Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ

Στυλιανός Αρίστων

23 Μαρτίου «2011»

Στην ευρωπαϊκή χώρα της συγκαλυμμένης θεοκρατίας ο παρατηρούμε διάφορα ανησυχητικά φαινόμενα: από εθνικισμούς και ακροδεξιές συνωμοσιολογίες, φασισμούς, ανορθολογισμούς, αρχαιοπληξία, θρησκοληψία, μισαλλοδοξία και φονταμενταλισμός επί καθημερινής βάσεως στην τηλεόραση. Ένα άλλο όμως φαινόμενο που δεν συμβαίνει σε κανένα άλλο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να μετατρέπονται αρχαιοελληνικές τραγωδίες σε… χριστιανικές προφητείες. Ναί, θέλουν να μας πείσουν ότι ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας ήταν «μονοθεϊστές»… και ότι ο Προμηθέας προφήτευσε στην τραγωδία «Προμηθεύς Δεσμώτης» τον ερχομό του Ιησού του Ναζωραίου! Το κείμενο που κακοποιήθηκε από τους θεοκράτες είναι μία τραγωδία του αρχαίου Έλληνα δραματουργού Αισχύλου, του οποίου η τραγωδία διαφέρει έτη φωτός από την υποτιθέμενη θεοφάνεια που έχουν στήσει διάφοροι φανατικοί ρωμιοί.

Περιεχόμενο της Τραγωδίας:

Ο Προμηθέας (ένας Τιτάνας) διέπραξε αδίκημα δίνοντας στους ανθρώπους μεταξύ άλλων τη φωτιά, αμφισβητώντας έτσι κατά κάποιο τρόπο την εξουσία του Δία και την κοσμική τάξη. Γνωρίζει επίσης ένα σημαντικό μυστικό περί της βασιλείας του Θεού, το οποίο όμως δεν θέλει να αποκαλύψει. Ως εκ τούτου, ο Δίας τον τιμωρεί και τον στέλνει στον Άδη (τον κάτω κόσμο), όπου τον δένουν σε έναν βράχο. Μόνος πλέον στον κάτω κόσμο, τον επισκέπτονται οι κόρες του ωκεανού (οι ωκεανίδες) και του προσφέρουν την φιλία τους. Μετά από κάποιες σκηνές ο Προμηθέας εκμυστηρεύεται στις κόρες του ωκεανού το μυστικό του: ο Δίας θα εκθρονιστεί και ο ίδιος θα σωθεί. Όμως για να επαληθευτεί αυτή η προφητεία, δεν κάνει να την μάθει ο Θεός.

Ύστερα τον επισκέπτεται η Ιώ. Ο Προμηθέας της λέει πως ένας γιός της Ήρας θα βάλει ένα τέλος στη βασιλεία του Δία. Επίσης, της λέει ότι ένας απόγονος της Ιώς, από την 13η γενιά της, ένας Ήρωας με τόξο (εννοεί τον Ηρακλή) θα τον ελευθερώσει και θα τον σώσει στο μέλλον. Έτσι κι έγινε.

Ο Αισχύλος δεν αναφέρει ούτε μία φορά τον Γιαχβέ (θεό των ιουδαιοχριστιανών) ή το όνομα «Ιησούς». Αυτό βεβαίως είναι φυσιολογικό, αφού ο ποιητής

1) ήταν έλληνας, όχι εβραίος.
2) η θρησκεία του ήταν η ελληνική, όχι η εβραϊκή.
3) λάτρευε τον θεό των Ελλήνων (Δίας), όχι των Χριστιανών (Γιαχβέ)
4) ήταν
ποιητής, όχι προφήτης

Έγραψε μία τραγωδία, η οποία δεν πραγματοποιείται στον πραγματικό χρόνο, αλλά μυθική εποχή. Όμως, οι απατεώνες συνδέουν τη γέννηση του Ιησού με τις δεκατρείς γενιές… Ο Ιησούς εμφανίστηκε, λένε, όταν «πέρασαν δεκατρείς γενιές». Δεν μας λένε όμως από ποιά χρονιά άρχισαν τη μέτρηση των γενεών. Από ποια εποχή άρχισαν να μετρούν τις δεκατρείς γενιές; Αφού το όλο σενάριο λαμβάνει χώρα στην εποχή των Ηρώων, είναι μια τραγωδία, την οποία ο ποιητής στολίζει με θεούς και ήρωες. Ο ίδιος ο Προμηθέας δεν προφήτευσε τίποτα, ούτε υπάρχει σχετική προφητεία για τον ερχομό του ραββίνου Ιησού στον ελληνισμό. Ο Ποιητής απλά ντύνει την τραγωδία του με «πρόσωπα» της ελληνικής θρησκείας και εφευρίσκει μια «προφητεία» για να αναπτύσσει την τραγωδία του Προμηθέα, όπως την επιθυμεί.

Αυτά βέβαια δεν τολμούν να τα πούνε πουθενά αλλού στην Ευρώπη, γιατί το επίπεδο εκεί δεν επιτρέπει τέτοιες «τρέλες». Στην Ