους της Αρετής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρείτε ότι οι Νεο-Έλληνες αποτελούν φυσική συνέχεια των Αρχαίων Ελλήνων;, στο: ysee (Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για την Ελληνική εθνική θρησκεία). Τελευταία πρόσβαση: 23.12.«2014»). Επίσημη ιστοσελίδα του ΥΣΕΕ.

Η εθνική συνείδηση των Ελλήνων έμεινε κατά νησίδες ζωντανή σε όλη της διάρκεια της τυραννίας των Βυζαντινών, όπως φαίνεται καθαρά άλλωστε στην περίπτωση του κύκλου του Πλήθωνος ΓεμιστούΠρέπει να γίνει κατανοητό ότι το (όποιο) Έθνος δεν ακυρώνεται από την (όποια) λόγω συνθηκών περιστασιακή μη εκδήλωση του Εθνισμού του. Για την επιβίωσή του αρκεί έστω και ελάχιστα μέλη του να τον εκδηλώνουν ή να τον κρατούν ζωντανό, και αυτό, στην περίπτωση του Ελληνικού Έθνους συνέβη κατά τη διάρκεια όλων των αιώνων της χριστιανικής και μωαμεθανικής κατοχής. Οι μη Εθνικοί, εκτός των όσων προσκυνημένων ενσυνειδήτως μισούν τον Εθνισμό τους, είναι απλώς «εν ύπνω» μέλη του Έθνους τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι Νεο-Έλληνες αποτελούν και φυλετική συνέχεια των Αρχαίων Ελλήνων;, στο: ysee (Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για την Ελληνική εθνική θρησκεία). Τελευταία πρόσβαση: 23.12.«2014»). Επίσημη ιστοσελίδα του ΥΣΕΕ.

Κάποιοι ναι, κάποιοι όχι, αλλά αυτό είναι εντελώς αδιάφορο.

Ας φλυαρούν περί αυτού οι φυλετιστές αμφοτέρων των πλευρών, τόσο εκείνοι που πάνε να μας παρουσιάσουν σαν 100% Σλάβους ή ο,τιδήποτε άλλο, όσο και εκείνοι που πάνε να μας παρουσιάσουν σαν 100% εξ αίματος συγγενείς του Αιακού.

Εκτός του ότι ποτέ οι πραγματικοί Έλληνες δεν μίλησαν για… «φυλή» (θα ήταν αστείο αυτό άλλωστε αφού στην εποχή τους ο όρος σήμαινε απλώς μικρο- ομάδα «φρατρών», ταυτιζόμενη πολλές φορές με το «γένος»), για το «όμαιμον» που κατά παραχώρηση θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ίσχυε την κλασική εποχή, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα σοβαρότητος σήμερα, δεδομένου ότι στον πριν και μετά το 1821 Νεο-Ελληνισμό έχουν ενταχθεί και άλλες φυλετικές ομάδες που όμως αρκετά μέλη τους δικαιωματικά θεωρούνται 100% Έλληνες … Ο Κολοκοτρώνης και πολλοί άλλοι ήρωες που ήσαν Αρβανίτες, τουλάχιστον για τα δικά μας δεδομένα, είναι πέρα για πέρα Έλληνες αφού έχυσαν το αίμα τους στο όνομα των αρχαίων, πραγματικών Ελλήνων … Ποιός γελοίος θα απέκλειε από έναν «φυλετικό»Ελληνισμό τον Κολοκοτρώνη, το Νικηταρά, ή τον Ανδρούτσο; Οι εγχώριοι φυλετιστές οφείλουν να μας δώσουν, πράγμα αδύνατο, μία πειστική λύση για αυτό το ογκώδες οξύμωρο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια η θέση σας για τα Εθνικά Θέματα;, στο: ysee (Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για την Ελληνική εθνική θρησκεία). Τελευταία πρόσβαση: 23.12.«2014»). Επίσημη ιστοσελίδα του ΥΣΕΕ.

Τα πραγματικά Εθνικά Θέματα είναι η αποδάσωση και σταδιακή ερημοποίηση της ανατολικής Μεσογείου, η παντελής έλλειψη αισθητικής, η πολυεπίπεδη υποδούλωσή μας στην ξένη θρησκεία, ο λειτουργικός αναλφαβητισμός των νέων, η τρομακτική ανυπαρξία Παιδείας, πόσο μάλλον Ελληνικής, η καλλιεργούμενη κλειστότητα πνεύματος και κρυψίνοια, η αθλιότητα των Μ.Μ.Ε., η δειλία των πολιτικών, η αναξιοκρατία και άλλα ανάλογα. Το (όποιο) Έθνος ΔΕΝ ΤΑΥΤIΖΕΤΑΙ με την (όποια) κρατική υπόσταση, αλλά μπορεί να είναι μικρότερο ή μεγαλύτερο της τελευταίας. Πληροφορούμε λοιπόν αυτούς που πάνε να παρουσιάσουν ως «Εθνικό» θέμα το σε ποιο κρατικό μόρφωμα θα ανήκει η α ή β έκταση γής ή θαλάσσης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θέλετε να αντικαταστήσετε τον έναν Θεό των «Μονοθεϊστών» με πολλούς Θεούς;, στο: ysee (Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για την Ελληνική εθνική θρησκεία). Τελευταία πρόσβαση: 23.12.«2014»). Επίσημη ιστοσελίδα του ΥΣΕΕ.

Όχι βέβαια. Το θέμα της επαναφοράς της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας δεν είναι ζήτημα αντικατάστασης ονομάτων ή αντικατάστασης μίας παράλογης μονάδας από ένα συνεπές προς τη λογική πλήθος, δίχως ν΄ αλλαχθεί ταυτόχρονα η υπάρχουσα αρρωστημένη αντίληψη των ανθρώπων για τον Κόσμο, αφού η τελευταία είναι που καθορίζει τις όποιες σχέσεις τους με το φυσικό περιβάλλον τους, με τους συνανθρώπους τους, αλλά και με τον εσωτερικό τους κόσμο.

Ενώ στο «Μονοθεϊσμό» υπάρχει μια αρρωστημένη αντιθετική – συγκρουσιακή σχέση μεταξύ Ανθρώπου, Φύσης και Θεού στην Ελληνική Κοσμοθέαση ο Άνθρωπος, η Φύση, και οι Θεοί συνιστούν μια αδιάσπαστη και οργανική ενότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι σημαίνει ο όρος «Κοσμοθέαση» που χρησιμοποιείτε;, στο: ysee (Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για την Ελληνική εθνική θρησκεία). Τελευταία πρόσβαση: 23.12.«2014»). Επίσημη ιστοσελίδα του ΥΣΕΕ.

Ο όρος «Κοσμοθέση», είναι αυτό που ακριβώς δηλώνουν τα δύο συνθετικά του, δηλαδή ο Τρόπος που αντικρίζει («θεάται») κανείς τον Κόσμο. Αποτελέσματα αυτής ακριβώς της ιδιαίτερης θέασης κάθε Έθνους, είναι η Κοσμολογία, η Θρησκεία, η Φιλοσοφία και το καθημερινό Έθος που αυτό αναπτύσσει. Η «Κοσμοθέαση» συνεπώς είναι πολύ σημαντική, αφού αυτή δημιουργεί τύπους ανθρώπων, τύπους πολιτευμάτων και τύπους πολιτισμών.

Trennlinie

23. Φασισμός, η θρησκεία τους Μίσους

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: ΤΟ «ΔΙΙΠΕΤΕΣ» ΣΤΟ 1o ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ. ΒΙΛΝΙΟΥΣ, ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ «98», στο: ΔΙΙΠΕΤΕΣ ΔΙΙΠΕΤΕΣ (Diipetes.YSEE, Επιλογές Θεμάτων, τελευταία πρόσβαση: 25.4.»2013«).

Τα έθνη της νοτίου Βαλτικής (Λιθουανοί, Λάτβιοι, Πρώσσοι, Γιοτβινιανοί, Κουρόνιοι, Ζεμγαλιανοί, Σελιανοί, Λατγκαλιανοί κ.ά.), κατέχουν μία πολύ σημαντική θέση στην ευρωπαϊκή Ιστορία, κυρίως για τη λυσσώδη και μακραίωνη αντίσταση που προέβαλλαν στον εκχριστιανισμό τους και συνεπώς στην απώλεια των εθνικών τους παραδόσεων. Δίχως να υπερασπίζονται υπερπολύπλοκα πολιτισμικά συστήματα και υψιπετείς φιλοσοφικές ανελίξεις, τα έθνη αυτά, με μοναδικό πρόταγμα την φυσική ελευθεροπρέπειά τους, αντιστάθηκαν σε άπειρες εναντίον τους Σταυροφορίες και υπέκυψαν τελευταία στην ομογενοποιητική λαίλαπα που μέσα σε μιάμιση χιλιετία σχεδόν αφάνισε τον αυτόχθονα και προαιώνιο ευρωπαϊκό εθνισμό.

Ένα Συνέδριο λοιπόν, και μάλιστα παγκόσμιο, για την επαναφορά των Εθνικών Θρησκειών, ήταν πολύ λογικό, για όσους ιδίως γνωρίζουν, να ιδρυόταν στην καταπράσινη χώρα των Λιθουανών.

Η Λιθουανία εκχριστιανίσθηκε τελευταία από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες: μετά από αγώνες 200 περίπου ετών, μόλις στα τέλη του 14ου αιώνος, όταν ο Δούκας Τζογκάϊλα παντρεύτηκε την Πολωνή πριγκήπισα Χέντβιτζ και βαπτίσθηκε χριστιανός, επιτρέποντας στη συνέχεια στους Πολωνούς προσηλυτιστές να επιβάλουν με τη βία τη νέα θρησκεία στους υπηκόους του. Ωστόσο, πέραν από το Βίλνιους, ολόκληρη η χώρα, κυρίως η ύπαιθρος, παρέμεινε πεισματικά πιστή στην παραδοσιακή «εθνική» λατρεία για άλλα 200-300 ακόμη χρόνια. Μέσα στο ίδιο το Βίλνιους, ήταν μόλις επί της διακυβερνήσεως του Δούκα Στανίσλοβα Πονιατόβσκις (1732-1798) που κόπηκε η τελευταία Ιερά Δρύς η οποία λατρευόταν ακόμη εκεί από τους εναπομείναντες αρχαιόθρησκους

Στο διήμερο ιδρυτικό Συνέδριο του World Congress Of Ethnic Religions (W. C. E. R.) που έγινε στο Βίλνιους στις 22 και 23 Ιουνίου, συμμετείχε ανάμεσα σε δεκάδες συνέδρους από είκοσι περίπου χώρες και ελληνική αντιπροσωπεία για λογαριασμό του περιοδικού «Διιπετές» και της κίνησης «Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών», ενώ στους ομιλητές, της πρώτης μάλιστα ημέρας, συμπεριλαμβανόταν και ο γνωστός συγγραφέας Βλ. Ρασσιάς

Φθάσαμε στο Βίλνιους το μεσημέρι της 19ης Ιουνίου

Το μεσημέρι της 20ης Ιουνίου πέρασε από το ξενοδοχείο και μάς παρέλαβε ένα λεωφορείο. Μαζί με όλους σχεδόν τους συνέδρους ξεκινήσαμε για το Κερνάβε (Kernave) όπου επρόκειτο, στις εκεί εορτές για το Θερινό Ηλιοστάσιο

Όταν φθάσαμε στο Κερνάβε, δεν υπήρχε ακόμη πολύς κόσμος. […] διοργανωτές του Συνεδρίου μάς καλωσόρισαν και στη συνέχεια ένας από κάθε αντιπροσωπεία σηκωνόταν και αυτοπαρουσιαζόταν. Η δήλωση του εκπροσώπου του «Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών» ότι «αιτούμαστε την επανάνθιση των ευρωπαϊκών εθνών σύμφωνα με την ιδιαίτερη Παράδοσή τους και την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία τους» σήκωσε θύελλα χειροκροτημάτων και επευφημιών.

Δύο περίπου ώρες πριν δύσει ο ήλιος, χίλιοι περίπου θρησκευτές μπήκαν από την «πράσινη πύλη» (Vartai) του ιερού χώρου, τη διακοσμημένη με μία τεράστια ρούνα στην κορυφή της, και άρχισαν να ανεβαίνουν με λάβαρα και ύμνους («Tu zilviteli» και «Kupole, roze, ratilio») προς την κορυφή της δυτικής «τούμπας». Αυτή ήταν η αρχή των εορτασμών. Για όλες τις επόμενες ώρες, πολλές χιλιάδες «απλών» ανθρώπων έρχονταν να αυξήσουν σε υπερβολικά μεγέθη τον όγκο των εορταστών, φθάνοντας γύρω στα μεσάνυχτα τουλάχιστον τις 10 χιλιάδες

Το Συνέδριο ξεκίνησε το πρωϊ της 22ας Ιουνίου στο μεγάλο αμφιθέατρο του Βρετανικού Ινστιτούτου.

Την πρώτη ημέρα του Συνεδρίου

Αρκετά σημαντική ήταν η παρατήρηση του Ινδού ομιλητή (Arvid Ghosh) ότι «Ο Φασισμός, ο Κομμουνισμός, ο Χριστιανισμός και ο Μωαμεθανισμός είναι οι τέσσερις θρησκείες του μίσους. Θέλουν να εξοντώσουν όλους τους διαφορετικούς από αυτούς.»

Άξια αναφοράς είναι επίσης η διατύπωση έντονου προβληματισμού του Δανού Morten Grolsted, αντιπροσώπου της θρησκείας Asatru, για τις συνεχείς απόπειρες ακροδεξιών, εθνικιστών και νεοναζί να ιδιοποιηθούν το ανερχόμενο παγανιστικό ρεύμα δηλώνοντας ότι τάχα είναι… «παγανιστές». Και δήλωσε κατηγορηματικά ο Δανός εισηγητής ότι η ιδιότητα του φασίστα είναι ασυμβίβαστη προς εκείνη του παγανιστή αφού η πρώτη και κύρια αρχή του Παγανισμού είναι η Ανοχή. Δήλωσε δε ότι ήδη προετοιμάζεται αντιφασιστική Χάρτα την οποία θα ζητήσουν να υπογραφεί από όλες τις ανά τον κόσμο ομάδες, αφήνοντας έξω όλους τους πολιτικούς και εθνικιστές απατεώνες που δηλώνουν «παγανιστές».

Trennlinie

24. «Ελληνοχριστιανισμός», η ιδεολογία του ρωμαίικου Εθνικισμού

Αριστοτέλης Τριαντης: Χρυσόστομος: «Οι Αρχαιολάτρες και οι Δωδεκαθεϊστές δεν είναι ομολογητές του Ιησού» – Πολύ σωστά!, 28.10.«2012», στο: PanSyrinx (Ειδήσεις: Θέματα). URL: http://pansyrinx.org/χρυσόστομος-οι-αρχαιολάτρες-και-οι-δω/ (τελευταία πρόσβαση: 28.10.«2012»).

Τι υπερασπίζεται ο “Ελληνοχριστιανισμός”; Την αδιάσπαστη φυλετική συνέχεια από τους αρχαίους χρόνους μέσω του Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας το ανάδελφον του ελληνικού έθνους δηλαδή της καθαρότητας.

Παίρνοντας ως παράδειγμα ένα αντικειμενικό συγγραφέα τον Γιάννη Κορδάτο που μόνο για Πολυθεϊστής δεν θα μπορούσε να κατηγορηθεί …

Εδώ πρέπει να δώσω μια εξήγηση: Λέω Ρωμαίοι και όχι Έλληνες γιατί οι Ρωμαίοι – όπως λέγονταν – της Βυζ. Αυτοκρατορίας καμιά σχέση εθνογραφική – φυλετική δεν είχαν με τούς αρχαίους Έλληνες. Φυσικά το Ρωμαίος εδώ δεν έχει σχέση με το εθνικό Ρωμαίος – κάτοικος της Ρώμης η απόγονος Λατίνων. Πρόκειται για μια νέα εθνότητα, που βγήκε από το ανακάτεμα Σλάβων, Ασιατών, Λατίνων (=Ρωμαίων), Φράγκων και Ελλήνων. Το όνομα Ρωμαίοι πιο ύστερα, στα χρόνια της τουρκοκρατίας, έγινε στο στόμα του λαού ρωμιοί.

Το Άγιον Όρος – γράφει ο ίδιος Σμυρνάκης, που μας δίνει την παραπάνω πληροφορία – φαίνεται ότι αναγνώρισε την κυριαρχίαν των Οθωμανών, ότε η έδρα αυτών ήν έν Προύση, ίσως επί Σουλτάνου Ορχάν του Νικητού (1326 − 1360). Οι δε πατέρες του Αγίου Όρους, προβλέποντας ότι η πρωτεύουσα του βυζαντινού κράτους θέλει περιέλθει είς χείρας των Οθωμανών, ένεκεν των έν αυτή επικρατουσών τότε απείρων καταμελιστών και διενέξεων, έσπευσαν είς Προύσαν και υπέβαλον την υποταγή αυτώ τω Σουλτάνω, παρ΄ου έλαβον την επικύρωσιν των κτημάτων και προνομίων αυτών”. (Σμυρνάκη: Το Άγιον Όρος. Αθ. 1903, σελ. 109).

Οι παραπάνω ιστορικές περιγραφές θέτουν το ωμό ερώτημα ποια καθαρότητα και ποια συνέχεια ποιου έθνους ο ελληνοχριστιανικός παραθρησκευτικός ιδεαλισμός υπερασπίζεται

Ο παραθρησκευτικός ιδεαλισμός υπάρχει καλλιεργείται γιατί εξυπηρετεί καλά ένα κύριο σκοπό. Την ακύρωση κάθε υγιούς πνευματικής η θρησκευτικής εκδήλωσης. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε ομάδα σύνολο η ατομικότητα κινείται προς εξωτερίκευση ενός υγιούς πνευματικού στοχασμού η θρησκευτικότητας (παράδειγμα Ελληνικός Πολυθεϊσμός) εκεί παρεμβαίνει ο παραθρησκευτικός ιδεαλισμός

Με την απαραίτητη γαλούχηση των ήδη προγραμματισμένων ομάδων η ατόμων το σχολείο έπειτα της επιδοτούμενης ορθόδοξης θεοκρατίας μπορεί και κάνει “καλά” το έργο της.

Η εχθρότητα προς την αρχαιοελληνική θρησκεία και φιλοσοφία η απέχθεια προς τις κλασικές σπουδές και την αισθητική είναι πρώτιστο και απαραίτητο έργο. Άλλωστε αυτό είναι εύκολο αφού δεν υπάρχει και δεν επιτρέπεται να υπάρχει επίσημος αντίλογος ούτε καν εκείνη η βιβλιογραφία που ανατρέπει τις σχιζοειδής ιστορίες και τα παραμύθια της αποκαλούμενης θρησκείας της “αγάπης” της “μοναδικής αλήθειας”.

Η τουλάχιστον δωδεκάχρονη εκπαιδευτική προπαγάνδα, επαναλαμβάνουμε η κρατική επιδοτούμενη προπαγάνδα της θεοκρατίας θα κατασκευάσει ένα τύπο ανθρώπου εχθρικά διακείμενου σε οτιδήποτε διαφορετικό σε οτιδήποτε δεν έχει την έγκριση της “μοναδικής αλήθειας” πέρα από αυτήν την “αλήθεια” έξω από αυτήν ο πνευματικά ευνουχισμένος δεν μπορεί να υπάρξει. Μ

Βέβαια η φυσική εξόντωση δεν ταιριάζει ως μέθοδος στις μέρες μας, η Γαλλική επανάσταση και η παράδοση που μας άφησε δεν επιτρέπει και πολλά πάνω σε αυτό. Πάντα όμως οι μέρες της ορθόδοξης θεοκρατίας επιτρέπανε την εξόντωση και την διαπόμπευση μέσω άλλων μεθόδων. Διασπορά ψευδών ειδήσεων, κοινωνικός αποκλεισμός, οικονομικός και επαγγελματικός αποκλεισμός, σιωπηλή επιτήρηση δραστηριοτήτων και υποτίμηση και χλευασμός του ατόμου οι των ομάδων που τις ασκούν.

θυμούνται τα γελοιώδη φεστιβάλ των χουντικών με τις παρελάσεις ντυμένων αρχαίων Σπαρτιατών να τους οδηγούν οι ορθόδοξοι Αρχιερείς μέσα στο Παναθηναϊκό στάδιο. Αυτή είναι η κληρονομιά που παρέδωσε η Ορθόδοξη θεοκρατία η Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών στα “άξια” παιδιά της την Χρυσή Αυγή

Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο που κατηγορεί εμάς για όσα συμβαίνουν και πράττει η Χρυσή Αυγή στην συνέντευξή του στο Έθνος με τα παρακάτω:

Πότε οι αρχαιολάτρες και οι δωδεκαθεϊστές έγιναν ομολογητές και προασπιστές της πίστης του Χριστού; ΄Η πώς είναι δυνατόν να συνδυάζουν τη βία με τον Σταυρό και την πίστη με τη συνθηματική ιδεολογία; Φαίνεται ότι έχουμε πλέον περάσει από τον κοινωνικό ρατσισμό στον παραθρησκευτικό ιδεαλισμό.

Φαίνεται ότι στα σπλάγχνα της ελληνικής κοινωνίας και της Εκκλησίας εκτρέφουμε ένα «θηρίο» που αργότερα, εάν δράσει ανεξέλεγκτα, «οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα όρη».

Επίσης ξεκαθάρισε πως το κόμμα του Νίκου Μιχαλολιάκου δεν έχει σχέση ούτε με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ούτε με το Ευαγγέλιο «το οποίο διδάσκει ότι εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλεί η γλώσσα και όχι από έναν ξαφνικό θυμό».

Η κατασκευασμένη κοινωνία του φόβου δεν μπορεί να αντέξει περισσότερο φόβο, θα απαρνηθεί την αυτόκλητη βία του “παραθρησκευτικού ιδεαλισμού” και θα γυρίσει ξανά στις αγκάλες του υπαίτιου για σιγουριά και ασφάλεια.

Πίσω από τον καλλιεργούμενο φασισμό βρίσκεται η Ορθόδοξης θεοκρατία και οι εμπνεόμενες πνευματικά και ιδεολογικά ομάδες συμμορίες τύπου Χρυσής Αυγής. Τα υποκριτικά δάκρυα της ορθόδοξης θεοκρατίας υπέρ της Δημοκρατίας αυτή την στιγμή δείχνουν ότι το χαρτί Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως αρχικώς είχε σχεδιαστεί άλλωστε εναλλακτικές υπάρχουν και σιγά σιγά παραμερίζεται.

 Trennlinie

25. Σκόπιμη η Συσχέτιση του Ελληνικού Εθνισμού με τον Εθνκισμό

ΠΑΝΣΥΡΙΓΞ: Ο Εθνισμός είναι Ανθρωπισμός!, 03.04.«2012», στο: PanSyrinx (Ειδήσεις: Θέματα). URL: http://pansyrinx.org/ο-εθνισμός-είναι-ανθρωπισμός-απάντησ/ (τελευταία πρόσβαση: 28.10.«2012»).

[…] η βλακεία χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να καλύψει ποιος είναι ο πραγματικός φασίστας και από που προέρχονται οι φασιστικές και ρατσιστικές του ιδέες. […] Με αφορμή το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο ethnos.gr με υπογραφή του Κώστα Νικολαϊδη Τα παιδιά του Χίτλερ με στολή «Χρυσής Αυγής» πέραν της ορθά πολιτικής αντίθεσης του αρθρογράφου στη Χρυσή Αυγή και της νεοναζιστικής ιδεολογίας της συγκεκριμένης οργάνωσης που εκφράζει τα ακριβώς αντίθετα από ότι εμείς οι Εθνικοί Έλληνες Πολυθεϊστές και από εκείνα που πρεσβεύει η Ελληνική Εθνική Θρησκεία της Ελευθεροπρέπειας, της Μεγαλοψυχίας, της Αρετής και του ελευθέρως σκέπτεσθαι, αλλά όμως από την άλλη πρέπει να τοποθετηθούμε και δικαιωματικά να αντιδράσουμε όταν ο οποιοσδήποτε οποιαδήποτε στιγμή και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο κύριος Νικολαϊδης και σε άσχετο θέμα που είναι μακριά από την υπόσταση και την ουσία των Ελλήνων Εθνικών να τσουβαλιάζει και να κολλάει τις ταμπέλες του γνωστού ακροδεξιού φασιστικού χώρου – ιδεολογήματος της Χρυσής Αυγής πάνω στους Έλληνες Εθνικούς, την στιγμή μάλιστα που αυτές οι μομφές – κατηγορίες είναι παντελώς ξένες ως προς την αντίληψη – στάση ζωής που πρεσβεύει και πράττει η Ελληνική Εθνική Θρησκεία από τις απαρχές του χρόνου μέχρι και τώρα στην σύγχρονη της μορφή.

Αλλά καταλαβαίνουμε ότι οι μέρες είναι πονηρές και σε λίγο «άγιες» και τι άλλο λόγο θα είχε ένας χριστιανός ορθόδοξος να κάνει δήθεν επίθεση στην Χριστιανική Χρυσή Αυγή και από την άλλη ύπουλα αν και στην ουσία ανόητα να ξεστομίζει τις γνωστές ρητορείες μίσους του χριστιανικού ορθόδοξου ιερατείου εναντίον του Κοσμολατρευτικού Ελληνικού Πολυθεϊσμού. Ανθρωποθυσίες και λατρείες αίματος ο κ. Νικολαίδης μπορεί να δει εδώ το ολοκαύτωμα των «μαγισσών» και φυσικά δεν ήταν ποτέ «παγανιστικές» ήταν χριστιανικές. 

Που βρίσκεται λοιπόν ο Σατανάς του κ. Νικολαίδη; Που αλλού στις ψυχές και τα μυαλά αυτών που τον εφαρμόζουν και τον εκφράζουν. Ο εθνικισμός όπως εμφανίστηκε στο νεοελληνικό μόρφωμα είναι γνωστό ότι είναι προϊόν του ελληνοχριστιανικού ιδεολογήματος […]. Που είναι λοιπόν η σύνδεση του Πολυθεϊσμού – Εθνισμού και της αρχαιολατρίας με το παραγόμενο προϊόν των χριστιανών τον εθνικισμό; […] Επίσης εδώ ο αναγνώστης για να κατανοήσει καλύτερα την βρώμικη δουλειά όλων αυτών που παρουσιάζονται ως «αρχαιολάτρες» «παγανιστές» κ.λ.π. μπορεί να διαβάσει το εκπληκτικό κείμενο ΙΔΙΟΠΟΙΗΣΗ – ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ – ΕΠΑΝΑΦΟΜΟΙΩΣΗ και ένα μικρό χαρακτηριστικό απόσπασμα από την πρώτη παράγραφο αναφέρει:

Μία από τις τεχνικές «ήσυχου πολέμου» («quietwar») είναι η ιδιοποίηση – οικειοποίηση. Η στοχευόμενη ομάδα κτυπιέται, ολικά, με δόλια ιδιοποίηση – οικειοποίηση του όλου αγώνα της, ή, μερικά, με δόλια ιδιοποίηση – οικειοποίηση των βασικών σημάτων της (ρητορική, εμβλήματα, κ.ά.).

 Trennlinie

26. Παγανισμός, η θρησκεία των αυτοθεσμιζόμενων λαών

ΠΑΝΣΥΡΙΓΞ: «Τα πέντε χαρακτηριστικά σημεία των Εθνικών Λατρειών». Αρχική Πηγή: Ingvar: Οι Αρχαιόθρησκοι Απέναντι στους Αποκρυφιστές, Αθήνα 1995.

[…] ο Παγανισμός, αν και προσαρμόζεται πάντοτε με ευκολία στις απαιτήσεις των εκάστοτε καιρών, ουσιαστικά αντανακλά στις εκδηλώσεις του τις παραδόσεις και τα έθιμα των φυλών ή εθνών που εμπράκτως τον ακολουθούν. Καθώς στον Παγανισμό δεν υπάρχει κανένα εξωτερικά δοσμένο «εξ αποκαλύψεως» δόγμα, τα μέσα από τους αιώνες ειθότα και νομιζόμενα της κάθε παγανιστικής κοινωνίας, καθώς κι εκείνο επίσης που η κάθε επιμέρους κοινωνία θεωρεί ως κοινό τόπο και μέτρο της, αντιμετωπίζονται ορθώς από τους «εθνικούς» ως εκδηλώσεις / εφαρμογές των θρησκευτικών αντιλήψεων αυτής τις επιμέρους κοινωνίας. Επειδή μάλιστα οι παραδόσεις και τα έθιμα των εθνών διαφέρουν σημαντικά από τα αντίστοιχα των γειτόνων τους, η μορφή της λατρείας της κάθε φυλής ή του κάθε έθνους διαφέρει επίσης σημαντικά από εκείνη των άλλων.

Αν και λοιπόν στην αρχαιότητα ο Παγανισμός υπήρξε για χιλιετίες η πανανθρώπινη μορφή θρησκείας, με την έννοια του ότι με τη μία ή άλλη μορφή του επικρατούσε από άκρου εις άκρο της γης, η κάθε εθνότητα εξέλιξε την πολύ ιδιαίτερη της και αυτόχθονα εκδοχή του. Η Αρχαία Θρησκεία πάντοτε αντικατόπτριζε το εθνικό και πολιτισμικό περιβάλλον μέσα στο οποίο άνθιζε, σε απείρως μεγαλύτερο βαθμό από τις νεώτερες θρησκείες, οι οποίες επιδιώκουν να επιβάλουν μια οικουμενική και μονοπολιτισμική ομοιομορφία πάνω στην ανθρωπότητα.

Ο Παγανισμός, είναι λοιπόν par exellence η λατρεία των αυτοθεσμιζόμενων λαών.

 Trennlinie

27. Παράδοση και Έθνος προϋποθέτουν υγιή Εθνόσφαιρα

Βλάσης Γ. Ρασσιάς: «Εκκλησία και Κράτος» (29.3.«2005»), στο: Ρασσιάς (Κείμενα, Συνεντεύξεις, Εκδηλώσεις), τελευταία πρόσβαση: 19 Αυγούστου «2012»).

5. Η ρίζα της λέξης Έθνος είναι το «έθος». Η φυσική και άρα μόνη υγιής κατάσταση της ανθρωπότητας είναι το να εκδηλώνει τον εαυτό της μέσα από μία εξαιρετική ποικιλία Εθνών, μέσα από μία πολυποίκιλη Εθνόσφαιρα.

6. Η σημασία του όρου «¨Ελληνας», για να έλθουμε τώρα στα ημέτερα, τον καιρό που το Έθνος των Ελλήνων ήταν ζωντανό, συνειδητό και ελεύθερο, ήταν το ότι εκείνος που χαρακτηριζόταν έτσι συμμετείχε σε ένα συγκεκριμένο έθος που συμπεριλάμβανε ως οργανικά και αναπόσπαστα τμήματά του ένα ομοίως συγκεκριμένο αξιακό σύστημα, μία ομοίως συγκεκριμένη κοσμοαντίληψη και μία ομοίως συγκεκριμένη Θρησκεία.

7. Η θαυμαστή για την ποικιλία της Εθνόσφαιρα της γης, διαταράχθηκε για πρώτη φορά στην αχανή πανανθρώπινη Ιστορία με την επικράτηση δύο επεκτατικών αιρέσεων του ιουδαϊκού Μονοθεϊσμού, του Χριστιανισμού και του Μωαμεθανισμού.

8. Ο ιουδαϊκός Μονοθεϊσμός προάγει απλώς την ιδέα ενός ιδιόρρυθμου Θεού που μισεί και εχθρεύεται όλα τα πέραν του «ευσεβούς λαού Ισραήλ» Έθνη. Οι Χριστιανισμός και Μωαμεθανισμός είναι όχι απλώς δεδηλωμένοι εχθροί των Εθνών αλλά και οι φυσικοί εξολοθρευτές τους.

9. Η μοναδική πραγματική και εφάπαξ παγκοσμιοποίηση έγινε με τον εκχριστιανισμό και τον εξισλαμισμό των Εθνών της γης. Δύο λέξεις εξίσου αποτρόπαιες, δύο λέξεις που κατ’ ουσίαν περιγράφουν το ίδιο ακριβώς έγκλημα. Η ανθρωπότητα είναι μία μόνο και συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει άλλη παγκοσμιοποίηση.

Το μόνο που μπορεί να υπάρξει είναι απλώς μία τακτοποίηση κάποιων διαδικαστικών εκκρεμοτήτων μέσα στην αρχική και εφάπαξ παγκοσμιοποίηση. Όποιος προσπαθεί σήμερα να μετατρέψει έναν ίσως δικαιολογημένο προβληματισμό απέναντι σε μία τέτοια τακτοποίηση σε επιχείρηση νομιμοποίησης ακραίων εκδοχών απομονωτισμού και μεσαιωνισμού είναι χυδαίος απατεώνας.

11. Η Παράδοση και το Έθνος προϋποθέτουν ανεπτυγμένη και υγιή Εθνόσφαιρα. Δεν υπάρχει χριστιανική ή μωαμεθανική, ή παγκόσμια Παράδοση, όπως δεν υπάρχει και χριστιανικό ή μωαμεθανικό, ή παγκόσμιο Έθνος.

12. Με τους αιώνες, τα υπόδουλα Έθνη καταδικάστηκαν να ζουν σε μία

αντεστραμμένη πραγματικότητα και να θεωρούν δικούς τους τούς χειρότερούς τους εχθρούς.

16. Στην Ελλάδα, οι θεοκρατικές, ανορθολογικές και συντηρητικές δυνάμεις προβάλλουν ασταμάτητα την ψευδή ταυτότητα «Χριστιανός» (και μάλιστα υποχρεωτικά… Ορθόδοξος !) ίσον Έλληνας. Ο αδαής νεοέλληνας υποχρεώνεται να αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα από εκείνο ακριβώς που του ακυρώνει την ύπαρξη.

Trennlinie

28. Τόλμα να παλέψεις, τόλμα να νικήσεις

ΥΣΕΕ: «ΟΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ή ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΕΙΣ, ΕΛΛΗΝΑ, ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΤΙ…», Ανακοίνωση Νο. 253 / 13.6.«2012». ΥΣΕΕ, Δελτία Τύπου.

Ο μοναδικός και πραγματικός αγώνας είναι εκείνος που, μέσα από μακροχρόνιο ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ αγώνα, θα αλλάξει τα αυτοκαταστροφικά στερεότυπα που το βυζαντινό κατεστημένο έχει φυτέψει στα μυαλά των υπηκόων του με κύριο εργαλείο του την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία. Ο μοναδικός και πραγματικός αγώνας είναι εκείνος που ως πρώτη του προτεραιότητα έχει την θεσμική αναγνώριση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας και την επιτέλους χορήγηση αυθεντικής κλασικής και ανθρωπιστικής παιδείας στους αυριανούς πολίτες. Τα έθνη συγκροτούνται από την ιδιαίτερη κοσμοθέαση / θρησκεία τους και το από αυτήν εκπορευόμενο αξιακό σύστημα (έθος). Οι εθνικές θρησκείες λοιπόν, ως το φαντασιακό θεμέλιο των εθνών, είναι η πρώτη προτεραιότητα, πάνω και από την μερικότα της ιερής πατρίδας (αφού ένα έθνος εξακολουθεί να υπάρχει ακόμα και ως διασπορά), πόσω άλλον από την μερικότητα των φυσικών και πολιτικών σωμάτων και ιδεολογιών.

Τόλμα ν‘ ανοίξεις τα μάτια σου, τόλμα να παλέψεις, τόλμα να νικήσεις.

Trennlinie

29. Η Μισαλλοδοξία είναι εξόχως απεχθές για τον Πολυθεϊσμό

ΔΙΙΠΕΤΕΣ: Παλινορθωτές του Ιερού, (Diipetes.YSEE, Επιλογές Θεμάτων, τελευταία πρόσβαση: 25.4.»2013«).

Μέσα στη χειμαρρώδη ροή των σημερινών ισοπεδωτικών, όσο και ενδιαφερόντων καιρών, όλο και περισσότεροι Νεοέλληνες προσεγγίζουν την προχριστιανική Ελλάδα και ανακαλύπτουν το μεγαλείο του κατασυκοφαντημένου Εθνικού μας πολιτισμού. Αυτό το πλησίασμα ωστόσο, αναπόφευκτα οδηγεί στη σαρωτική σύγκριση ανάμεσα στη λαμπρή Ελληνική Πολυθεϊστική Παράδοση, το επίπεδο της οποίας συγκρινόμενο με το μικρόψυχο τώρα μοιάζει απλησίαστο, και στο εξαθλιωτικό σήμερα, το οποίο βυζαντιοκρατείται μέσω της κυριαρχίας των γνωστών και μη εξαιρετέων συνισταμένων που συνθέτουν την όζουσα και φαιόχρωμη αποσύνθεσή του.

Για όσους η ενασχόληση με την αρχαία Ελλάδα γίνεται εν πλήρει συνειδήσει, αυτό το πλησίασμα γίνεται πολύ σύντομα μονόδρομος, Μονόδρομος προς την βαθύτερη έρευνα και πλήρη κατανόηση των ριζωμάτων όλων εκείνων των νοητικών συλλήψεων των προγόνων μας, οι οποίοι πραγμάτωναν και βίωναν μέσα στην εξελικτική πορεία των αιώνων αυτό που εμείς σήμερα πασχίζουμε έστω και αχνά ν‘ αντιληφθούμε: την ολιστική, ευρεία και πολυθεϊστική αντίληψη περί Κόσμου και περί ανθρώπων. Αντίθετα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που, εγκλωβισμένοι δίχως ελπίδα διαφυγής εντός της ιουδαιοχριστιανικής αντιφυσικής οπτικής, επιμένουν να προσεγγίζουν στρεβλά την προχριστιανική Ελλάδα, περιστρεφόμενοι σε μια επιδερμική, τουριστικού χαρακτήρα περιήγηση, σαν να επρόκειτο για μία από τις πολλές θεαματικές «βόλτες» που κάνουν οι βαριεστημένοι αστοί στις περιοχές του δυτικοποιημένου Βουδισμού, της Θεοσοφίας, της Μαγείας, του Εσωτερικού Χριστιανισμού, σαν να επρόκειτο δηλαδή με κάτι μακρινό και αλλότριο προς αυτά εδώ τα χώματα που πατάμε.

Γνωρίζουμε ότι οι τέτοιου είδους προσεγγίσεις προσπαθούν απλώς απεγνωσμένα να δικαιολογήσουν τις ψυχικές και πνευματικές αγκυλώσεις, τα ιδεολογικά «κολλήματα» ή τις νεκρές ιδεοληψίες, επιχειρώντας να βρουν, ή μάλλον να εφεύρουν, τα υποτιθέμενα αντίστοιχά τους στον Αρχαίο Κόσμο, που όμως καμμία απολύτως σχέση ή συμβατότητα δεν παρέχει για να βοηθήσει το επιχείρημα. Και καλά κάνει, διαφορετικά δεν θα ήταν ο Αρχαίος Κόσμος αυτό που ήταν, είναι και θα είναι στον αιώνα τον άπαντα. Δεν είναι καθόλου μα καθόλου ακίνδυνοι συνεπώς για τον χώρο μας όσοι γραπώνονται από την Αρχαία Ελλάδα για να δικαιολογήσουν το στείρο και απεστιασμένο μίσος τους κατά των Χριστιανών (και ακόμα χειρότερα κατά των Εβραίων), Και λέμε «απεστιασμένο», γιατί ο πραγματικός εχθρός είναι η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ που λέγεται Ιουδαιοχριστιανική, όχι κάποιοι άνθρωποι που έχουν εγκλωβισθεί μέσα τους, κατά κανόνα άθελά τους.

Είμαστε το ίδιο εχθροί προς την ανθρώπινη βλακεία, όσο και προς το τυφλό μίσος. Για αυτό θεωρούμε εξίσου επικίνδυνο τον ιουδαιοχριστιανό στο μυαλό, νεόκοπο «αρχαιολάτρη», όσο και τον παραδοσιακό ιουδαιοχριστιανό.

Μελλοντικές «επιτροπές» διερεύνησης της… Ελληνικότητας, που θα εξετάζουν και θα διαχωρίζουν αυθαίρετα τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες, δηλαδή σε Έλληνες και ανθέλληνες, θα μας βρουν ισόποσα αντίθετους, όσο μας βρίσκει σήμερα η μισαλλοδοξία των Ορθοδόξων. Αυτές οι αντιλήψεις είναι γέννημα άλλων χρόνων, μεσαιωνικών, και αφορούν άλλες κοσμοαντιλήψεις, μη Ελληνικές. Όσοι προτείνουν τέτοιες καταστάσεις ως τάχα λύσεις για την αφύπνιση του υπό κατοχή και εν υπνώσει Έθνους μας, προκαλούν διπλή ζημιά.

Αφενός προσφέρουν τις μεγαλύτερες υπηρεσίες στους κατακτητές (ηθελημένα ή όχι, λίγο μας αφορά, καθώς το αποτέλεσμα είναι το ίδιο), δίνοντας ανέλπιστη ευκαιρία στην παπαδοκρατία να ταυτίσει τάχα το χώρο των Εθνικών με κάτι το οποίο όχι μόνο δεν έχουν σχέση αλλά είναι εξόχως απεχθές για τον Πολυθεϊσμό και τον πραγματικό Ελληνισμό: τη Μισαλλοδοξία. Αφετέρου, εξασφαλίζουν ότι ποτέ δεν θα υπάρξει η ελάχιστη έστω πρόθεση για αλλαγή της αρρωστημένης λόγω Βυζαντινισμού φαντασιακής συγκρότησης της Νεοελληνικής κοινωνίας, καθώς και ότι η οποιαδήποτε αλλαγή, αν υπάρξει, δεν θα είναι παρά μια απλή αντικατάσταση ονομάτων, όπου στη θέση του Γιαχβέ και του Υιού του θα τοποθετηθούν ο Θεός Ζεύς και ο Θεός Απόλλων.

Αν η Ιστορία επαναλαμβάνεται, τότε η δική μας εποχή ομοιάζει σε αρκετά σημεία με το τέλος του Ρωμαϊκού κόσμου, όταν ο Ρωμαϊκός Εθνισμός είχε ήδη απωλέσει τη δύναμή του στο φαντασιακό επίπεδο των μαζών και αδυνατούσε να αποτρέψει τον καλπασμό των απαίδευτων πληθών προς την ανατολική θεομανία, την θαυματοπληξία, την θεοφοβία και όλα τα συναφή, αλλά, το χειρότερο, προς την ολοκληρωτική αντίληψη και τον φανατισμό. Εδώ όμως τα πράγματα είναι ανεστραμμένα, αφού εκείνο που καταρρέει εκπροσωπεί τα όσα μόλις αναφέρθηκαν και γίνεται ιερό χρέος ημών των Εθνικών να επισπεύσουμε το οριστικό τέλος αυτού του δισχιλιετούς Μονοθεϊστικού Μεσαίωνα, για να κλείσει μια και καλή αυτή η βάρβαρη και αιματοβαμμένη ιουδαιοχριστιανική παρένθεση της ανθρωπότητος, δίχως όμως να επιτρέψουμε να επικρατήσει κάτι ποιοτικώς όμοιό του. […] αγώνας είναι για να αλλάξει η αντίληψη, η οπτική, η συνείδηση εν τέλει. Δεν μπορούν να μαγαρίζουν τον Ελληνισμό, ούτε τώρα, ούτε μετά την πτώση του Μονοθεϊστικού Μεσαίωνα, τα άρρωστα ανθρωπόσχημα προϊόντα αυτού ακριβώς του Μεσαίωνα, που για να υπάρξουν χρειάζονται υποχρεωτικά κάποιον να μισούνε έως θανάτου: κάποιον «αράπη», κάποιον «εβραίο», κάποιον «κομμουνιστή», κάποιον «πούστη», κάποιον «τουρκαλά», κάποιον «ξένο» και πάει λέγοντας (όλο και κάποιον θα βρίσκουν για να υπάρξουν…).

Έχουμε ιερό χρέος όλοι εμείς οι Εθνικοί, τόσο προς αυτούς που έπονται και η Μοίρα θα τους δωρίσει το προνόμιο να κουβαλήσουν στην πλάτη τους το πολύ βαρύ όνομα του Έλληνα, όσο και προς τους προγόνους που μάτωσαν για να μη το προδώσουν, ν‘ αγωνισθούμε σκληρά και ανένδοτα όσο και με τη γαλήνη του έμπειρου μαχητή, για την πραγματική Επανελληνοποίηση, σε διμέτωπο αγώνα κατά των «εντός» και «εκτός των τειχών» τεράτων του Μονοθεϊστικού Μεσαίωνα.

Να αγωνισθούμε, έχοντας πάντα κατά νου ότι οι Ενάρετοι ουσιαστικά, δηλαδή μακροϊστορικά, είναι άτρωτοι απέναντι στους φαύλους.

Η στροφή προς τα αμίαντα ριζώματα των προγονικών συλλήψεων έχει ήδη αρχίσει, γι αυτό και η μετατόπιση της θεματολογίας όλων αυτών των όψιμων «αρχαιολατρών» προς την εγκληματικότητα της Ορθοδοξίας, την οποία βέβαια επιλεκτικά ξεχνάνε όταν πρόκειται να αποσυρθεί η Παλαιά Διαθήκη από την ελλαδική διδασκαλία περί του γνωστού Ιουδαίου ραβίνου. Η εγκληματική φύση της Ορθοδοξίας είναι, για όσους προσφέρουν νυχθημερόν τις υπηρεσίες τους στο παπαδαριό, ιουδαϊκή τάχα επιρροή και… θα σβήσει μονομιάς εάν ποτέ αποσυρθεί η «Παλαιά» αλλά παραμείνει η εξίσου ανθελληνική «Καινή» «Διαθήκη».

Και ενώ παλαιότερα όλοι αυτοί οι «αρχαιολάτρες» υπηρετούσαν τα αφεντικά τους με το να εκτρέπουν συστηματικά την κουβέντα από το σημαντικό στο ασήμαντο, προβάλλοντας τους Ουφολόγους, τους Σειριόπληκτους και τους «Έψιλον», τώρα έχουν αναγορευθεί σε δημόσιους κατήγορους της Ορθοδοξίας μέχρι βεβαίως να καταργηθεί η «Παλαιά» «Διαθήκη» (μετά θα ξανακάνουν το σχήμα του σταυρικού θανάτου του Ιουδαίου ραβίνου τους και θ‘ απολαύσουν την άφεση αμαρτιών που γενναιόδωρα θα τους παράσχουν οι γαλαντόμοι αφέντες τους).

Trennlinie

30. Αρχαιοτραλαλά ή «Ελληνοχριστιανικός» αχταρμάς

ΔΙΙΠΕΤΕΣ: Η δράση της (φαιάς) προπαγάνδας στον εν Νεο-Ελλάδι χώρο των «αρχαιολατρών» και το υποτιθέμενο σημείο συνάντησης Δωδεκαθέου και Ορθοδοξίας, στο: ΔΙΙΠΕΤΕΣ (Diipetes Tripod, τελευταία πρόσβαση: 25.4.»2013«).

[…] έχουν εμφανισθεί δεκάδες σωματεία και σύλλογοι, οι οποίοι, με την αποτελεσματική τεχνική της διαρκούς αμπελοφιλοσοφίας, έρχονται να «καλύψουν» ιδεολογικά όσους «αναποφάσιστους», «ελληνοχριστιανούς», «χριστιανούς με.. δωδεκαθεϊστικό προσωπείο», και άπειρους άλλους εκλεκτούς σαλτιμπάγκους, προσπαθούν να πατάνε με το ένα πόδι γερά στο Χριστιανισμό (αφού εκεί υπάρχει άλλωστε και το ταμείο), και με το άλλο να δοκιμάζουν τη θερμοκρασία των αυθεντικών ελληνικών χωρικών υδάτων. Όσοι έχουν αρχίσει να αισθάνονται έντονες ενοχλήσεις από τον αυθεντικό (δηλαδή τον προχριστιανικό) Ελληνικό Λόγο, έχουν ήδη αρχίσει να εφαρμόζουν την γνωστή και (χιλιο)χρησιμοποιημένη προπαγανδιστική μέθοδο της «πληθωριστικής πίεσης», και του «ακαθόριστου θορύβου», όπως διδάσκουν τα σχετικά εγχειρίδια ΦΑΙΑΣ και ΜΑΥΡΗΣ Προπαγάνδας. Με γνώμονα την αρχή της «πληθωριστικής πίεσης», ιδρύθηκαν λοιπόν από τους «απέναντι» δεκάδες σωματεία και οργανώσεις τάχα για την.. «αρχαία Ελλάδα», έτσι ώστε ο ενοχλητικός για τους σκοταδιστές κρατούντες, Ελληνικός Λόγος, να χαθεί, να μην διακρίνεται από τον υπόλοιπο πληθωριστικό θόρυβο, μέσα σε έναν ωκεανό από φαινομενικά ομοειδή θέματα. […] συμπεριλαμβάνει ομάδες που εκφέρουν έναν λόγο, που βρίσκεται πολύ κοντά στη διατύπωση και τη δομή που χρησιμοποιείται από την «ομάδα στόχο». Φαινομενικά, οι ομάδες αυτού του επιπέδου πραγματεύονται τάχα τα ίδια θέματα και ζητήματα με αυτά της «ομάδας στόχου», μόνο που εδώ μετατρέπονται σε δόγμα, σε «γραμμή», η οποία βγαίνει από τον αυθέντη προς τους οπαδούς. Ένας έρπων ή ανοικτός ναζισμός, μπορεί να είναι κυρίαρχο και προβλητέο χαρακτηριστικό κάποιας από τις ομάδες αυτού του επιπέδου, γεγονός άριστο για να χρησιμοποιηθεί κατάλληλα από τα υπόδουλα στους «απέναντι» ΜΜΕ, και ειδικά τους λεγόμενους «αριστερούς» δημοσιογράφους (άθλια σταλινικά κατάλοιπα), οι οποίοι μετέχοντας στο κοινό όραμα με την ιουδαιοχριστιανική εξουσία για κατασυκοφάντηση της Αρχαίας Ελλάδος και της κοσμοαντιλήψεώς της, επιμένουν να ταυτίζουν ένα ιδεολογικό κατάλοιπο του μονοθεϊσμού (Ναζισμός), με μια αυθεντική (προχριστιανική) και εξαιρετικά ελευθεριακή Εθνική Θρησκεία, όπως είναι η Ελληνική. […] 

Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτών των ομάδων, είναι η μεταφορά της μονοθεϊστικής αντίληψης και του τρόπου σκέψης, στο επίπεδο του «Δωδεκαθέου». «Ανακαλύπτεται» ένα αντίστοιχο του Εβραίου Jesua στην Εθνική μας Θρησκεία λ.χ. ο Διόνυσος, έτσι ώστε να ταυτισθεί ο αναβλαστικός Θεός «της ελευθερώσεως και της αναγεννήσεως» με τον γνωστό Ιουδαίο ραβίνο, ή, άλλοτε πάλι, διερευνούνται.. τριαδικότητες και γίνονται παράλογες αντικαταστάσεις ανάμεσα στην Εβραϊκή και την Ελληνική Θρησκεία, βάσει ενός απίστευτου συσχετισμού μη αντίστοιχων, ανάλογων, η ομοίων καταστάσεων (εισάγεται δηλαδή μία νέα, εξισωτική και «συγκριτική» θεολογία, κοινή τάχα για την εβραϊκή αίρεση του Χριστιανισμού και την Εθνική μας Θρησκεία, με προφανή σκοπό το τελικό συμπέρασμα ότι «τα ίδια τότε, τα ίδια είναι και τώρα, γιατί λοιπόν να ψάχνουμε;».

Όταν όμως η σαφώς οριοθετημένη και ξεκάθαρη αντίθεση ανάμεσα στον Χριστιανισμό και των ιδεολογικών υποπροϊόντων του από τη μια, και την Εθνική Ελληνική Θρησκεία από την άλλη, αρχίζει να γενικεύεται και επεκτείνεται σε μεγάλα ποσοστά του σκεπτόμενου πληθυσμού, τότε θα έχει τελειώσει η δυνατότητα δράσης αυτών των Ομάδων Συγχύσεως.

[…] κινείται μία πληθώρα αρθρογράφων, συγγραφέων και παραγόντων (με την αρχαιοελληνική σημασία της λέξης), οι οποίοι μιλάνε διαρκώς για Ελλάδα, για Ελληνικότητα, για Ελληνικό Φώς, κ.λ.π., χωρίς όμως να δίνουν ποτέ έναν σαφή ορισμό όλων αυτών. Αντίθετα από τον (επικίνδυνο) Λόγο της «ομάδας στόχου», ο λόγος που κυριαρχεί σ΄αυτό εδώ το επίπεδο είναι παραμορφωμένος, συγκεχυμένος, ακαθόριστος. Άν ποτέ υποχρεωθούν να δώσουν ξεκάθαρες απαντήσεις, σε ζητήματα τουλάχιστον που δεν επιδέχονται υπεκφυγές και ασάφειες, οι θορυβοποιοί τοποθετούν την γρήγορη απάντηση τους κοντά στον Μακεδόνα Αλέξανδρο, την «Βυζαντινή» Αυτοκρατορία και, φυσικά (στη συνέχεια), στην ανύπαρκτη διαχρονική συνέχεια του υποτιθέμενου «Ελληνοχριστιανικού» Πολιτισμού. Ο λόγος των «θορυβοποιών» αρέσκεται να πατάει πάνω σε αδύνατον να σταθούνε λογικά και ιστορικά «αποδείξεις» για.. Θεούς σε διαστημόπλοια, Σείριους, ομάδες.. έψιλον, ωμέγα και, φυσικά, Ιάσονες Πανδίρες.

Όταν ένας αξιωματικά μονοθεϊστής (δηλαδή χριστιανός) μιλάει για «Δωδεκάθεο», είναι πασιφανές ότι έχει απλώς.. υποκαταστήσει εντός της μυαλοθήκης του τον εβραϊκό (…) Θεό Ιεχωβά, με τους Δώδεκα Θεούς των Ελλήνων. Κίνηση η οποία του επιτρέπει να διατηρεί την αντίληψη που έχει για τους Θεούς και τον Κόσμο παντελώς ανέγγιχτη, ή, αν θέλετε, αλώβητη, παραμένοντας δηλαδή με τον δυΪστικό και αφύσικό τρόπο της χριστιανικής σκέψης. Με βάση αυτή την επιφανειακή αντικατάσταση / υποκατάσταση, δέχεται αυθαίρετα, ότι η λεγόμενη Ορθοδοξία και το Ελληνικό «Δωδεκάθεο» είναι.. όμοια πράγματα, συνεπώς μπορούν να συγκριθούν, και φυσικά από τη σύγκριση αυτή «ανακαλύπτονται» σημεία απόλυτα συμβατά μεταξύ των συγκρινόμενων.

Ούτε και η επιβίωση της Ελληνική Γλώσσας από μόνη της μπορεί ν΄ αποτελέσει ένα μαγικό κριτήριο ελληνικότητας, διότι σ΄αυτή την περίπτωση, τα «ιερά» ανθελληνικά βιβλία της «Αγίας» Γραφής των χριστιανών θα είχαν μετατραπεί αυτομέτως σε.. φιλελληνικά κείμενα μόλις μεταφράσθηκαν στην ελληνική. Όταν λοιπόν οι πρόγονοι της λεγόμενης Ορθοδοξίας ήρθαν σ΄επαφή με τον πολιτισμένο αλλά αδύναμο κόσμο των εναπομεινάντων Εθνικών, και όχι με τη ρωμαλέα εποχή του «Δωδεκαθέου», και έχοντας από πριν εξασφαλίσει τη πλήρη στρατιωτική υπεροχή, αντιμετώπισαν με τον μοναδικό τρόπο που η αγροικία, το μίσος, και η κτηνωδία μπορεί να καταβάλλει την Ευγένεια, την Ανοχή, και τον Πολιτισμό, δηλαδή με συστηματική γενοκτονία τους πραγματικούς Έλληνες.

Trennlinie

31. Φαύλος Κύκλος ή Ο διεθνισμός είναι ένας εθνικισμός

Τελχινις-Ροδιοι Εθνικοι: «Έλευση ενός διαφορετικού είδους Ανθρώπου ή Παραμονή στον φαύλο Άνθρωπο;», στο: telxinis-blogspot, Ανακοίνωση 6/3/«2013», URL: http://telxinis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_5.html (τελ. πρόσβαση: 6.3.«2013»).

… μη γνωρίζοντας πως οι έννοιες Έθνος-Πατρίδα-Ελληνισμός-Δημοκρατία επανεμφανίστηκαν με την Γαλλική Επανάσταση”.

Οι Έλληνες Εθνικοί είναι άνθρωποι καθαρά Δημοκράτες, μη έχοντας καμία σχέση με τα πολιτικά ρεύματα του 20ου αιώνα αριστερά-δεξιά, τα οποία έχουν βγάλει από την κοινωνική δικαιοσύνη και το αίτημα για το συλλογικό συμφέρον τον ανθρωπισμό και έχουν ως βάση την ομογενοποίηση των ανθρώπων, διεθνισμός ένας εθνικισμός.

Η σύγχυση εσκεμμένη η όχι της ταύτισης με έννοιες όπως του εθνικισμού αν δεν είναι εκ του πονηρού προέρχεται από ανθρώπους με χαμηλό πνευματικό επίπεδο και ουσιαστικά χριστιανούς «ελληνοχριστιανούς» που δεν έχουν καμιά γνώση της ελληνικής εθνικής θρησκείας και αποτελούν για την ίδια ξένο σώμα και την προσβάλουν.

Ουσιαστικά το πρόβλημα αυτών των ανθρώπων είναι ο αντιεβραϊσμός τους η αγωνία τους δηλαδή για έναν καθαρό χριστιανισμό απαλλαγμένο από την εβραϊκή του καταγωγή. Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία βεβαιώνουμε ότι δεν είναι χωράφι η κτήμα του κάθε εγκλωβισμένου ψυχικά αρρώστου χριστιανού που πιστεύει ανόητα και επικίνδυνα ότι είναι ένα καλό μέσο για να βγάλει από μέσα του εκείνα τα εκδικητικά ένστικτα που επιμελώς του καλλιέργησαν εκείνοι που τον θέλουν ψυχικά άρρωστο δηλαδή η Ορθόδοξη θεοκρατία.

Με απλά λόγια οι ρητορικές μίσους και εχθρότητας προς άλλους λαούς και πολιτισμούς, οι μισαλλόδοξες ρατσιστικές συμπεριφορές που συγχρωτίζονται με πολιτικά κόμματα και οραματίζονται εκκαθαρίσεις στο οτιδήποτε διαφορετικό, και εμπλέκουν σε αυτό το άθλιο παιχνίδι εμάς τους Έλληνες Εθνικούς τους ενημερώνουμε ότι έχει λήξει. Δεν μπορεί να υπάρξει πνευματικά υγιείς άνθρωπος και πολύ περισσότερο Έλληνας Εθνικός πέρα και σε αντιδιαστολή από τις παρακάτω θέσεις οι οποίες αποτελούν επίσημη Διακήρυξη σκοπών και θέσεων της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας.

ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ

Αποσκοπούμε στην ηθική υπεράσπιση και παλινόρθωση του Ελληνισμού, τον οποίο εννοούμε όχι ως σύγχρονη υπηκοότητα ή απλή φυλετική αλυσίδα, αλλά ως μία συγκροτημένη κοσμοθέαση και ένα εξ αυτής αναδυόμενο σύστημα αξιών που μπορεί να πραγματωθεί σε κάθε σφαίρα της καθημερινής ζωής, έναν Ελληνισμό που αφορά κάθε πολιτισμένο και ποιοτικό άνθρωπο αυτού του πλανήτη.

Αναγνωρίζουμε την μη διαπραγματεύσιμη ιερότητα του φυσικού Κόσμου και όλων των μορφών ζωής, σύμφωνα με την προσέγγιση της πολυθεϊστικής Εθνικής Ελληνικής Θρησκείας, καταφάσκουμε την ζωή σε όλα τα επίπεδά της και θεωρούμε αντιπάλους μας όλα όσα υποβιβάζουν αυτή την ιερότητα ή επιχειρούν να υποτάξουν την πλήθυνση και την πολυμορφία σε αυθαίρετες ενοποιήσεις και ομογενοποιήσεις.

Δίνουμε προτεραιότητα στο «εμείς» αντί στο «εγώ», στην συλλογική κουλτούρα αντί στην αποσπασματική ατομική δράση … Θεωρούμε την ίδια στιγμή αυτονόητη την ετερότητα και την πολυφωνία, που, κατ’ εμάς, δεν απειλεί αλλ’ αντιθέτως ισχυροποιεί την αρμονία του όποιου συνόλου.

Τοποθετούμαστε ενάντια σε κάθε μορφή πολιτικής αυταρχίας, ολοκληρωτισμού και θεοκρατίας και τασσόμαστε υπέρ της απόλυτης αυτοθέσμισης και της πραγματικής Άμεσης Δημοκρατίας

Δεχόμαστε την διαφωνία όχι ως κάτι το ανεπιθύμητο που πρέπει να θεραπεύσουμε, να αντικρούσουμε, να καλύψουμε ή να αποφύγουμε, αλλά ως μία καλοδεχούμενη εκδήλωση της διαφορετικότητας των ανθρώπων. Δεχόμαστε την διαφορετικότητα ως κάτι το απολύτως αναγκαίο για την συλλογική μετάβαση σε ανώτερα πνευματικά επίπεδα, στα οποία πολύ δύσκολα μπορεί να φθάσει ένα μεμονωμένο άτομο.

Έτσι οι ομάδες αυτές χρησιμοποιώντας τις έννοιες και τα Ιερά μας σύμβολα και κρύβοντας κάτω από αυτά τον Φαύλο Άνθρωπο, έναν άνθρωπο με χαμηλό πνευματικό επίπεδο και ως έναν βαθμό επικίνδυνο για τις ιδέες που εκπροσωπεί. Στην πραγματικότητα είναι εκπρόσωποι του απολυταρχισμού, ενός απολυταρχισμού που οι Αρχαίοι πρόγονοί μας πολέμησαν στο Μαραθώνα και στις Θερμοπύλες, ενός απολυταρχισμού που νίκησε το Ελληνικό Έθνος και εισήλθε στην Ευρώπη με τον, κατά τα άλλα, «Μεγάλο» Κωνσταντίνο.

Καθώς τα επαναστατικά ρεύματα φούντωναν στην Ευρώπη, και οι λαοί ψάχνανε ξανά τις ρίζες τους με οδηγό τους τις ανθρωπιστικές αξίες της αρχαίας Ελλάδας οι κρατούντες μη μπορώντας να σταματήσουν την παλιγγενεσία των εθνών, ιδιοποιήθηκαν αυτά που μέχρι τότε μισούσαν, μεταλλάσσοντάς τα προς όφελός τους και ξεγελώντας για μια ακόμα φορά τους λαούς της Ευρώπης, δημιούργησαν τα αρτηριοσκληρωτικά Έθνη Κράτη.

Με δογματική και ολοκληρωτική καθοδήγηση των λαών απέκλειαν ομόφυλους ανθρώπους που τύχαινε λόγω ιστορικών περιστάσεων να ομιλούν απλά διαφορετική γλώσσα, να έχουν διαφορετική θρησκεία η απλά δεν ήταν αρεστοί στις επίσημες κρατικές αρχές η απλά τύχαινε να κατοικούν εκτός των γεωγραφικών συνόρων που το κάθε κράτος επεδίωκε η και μπορούσε να έχει ως επικράτειά του.

Ο Εθνικισμός ήταν το εργαλείο που εφαρμόστηκε για την τότε ομογενοποίηση των διαφορετικών πληθυσμιακών ομάδων που «τύχαινε» να βρίσκονται μέσα στην γεωγραφική σφαίρα επιρροής του κάθε νέου Έθνους Κράτους και απέκλειε άλλες λιγότερο η περισσότερο συγγενείς που και αυτές με την σειρά τους γινόντουσαν θύματα ενός άλλου αντίστοιχου ομογενοποιητικού συνήθως γειτονικού εθνικισμού.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι η αποκοπή των λαών από την αναζήτηση της πραγματικής τους παράδοσης όπως είχε γίνει με την πολιτική και στρατιωτική επικράτηση του χριστιανισμού στη Ευρώπη μέσω της Χριστιανικής αυτοκρατορίας του Κωνσταντίνου και τον μετέπειτα αυτοκρατόρων, την ακόλουθη ιστορικά δημιουργία νέων μεσαιωνικών βασιλείων και φυσικά την δημιουργία Εθνών Κρατών που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική παράδοση και το πολιτισμικό γίγνεσθαι των λαών που κατοικούν σε αυτά οδηγεί σε ανταγωνιστικές ψευτο-εθνικές κουλτούρες.

Αυτός είναι ο Εθνικισμός ο οποίος ζει και επιβιώνει από την σύγχυση και το ψέμα. Ο Εθνικισμός είναι κυρίως όργανο υποδούλωσης των ακολουθούντων του (οπαδών του), και δευτερευόντως ενός άλλου αντίστοιχου εθνικισμού (γεωγραφικού η ιδεολογικού).

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

[…] οι Έλληνες Εθνικοί, είναι οι άνθρωποι που ακολουθούν την εθνική τους παράδοση, μια παράδοση που έχει δημιουργηθεί μέσα από τις δικές τους διεργασίες σύμφωνα με την νοοτροπία τους, την ιδιοσυγκρασία τους, το ήθος τους και το περιβάλλον τους, μιας Ελληνικής πολυθεϊστικής εθνογονίας που φθάνει μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, έως της χαραυγής του ανθρώπινου πολιτισμού. Ανέπτυξαντις πολιτικά αυτοθεσμιζόμενες κοινωνίες οι οποίες εμφανίστηκαν πάνω σε τούτον τον πλανήτη. Λειτούργησαν μέσα από κοινωνίες που το ατομικό και το δημόσιο συμφέρον, υπήρξαν απολύτως ταυτόσημα.

Λειτούργησαν μέσα από κοινωνίες που όριζαν την έννοια “ελευθερία” όχι ως ατομική συλλογή δικαιωμάτων άμυνας, απέναντι σε μία διαχωρισμένη εξουσία και απέναντι σε ανταγωνιστές συνυπήκοους (συν-υπακούοντες), αλλά, αντίθετα, ως το δικαίωμα του ενεργού πολίτου στην αξιοπρέπεια και την αυτορρύθμιση της καθημερινής του ζωής. Οι Έλληνες Εθνικοί είναι άνθρωποι καθαρά Δημοκράτες, μη έχοντας καμία σχέση με τα πολιτικά ρεύματα του 20ου αιώνα αριστερά-δεξιά, τα οποία έχουν βγάλει από την κοινωνική δικαιοσύνη και το αίτημα για το συλλογικό συμφέρον τον ανθρωπισμό και έχουν ως βάση την ομογενοποίηση των ανθρώπων, διεθνισμός ένας εθνικισμός […].

Η σύγχυση εσκεμμένη η όχι της ταύτισης με εθνικισμού αν δεν είναι προέρχεται από ανθρώπους με χαμηλό πνευματικό επίπεδο και ουσιαστικά χριστιανούς “ελληνοχριστιανούς” που δεν έχουν καμιά γνώση της ελληνικής εθνικής θρησκείας και αποτελούν για την ίδια ξένο σώμα και την προσβάλουν.

Ουσιαστικά το πρόβλημα αυτών των ανθρώπων είναι ο αντιεβραϊσμός τους η αγωνία τους δηλαδή για έναν καθαρό χριστιανισμό απαλλαγμένο από την εβραϊκή του καταγωγή.

Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία βεβαιώνουμε ότι δεν είναι χωράφι η κτήμα του κάθε εγκλωβισμένου ψυχικά αρρώστου χριστιανού που πιστεύει ανόητα και επικίνδυνα ότι είναι ένα καλό μέσο για να βγάλει από μέσα του εκείνα τα εκδικητικά ένστικτα που επιμελώς του καλλιέργησαν εκείνοι που τον θέλουν ψυχικά άρρωστο δηλαδή η Ορθόδοξη θεοκρατία […].

Με απλά λόγια οι ρητορικές μίσους και εχθρότητας προς άλλους λαούς και πολιτισμούς, οι μισαλλόδοξες ρατσιστικές συμπεριφορές που συγχρωτίζονται με πολιτικά κόμματα και οραματίζονται εκκαθαρίσεις στο οτιδήποτε διαφορετικό, και εμπλέκουν σε αυτό το άθλιο παιχνίδι εμάς τους Έλληνες Εθνικούς τους ενημερώνουμε ότι έχει λήξει.

Trennlinie

32. Εθνισμός και Φασισμός

του Στυλιανού Κ. Αρίστωνος, 14. Θαργηλιών 2791 / 1η Ιουνίου «2015».

ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ME ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΑΝΗΜΕΡΩΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΥΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΦΑΣΙΣΜΟ, ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΔΗΘΕΝ «ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΕΣ» ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΑΛΛΟ ΤΡΕΦΕΙ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΟΥΣ.

Όλη η συζήτηση είναι γελοία. Ο Εθνικισμός δεν υπήρχε στην αρχαιότητα, συνεπώς δεν αφορά τον Ελληνισμό, άλλωστε δεν συνάδει με τον Εθνισμό. Ταυτίζει το ομογενοποιημένο κρατικό έθνος με το εθνοκράτος, τον εθνισμό με την υπηκοότητα και μειώνει το έθνος σε απλή βιολογική αλυσίδα. Το πραγματικό, και σε αντίθεση με το κρατικό έθνος, πάντοτε ανομοιογενής και φυσιολογικά αναπτυχθέντα Έθνος δεν ταυτίζεται με κράτη, ορίζεται δια μέσου του κοινού έθους, τα πάτρια, και είναι πολιτισμική οντότητα. Η Εθνόσφαιρα αντανακλά την πολυμορφία της βιόσφαιρας. Ο Εθνισμός είναι αρχαίος, ο Εθνικισμός γέννημα της δύσης, ένα σύγχρονο κίνημα, όπως μας πληροφορεί η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα. Ο Θαλής ήταν Φοίνικας στην καταγωγή, ο Αίσωπος Φρύγας, ο Ζήνων παίζεται να ήταν Σημίτης, ο Πορφύριος ο Τύριος Σύριος, ο Ιουλιανός Ρωμαίος, ο Σαλλούστιος επίσηση Ρωμαίος, κι όμως όλοι τους ήταν Έλληνες, επειδη ήσαν μετέχοντες του ελληνικού Έθους. Τί δεν καταλαβαίνουν λοιπόν; Οι (εθνικοί) Έλληνες ήμασταν πάντοτε σαφείς επί του περιεχομένου του Ελληνικού Εθνισμού.

Το Έθνος προυποθέτει έθος, δια μέσω του οποίου αλληλοαναγνωρίζονται τα διάφορα μέλη ενός έθνους. Επανελλήνιση θα υπάρξει, μόνο όταν βγάλουμε από μέσα μας την Ρωμιοσύνη και τα διάφορα νεωτερικά «σκουπίδια». Αυτο γίνεται μονο με προσπάθεια και αλλαγή έθους, ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΘΑΡΡΟΣ. Εάν κάποιοι θέλουν να είναι δια του αίματος αυτομάτως Έλληνες -για να αποφήγουν την σύγκρουση με τον ρωμιό μέσα τους -, απλά δεν θα καταλήξουν στον ελληνισμό, αλλά σε ένα από τα πολλά παρακλάδια της ρωμιοσύνης σε ελληνικό χιτώνα (Αρχαιοκεντρισμός, «Ελληνοκεντρισμός», «Ελληνολατρία», «Χριστιανοδωδεκαθεϊσμός» και πάει λέγοντας). ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ, ΟΣΑ Ο ΙΔΙΟΣ Ο «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» ΤΟΥΣ ΕΞΕΘΡΕΨΕ. Ο Εθνικισμός δεν μας αφορά, είμαστε Έλληνες. Εμείς οι Έλληνες αναδείξαμε την Δημοκρατία, Παρρησία, Ισονομία και τον Ανθρωπισμό, δεν είναι σοβαροί λοιπόν, όσοι μας καταλογίζουν καταστάσεις που δεν ανήκουν σε εμάς, και που ακυρώνουν μάλιστα την εθνική συνείδηση μας. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ δεν είναι ιδεολογία, ούτε κόμμα, ούτε βίτσιο, αλλά ο Ελληνικός τρόπος ζωής και Εθνισμός. Όσοι δεν μπορούν να το καταλάβουν, εγκλωβισμένοι στα συμπλέγματα και στις ιδεολογίες τους, απλά τους αναγνωρίζουμε κάθε δικαίωμα να μη ξέρουν τι τους γίνεται. Δεν μας φοβίζουν, απλά οι «κύριοι» δημοσιογράφοι και άλλοι βαλτοί, επιβεβαιώνουν την κοινή γνώμη για το ήθος της συντεχνίας τους. Τυχεροί που δεν υπάρχουν Σπαρτιάτες.

Ας φωτίσουν οι θεοί το νού τους.

Trennlinie

33. ΤΥΧΕΡΗ Η Χ.Α. ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΟ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ
Στυλιανός Αρίστων, 16. Γαμηλιών 2791.

Για άλλη μια φορά, βλέπουμε το ρωμαίικο ναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής να καπηλεύεται τα ιερά σύμβολα του ηττημένου Ελληνισμού. Ευτέλιζε για χρόνια τον Μαίανδρο, αφού τον μετέτρεψε σε σύμβολο της, και συνεχίζει να τον ευτελίζει με την ίδρυση κόμματος με την επωνυμία Εθνική Αυγή, πάλι με τον μαίανδρο σαν σύμβολο τους. Οι Ρωμιοί της Χ.Α. μάλλον δεν γνωρίζουν ότι ο Μαίανδρος συμβολίζει τον χρυσόφτερο Έρως ή δεν τους ενδιαφέρει, γνωρίζουν όμως σίγουρα πως ο αληθινός, δηλαδή ιστορικός Ελληνισμός, κι όχι ο προτού 200 χρόνια επινοηθέντα Ψευδοελληνισμός της Ρωμιοσύνης, ανίσχυρος και ηττημένος μετά από μια σειρά εθνοκτονίες, διώξεις και την νόθευση του από την νεωτερική Ιδεολογία του Εθνικισμού και το ρωμαίικο κράτος, δεν μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά κατά τον κατασπαραγμό του από εχθρούς και «φίλους». Αλλά επειδή η Πραγματικότητα με μόνο ένα χτύπημα δύναται να μετατρέψει πάσαν ιδεολογία σε σκόνη, σιωπούν επ‘ αυτού και μιλούν για γενοκτονίες κατά των Αρμενίων και άλλων λαών, θέλοντας να δώσουν την εντύπωση οτι τους ταρακουνάει ο πόνος των «άλλων».

Μέχρι σήμερα τουλάχιστον. Διότι οι εποχές αλλάξανε, κι ο παλινορθώμενος Ελληνισμός διεκδικεί πίσω τα σεβάσματα του. Δεν θα σταθεί τυφλός και μουγκός μπροστά στον βιαστή του Μονοθεϊσμό και τα τέκνα αυτού (Εθνικισμός, Νεοπαγανισμός, Αριοσοφία και Αρχαιοκεντρισμός). Οι Εθνικοί Έλληνες, όσοι δηλαδή μετέχουμε στο Έθος του Ελληνικού Έθνους, προβάλλουμε πύρινη αντίσταση κατά τον ενοποιητικό, ομογενειοποιητικό, άρα εθνοκτόνο Εθνικισμό. Δεν θα υποκύψουμε σε τεχνητά διλήμματα τύπου Εθνικισμός – διεθνισμός ή ετερότητα – διαχωρισμός. Ούτε θα χαρίσουμε τον Ελληνισμό προς σκύλευση στους εθνικιστές, Ναζιστές και άλλους υπηρέτες του παγκόσμιου μονοθεϊστικού καθεστώς. Ο Εθνικισμός και πάσαν άλλη κατά φύσιν επινόηση του εθνοκτόνου Μονοθεϊσμού, θα βρεί τα πραγματικά Έθνη και τις Εθνικές Παραδόσεις απέναντι του, διότι όλοι μας γνωρίζουμε ποιούς σκοπούς υπηρετεί, κατα ποιο τρόπο διαστρέφει τις εθνικές συνειδήσεις ταυτίζοντας Έθνη και Εθνοκράτη, Εθνική συνείδηση και υπηκοότητα, και Υποβαθμίζοντας το ΕΘΟΣ, που είναι ο χαρακτήρας του εκάστοτε Έθνος, προς όφελος ενός καθαρού αίματος.

«Ο εθνικισμός και η ελλαδίτικη ‹ελληνολατρία είναι εκτρώματα του μονοθεϊσμού και συμπεριφέρονται ανάλογα, από την μία εξιδανικεύουν τον ψευτο-Ελληνισμό του Παπαρρηγόπουλου, από την άλλη επιτίθενται στον πραγματικό ελληνισμό, που διαφέρει έτη φωτός από τον ‹ελληνισμό› στα μυαλά τους, πάει να πει την Ρωμιοσύνη ντυμένη με ελληνικό χιτώνα. Από ανέκαθεν οι εθνικιστές υπήρξαν, λίγο-πολύ, βραχίονες της ρωμαίικης μυθιστορίας. Δυσφημούν, απομονώνουν και υβρίζουν σαν μικρά παιδιά, όποιον τολμάει να την αμφισβητήσει, εκδηλώνοντας δι’αυτού την περίεργη απέχθεια τους για την πραγματικότητα. Δεν εκπλήσσει λοιπόν που θεωρούν Έλληνες τους εαυτούς τους και Ανθέλληνες τους παλινορθωτές του ιστορικού Ελληνισμού, άλλωστε οι τελευταίοι αναιρούν την θεωρία περί της Ελληνικής συνέχειας μέσα από το Βυζάντιο προς χάριν της Ελληνικής Αυτονομίας. Αλλά όσες φορές και να πεις το κρασί γάλα, κρασί παραμένει. Το φιλεκκλησιαστικό και, κατά τους θιασώτες του ‹ελληνοχριστιανισμού›, ‹γνήσιο ελληνικό› καθεστώς του ρωμιού εθνικιστή Μεταξά δεν απαγόρευσε μόνον την ανάγνωση ελληνικών έργων σαν την Αντιγόνη του Σοφοκλή, την Πολιτεία του Πλάτωνα ή τον Επιτάφιο του Περικλή στα σχολεία, αλλά προχώρησε και στο δημόσιο κάψιμο αυτών και άλλων βιβλίων! (Δίνονται οι παρακάτω σύνδεσμοι για όσους ενδιαφέρονται για περαιτέρω πληροφόρηση επί του συγκεκριμένου θέματος: 4η Αυγούστου, 16 Αυγούστου 1936). Στην περίοδο του Μεταξά έγινε ο μισελληνικός χαρακτήρας της ‹εθνικής παιδείας› του απατεωνίστικα αποκαλούμενου ‹ελληνικού› κράτους πλήρως αντιληπτός. Όμως η πρωτοβουλία για την ριζική μεταρρύθμιση της παιδείας δεν έχει παρθεί από καμία κυβέρνηση. Μέχρι σήμερα δεν αφαιρέθηκε η εθνικιστική παραμυθολογία από το εκπαιδευτικό σύστημα. Γι’αυτό δυσκολεύονται τόσοι Ελλαδίτες να ξεχωρίσουν την ιστορία από την μυθιστορία, την ιδεολογία από την πραγματικότητα, τον εθνικισμό από τον Εθνισμό και την Ρωμιοσύνη από τον Ελληνισμό. Η Εθνικιστική καπηλεία του Ελληνισμού αντιτάσσεται στην σύλληψη της φυσιολογικής έννοιας περί έθνους. Ιστορικά και αντικειμενικά ο εθνικισμός αποτελεί μία νεωτερική δυτική ιδεολογία (encyclopedia Britannica, λήμμα: nationalism) που με την ταύτιση του έθνος με το κράτος οδήγησε στην ίδρυση των κρατικών εθνών, που σχέση δεν έχουν βέβαια με τα πολιτισμικά έθνη όπως λόγου χάρη τους Λακότα ή τους Έλληνες. Ο πραγματικός αγώνας είναι λοιπόν βαθύτατα πολιτισμικός, στρέφεται ιδίως κατά της αφομοίωσης, προσδοκά την αλλαγή έθους και ως εκ τούτου λαμβάνει χώρο μέσα μας, εκεί που έχουν συσσωρευτεί τα σκουπίδια του παγκόσμιου μονοθεϊσμού.» Σ. Αρίστων (απόσπασμα από μία διαδικτυακή συζήτηση).

Οι Πλήθων, Μάρουλος και Καλέντζης δεν έχυσαν τον ιδρώτα τους για την εθνικιστική σήψη με ελληνικό προσωπείο, αλλά για την πλήρη παλινόρθωση του πραγματικού Ελληνισμού των πραγματικών Ελλήνων. Οι ολοκληρωτικοί διάδοχοι του «Μέγα» Κωνσταντίνου και του Ιουστινιανού θα μας βρούν αποφασισμένους απέναντι τους. Και τότε θα καταλάβουν, πως δεν έχουν να φοβηθούν Σιωνιστές, Τέκτονες, Κοκκινοσκουφίτσες και ό,τι άλλο βαράει τον εγκέφαλο του εξαθλιωμένου ρωμιοναζισμού, αλλά τον χειρότερο εφιάλτη της Ρωμιοσύνης – τον Ελληνισμό! Για αυτόν έδωσαν οι Έλληνες τη ζωή τους στην μάχη των Πλαταιών και στις θερμοπύλες.

Διαβάζουμε στον Ηρόδοτο την Απάντηση των Αθηναίων, η οποία στις μεγάλες μάχες της ελλάδας έγινε απάντηση όλων των Ελλήνων:
«Βέβαια, η ανησυχία των Λακεδαιμονίων μήπως κάνουμε συνθήκες με τους βαρβάρους ήταν απόλυτα ανθρώπινη· όμως σχεδόν πρέπει να ντρέπεστε γι᾽ αυτό το φόβο σας, την ώρα που ξέρετε καλά το φρόνημα των Αθηναίων, ότι σε κανένα μέρος τη γης δε βρίσκεται τόσο χρυσάφι, ούτε χώρα υπέροχη σε ομορφιά και γονιμότητα, που θα τα δεχόμασταν ως αντάλλαγμα του μηδισμού μας και της υποδούλωσης της Ελλάδας. [8.144.2] Γιατί είναι πολλά και μεγάλα αυτά που μας εμποδίζουν να το κάνουμε αυτό, έστω κι αν το θέλαμε, ΠΡΩΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ᾽ ΟΛΑ τα αγάλματα και οι ναοί των θεών που πυρπολήθηκαν κι έγιναν ερείπια, που μας υποχρεώνουν να πάρουμε τη μεγαλύτερη εκδίκηση που μπορούμε, και πολύ λιγότερο να συνομολογήσουμε συνθήκες μ᾽ αυτόν που τα έπραξε· και κατόπιν ο ελληνισμός, ένας κόσμος που στις φλέβες του κυλά το ίδιο αίμα και που μιλά την ίδια γλώσσα κι έχει κοινά τα λατρευτικά κέντρα των θεών και θυσίες και συνήθειες ίδιες κι απαράλλαχτες — η προδοσία όλων αυτών θα ήταν αίσχος για τους Αθηναίους. [8.144.3]»

Τα ΜΜΕ επιτρέπουν τους Χρυσαυγίτες να παριστάνουν τους Έλληνες, εμείς, που στους ώμους μας κουβαλάμε φορτίο πληθωνικό, δεν έχουμε τέτοια πολυτέλεια. Αφού ξέρουμε από το παράδειγμα Χίτλερ, τι παθαίνει ο Εθνισμός στα χέρια των Εθνικιστών. Οι Εθνικοί Έλληνες θα υπερασπιστούμε την κληρονομιά μας και τα σεβάσματα του Ελληνισμού με τη ζωή μας εάν πρέπει. Να το γνωρίζουν οι Ρωμιοί Ναζιστές. Τέλος οι βυζαντινοί καιροί, τέλος η αλητεία.

«ο φασισμός, και εν γένει οι ολοκληρωτικές αντιλήψεις, δεν έχουν την ελάχιστη έστω θέση στην όποια επίκληση του Εθνικού, δηλαδή Προχριστιανικού Ελληνισμού. Απλώς, τον πραγματικό Ελληνισμό, που όντας ηττημένος δεν μπορεί να υπερασπισθεί τον εαυτό του, τον έχουν καπηλευθεί χυδαιότατα πλείστοι όσοι απατεώνες για ιδιοτελείς σκοπούς. Επίκληση του Ελληνισμού γίνεται συνεχώς και από πάμπολλους, μόνο που γίνεται πάντα απατεωνίστικα και καταπατητικά, από χριστιανούς για να στηρίξουν το σαθρό υπόβαθρο των θεωριών τους μέχρι από φασίστες που προσπαθούν να αντλήσουν αίγλη από τη λαμπρότητα των προγόνων μας.» Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών.

Trennlinie

34. Εθνικιστές της Νέας Υόρκης καπηλεύονται ελληνικό έμβλημα

του Στυλιανού Αρίστωνος

Φασίστες μιλιταριστές στην Νέα Υόρκη εκμεταλλεύονται σπαρτιατικό έμβλημα και την φράση ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ για τον αγώνα τους κατά της φύσεως, δηλ. της φυσικής τάξης της εθνόσφαιρας. Δε μας έφτανε η καπηλεία του Ελληνισμού από τους Ρωμιούς της χρυσής αυγής, όχι, τώρα έχουμε και αμερικανούς φασίστες που θέλουν να αντλήσουν κύρος από την ιστορία της Σπάρτης. Μάλλον έχουν την άποψη ότι ο Ελληνισμός αποτελεί το μασκότ πάσης φύσεως «βαρεμένων», ως εκ τούτου γιατί να μην στολιστούν κι αυτοί με τη σειρά τους με την Ελληνική ιστορία; Το έκαναν οι Ζαμπέλιος και Παπαρρηγόπουλος, η Εκκλησία και το ψευδελληνικό κράτος, πολιτικά κόμματα και βραχίονες της Ρωμιοσύνης, δηλαδή όλο το βυζαντινό εσταμπλισμέντ. Κρίμα λοιπόν να εξαιρεθούν οι φασίστες των ΗΠΑ.

Αυτή η συμπεριφορά έχει γράψει ιστορία. Το ίδιο έπραξαν βέβαια οι Ναζί στη Γερμανία με την γερμανική παράδοση, η οποία ακόμη δεν κατάφερε να σταθεί στα πόδια της. Και τώρα θα πολεμούν χριστιανοί μιλιταριστές («Christian Yngling») τους ιθαγενείς λαούς της αμερικής με ελληνικά σύμβολα, μιμούμενοι με αξιοσημείωτη ευρηματικότητα τους ομοϊδεάτες τους στη Ρωσία και την Ελλάδα. Οι διάφορες χίμαιρες του ίδιου πολιτικοθρησκευτικού ιμπεριαλισμού που δολοφόνησε τους Έλληνες και ύστερα τους ιθαγενείς Αμερικάνους, πολεμάει με δικό μας έμβλημα τους απογόνους των τελευταίων, κι όχι μόνον, οι οποίοι απαιτούν τα αυτονόητα προς δυσαρέσκεια των «κιόνων» του μονοθεϊσμού. 

Και δεν είναι μόνο αυτοί. Ο Donald Trump, γνωστό πρόσωπο που ενώνει γι’άλλη μια φορά ανοιχτά τον εθνικισμό με τον νεοφιλελευθερισμό, άργησε μεν, αλλά εν τέλει έπραξε κι αυτός την πρώτη του απρέπεια κατά των ιθαγενών Αμερικανών. Αλλά δεν μπορεί να περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό από τον νεοφιλελευθερισμό, ούτε βέβαια από τους εθνικιστές, που για πρώτη φορά μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου σπεύδουν να σταθεροποίησουν τον καπιταλισμό. Άλλωστε είναι γνωστή η βλάβη που προκάλεσαν ο Μονοθεϊσμός και τα τέκνα του Καπιταλισμός και Εθνικισμός στην εθνόσφαιρα και στον πλανήτη. Ο πρώτος βεβήλωσε την φύση προς ώφελος μίας μικρής ολιγαρχίας (βλέπε τις νέες έρευνες της Oxfam για την κατανομή του πλούτου στον πλανήτη) και ο δεύτερος ταύτισε τα έθνη με τα εθνοκράτη, την εθνότητα με την υπηκοότητα και ανταποκρίθηκε στην απαίτηση και ανάγκη του καπιταλισμού για εργατική μάζα δια της ομογενοποίησης των εθνών σε «εθνικό», όπως ο διεθνισμός σε «παγκόσμιο» επίπεδο (Ernest Gellner, «Έθνη και εθνικισμός», εκδ. Αλεξάνδρεια, 1992), εξουδετερώνοντας ουσιαστικά έτσι την φυσική πολυμορφία των πολιτισμικών εθνών, δηλαδή το βασικό χαρακτηριστικό της εθνόσφαιρας.

Αλλά αυτά τα «μικρά» επεισόδια στην πορεία προς την σωτηρία, τον πλούτο και το εθνικό συμφέρον μάλλον δεν απασχολούν τους απολυταρχικούς κοσμοδιορθωτές. Αυτά τα συμβάντα ίσως να αποτελούν γι’αυτούς εκείνα τα αναγκαία ή προοδευτικά βήματα, που έπρεπε να κάνει η ανθρωπότητα για να αποκτήσει ψυχή, πλούτο και εθνική συνείδηση. Χρειαστήκαμε τον μονοθεϊσμό για να σώσουμε τις ψυχές μας και τις χάσαμε, τον καπιταλισμό για να ευημερίσουμε και φτωχεύσαμε, τον εθνικισμό για να σχεδιάσει εθνικές συνειδήσεις και απογυμνωθήκαμε από εκείνα τα στοιχεία του εθνισμού μας, τα οποία ο μονοθεϊσμός αμέλησε να κατεδαφίσει στην πρώτη γύρα. Όλα για το καλό μας.

Το θράσος τους ξεπέρασε κάθε ύβρις. Ήρθε η ώρα να τους διδάξουμε ότι ο ελληνισμός δεν είναι κανενός κόμματος ή ιδεολογίας «πολιτική τσόντα», ούτε πρόκειται να επιτρέψουμε σε κανέναν, ιδίως σε νεωτερικές ιδεολογίες, να τον μετατρέψει σε εργαλείο των άνομων επιθυμιών του. ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ λοιπόν; Ε, τότε ήρθε η στιγμή να μάθουν τι σημαίνει η φράση αυτή … στην πράξη.

«Ο εθνικισμός και η ελλαδίτικη ‹ελληνολατρεία› είναι εκτρώματα του μονοθεϊσμού και συμπεριφέρονται ανάλογα, από την μία εξιδανικεύουν τον ψευτο-Ελληνισμό του Παπαρρηγόπουλου, από την άλλη επιτίθενται στον πραγματικό ελληνισμό, που διαφέρει έτη φωτός από τον ‹ελληνισμό› στα μυαλά τους, πάει να πει την Ρωμιοσύνη ντυμένη με ελληνικό χιτώνα. Από ανέκαθεν οι εθνικιστές υπήρξαν, λίγο-πολύ, βραχίονες της ρωμαίικης μυθιστορίας. Δυσφημούν, απομονώνουν και υβρίζουν σαν μικρά παιδιά, όποιον τολμάει να την αμφισβητήσει, εκδηλώνοντας δι’αυτού την περίεργη απέχθεια τους για την πραγματικότητα. Δεν εκπλήσσει λοιπόν που θεωρούν Έλληνες τους εαυτούς τους και Ανθέλληνες τους παλινορθωτές του ιστορικού Ελληνισμού, άλλωστε οι τελευταίοι αναιρούν την θεωρία περί της Ελληνικής συνέχειας μέσα από το Βυζάντιο προς χάριν της Ελληνικής Αυτονομίας. Αλλά όσες φορές και να πεις το κρασί γάλα, κρασί παραμένει. Το φιλεκκλησιαστικό και, κατά τους θιασώτες του ‹ελληνοχριστιανισμού›, ‹γνήσιο ελληνικό› καθεστώς του ρωμιού εθνικιστή Μεταξά δεν απαγόρευσε μόνον την ανάγνωση ελληνικών έργων σαν την Αντιγόνη του Σοφοκλή, την Πολιτεία του Πλάτωνα ή τον Επιτάφιο του Περικλή στα σχολεία, αλλά προχώρησε και στο δημόσιο κάψιμο αυτών και άλλων βιβλίων! (Δίνονται οι παρακάτω σύνδεσμοι για όσους ενδιαφέρονται για περαιτέρω πληροφόρηση επί του συγκεκριμένου θέματος: 4η Αυγούστου, 16 Αυγούστου 1936). Στην περίοδο του Μεταξά έγινε ο μισελληνικός χαρακτήρας της ‹εθνικής παιδείας› του απατεωνίστικα αποκαλούμενου ‹ελληνικού› κράτους πλήρως αντιληπτός. Όμως η πρωτοβουλία για την ριζική μεταρρύθμιση της παιδείας δεν έχει παρθεί από καμία κυβέρνηση. Μέχρι σήμερα δεν αφαιρέθηκε η εθνικιστική παραμυθολογία από το εκπαιδευτικό σύστημα. Γι’αυτό δυσκολεύονται τόσοι Ελλαδίτες να ξεχωρίσουν την ιστορία από την μυθιστορία, την ιδεολογία από την πραγματικότητα, τον εθνικισμό από τον Εθνισμό και την Ρωμιοσύνη από τον Ελληνισμό. Η Εθνικιστική καπηλεία του Ελληνισμού αντιτάσσεται στην σύλληψη της φυσιολογικής έννοιας περί έθνους. Ιστορικά και αντικειμενικά ο εθνικισμός αποτελεί μία νεωτερική δυτική ιδεολογία (encyclopedia Britannica, λήμμα: nationalism) που με την ταύτιση του έθνος με το κράτος οδήγησε στην ίδρυση των κρατικών εθνών, που σχέση δεν έχουν βέβαια με τα πολιτισμικά έθνη όπως λόγου χάρη τους Λακότα ή τους Έλληνες. Ο πραγματικός αγώνας είναι λοιπόν βαθύτατα πολιτισμικός, στρέφεται ιδίως κατά της αφομοίωσης, προσδοκά την αλλαγή έθους και ως εκ τούτου λαμβάνει χώρο μέσα μας, εκεί που έχουν συσσωρευτεί τα σκουπίδια του παγκόσμιου μονοθεϊσμού.» Σ. Αρίστων (απόσπασμα από μία διαδικτυακή συζήτηση).

Unbenannt

Unbenannt3

Christian Yingling: https://www.facebook.com/christiaan.yingling?fref=ts, διάδωση της φωτογραφίας του χρήστη George Curbelos (22. Φεβρουαρίου)

Πρώτη αγγλ. είδηση: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1011643218907300&set=pcb.1011643235573965&type=3&theater  (τελευταία πρόσβαση: 16. Ἀνθεστηριών 2792 / 25. Φεβρουαρίου 2.016).

Trennlinie

35. Εθνικισμός και Μισελληνισμός – Διαπραγμάτευση πάνω σε ένα μπερδεμένο ιδεολογικό κουβάρι

25. Ελαφηβολιών 2792 / 02. Απριλίου 2.016

Πόσο μπορεί να μας αφορά η ιδεολογία του εθνικισμού; Ως πολιτισμικό έθνος, καθόλου.

Παρατηρούμε όμως με ανησυχία την κακοποίηση, εκμετάλλευση και διαστροφή των συμβόλων και της ιστορίας μας από τους εγχώριους εθνικιστές στην προσπάθεια τους να αντλήσουν αίγλη από το παρελθόν μας. Δεν είναι καινούργια τακτική. Το ίδιο έκαναν οι ομοϊδεάτες τους στην Γερμανία στα χρόνια του Λαϊκού Κινήματος (Völkische Bewegung, 1890-1945) με τον γερμανικό Εθνισμό. Στο Τρίτο Ράιχ, από το οποίο εμπνεύστηκε ο «Τρίτος Ελληνικός Πολιτισμός» του Μεταξά, έφτασε η εθνικιστική καπηλεία της γερμανικής εθνικής παράδοσης στην αποκορύφωση της και όσοι γερμανοί Εθνικοί αντιστάθηκαν στον ευτελισμό της παράδοσης τους κατέληξαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η κατάσταση στην σύγχρονη Ελλάδα είναι σαφώς διαφορετική από εκείνη στην χιτλερική Γερμανία, διαπιστώνονται όμως σημαντικές ομοιότητες μεταξύ των δύο εθνικισμών. Στην σύγχρονη Ελλάδα δεν υπάρχει μεν η Αριοσοφία, ο «Γερμανοχριστιανισμός» (Deutschchristentum) και η ταύτιση του «γερμανικού» κράτους με τον γερμανικό εθνικό πολιτισμό, αλλά υπάρχουν αντίστοιχα φαινόμενα που έχουν στηθεί γύρω από την ρωμαίικη μυθιστορία όπως ο Αρχαιοκεντρισμός, ο «Ελληνοχριστιανισμός» και η εξίσωση του Ρωμαίικου Κράτους με το ελληνικό έθνος. Επομένως πρόκειται για διαφορετικές εκδοχές κοινών αντιλήψεων: Φυλετικός Μυστικισμός, Θετικός Χριστιανισμός, Αντιδιαφωτισμός. Οι αντιστοιχίες στην ορολογία είναι επίσης αξιοσημείωτες. Αυτές οι ομοιότητες πρέπει να παρθούν σοβαρά υπόψη, άν δεν θέλουμε στην επόμενη ιστορική στροφή να έχουμε την ίδια μοίρα με τους άτυχους γερμανούς Εθνικούς. Ο εθνικισμός αντιπροσωπεύει δια του πατρός του μίαν θεωρία περί κόσμου και εθνότητας τελείως αντίθετη με την πολυμορφική τάξη της Εθνόσφαιρας, καθότι έχει κοιτίδα του την μονοθεϊστική εκτροπή.

Πράγματι, ο εθνικισμός και η ελλαδίτικη «ελληνολατρία» είναι εκτρώματα του μονοθεϊσμού και συμπεριφέρονται ανάλογα, από την μία εξιδανικεύουν τον ψευτο-Ελληνισμό του Παπαρρηγόπουλου, από την άλλη επιτίθενται στον πραγματικό ελληνισμό, φοβούμενοι μήπως αποκαλυφθεί υπό το φως της αποκατάστασης του τελευταίου το βάθος της ασυναρτησίας τους. Από ανέκαθεν οι εθνικιστές υπήρξαν, λίγο-πολύ, βραχίονες της ρωμαίικης μυθιστορίας. Δυσφημούν, απομονώνουν και υβρίζουν σαν μικρά παιδιά, όποιον τολμάει να την αμφισβητήσει, εκδηλώνοντας δι’αυτού την περίεργη απέχθεια τους για την πραγματικότητα, δηλ. εκείνου που όντως υφίσταται. Δεν εκπλήσσει λοιπόν που θεωρούν Έλληνες τους εαυτούς τους και Ανθέλληνες τους παλινορθωτές του ιστορικού Ελληνισμού, ενώ ταυτόχρονα κρύβουν τον μισελληνισμό τους πίσω από την αλαζονική συμπεριφορά του «ελληναρά». Αλλά όσες φορές και να πεις το κρασί γάλα, κρασί παραμένει.

Έτσι, το φιλεκκλησιαστικό και, κατά τους θιασώτες του «ελληνοχριστιανισμού», «γνήσιο ελληνικό» καθεστώς του ρωμιού εθνικιστή Μεταξά δεν απαγόρευσε μόνον την ανάγνωση ελληνικών έργων σαν την Αντιγόνη του Σοφοκλή, την Πολιτεία του Πλάτωνα ή τον Επιτάφιο του Περικλή στα σχολεία, αλλά προχώρησε και στο δημόσιο κάψιμο αυτών και άλλων βιβλίων! (Δίνονται οι παρακάτω σύνδεσμοι για όσους ενδιαφέρονται για περαιτέρω πληροφόρηση επί του θέματος: 4η Αυγούστου, 16 Αυγούστου 1936). Στην περίοδο του Μεταξά έγινε ο μισελληνικός χαρακτήρας της «εθνικής παιδείας» του «ελληνικού» κράτους πλήρως αντιληπτός. Η διεφθαρμένη συμμορία του Γεωργίου Παπαδοπούλου ακολούθησε την ίδια «πολιτική γραμμή»: Δεν είχε κλείσει μήνα η δικτατορία, όταν εξέδωσε τον κατάλογο έργων και συγγραφέων που θεωρούνται «υπό της Επαναστάσεως βλαβεροί δια την ψυχήν των Ελλήνων [διάβασε: Ρωμιών]». Ανάμεσα τους ο «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου, η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, οι «Τρωάδες» και οι «Ικέτιδες» του Ευριπίδη. (Κι αφού η δικτατορία των συνταγματαρχών προκάλεσε την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και παρέδωσε στο «ελληνικό» κράτος «χρέος, το οποίο ανερχόταν στο 20,8% του ΑΕΠ», το οποίο ύστερα γιγαντώθηκε από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, «εγκατέλειψε» την πολιτική σκηνή για να ηρωοποιηθεί δεκάδες χρόνια μετά από τους θιασώτες της εθνικιστικής ιδεολογίας, αποσιωπώντας βέβαια το «ξεπούληµα της Ελλάδας στα ξένα κεφάλαια από τους Συνταγµατάρχες».)

Όμως η πρωτοβουλία για την ριζική μεταρρύθμιση της παιδείας δεν έχει παρθεί από καμία κυβέρνηση της λεγόμενης μεταπολίτευσης. Μέχρι σήμερα δεν αφαιρέθηκε η εθνικιστική παραμυθολογία από το εκπαιδευτικό σύστημα. Όσοι έδωσαν την εντύπωση ότι επιδιώκουν να την πλήξουν, ήρθαν αντιμέτωποι με την εθνικιστική υστερία. (Ο ορθολογισμός δεν απετέλεσε ποτέ το δυνατό σημείο του εθνικισμού.) Γι’αυτό δυσκολεύονται τόσοι Ελλαδίτες να ξεχωρίσουν την ιστορία από την μυθιστορία που έχουν διδαχθεί στα σχολεία, την ιδεολογία από την πραγματικότητα, την Ρωμιοσύνη από τον Ελληνισμό. Η Εθνικιστική καπηλεία του Ελληνισμού αντιτάσσεται στην σύλληψη της φυσιολογικής έννοιας περί έθνους. Ιστορικά και αντικειμενικά αποτελεί ο εθνικισμός μία νεωτερική δυτική ιδεολογία (encyclopedia Britannica, λήμμα: nationalism) που με την ταύτιση του έθνος με το κράτος οδήγησε στην ίδρυση των κρατικών εθνών, που σχέση δεν έχουν βέβαια με τα πολιτισμικά έθνη όπως λόγου χάρη τους Λακότα ή τους Έλληνες. 

Ο πραγματικός αγώνας δεν είναι λοιπόν κομματικός, ιδεολογικός ή θρησκευτικός, αλλά βαθύτατα πολιτισμικός, στρέφεται ιδίως κατά της αφομοίωσης, προσδοκά την αλλαγή έθους και ως εκ τούτου λαμβάνει χώρο μέσα μας, εκεί που έχουν συσσωρευτεί τα διάφορα σκουπίδια του παγκόσμιου μονοθεϊσμού (μοναχισμός, αποκρυφισμός, εθνικισμός, λενινισμός, νεοφιλελεύθερος πολιτιστικός ιμπεριαλισμός και πάει λέγοντας).

«Ο Εθνικισμός είναι η έκφραση της αιμομιξίας, της ειδωλολατρείας, της ψυχασθένειας μας. Ο ‹Πατριωτισμός› είναι η Λατρεία του. Είναι απαραίτητο να επισημάνω ότι με τον ορο ‹Πατριωτισμός› εννοώ εκείνη την συμπεριφορά που καθιστά τον Λαό μας υπεράνω της ανθρωπότητας, υπεράνω της έννοιας της αλήθειας και δικαιοσύνης, κι όχι το ενδιαφέρον για τον Λαό μας, που είναι το ενδιαφέρον για την πνευματική και υλική ευημερία του – κι όχι για την υποδούλωση άλλων Λαών. Ακριβώς όπως η αγάπη για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο που αποκλείει τους υπόλοιπους, δεν αποτελεί αγάπη, έτσι και η αγάπη για την χώρα μας που δεν είναι ταυτόχρονα κι αγάπη για την ανθρωπότητα, δεν αποτελεί αγάπη, αλλά ειδωλολατρία.»

Erich Fromm, The sane Society, Κεφάλαιο 3, Νέα Υόρκη 1955.

Στυλιανός Κ. Αρίστων

 

 

Ελληνική-πολυθεϊστική απάντηση στον Εθνικισμό και Ναζισμό

Advertisements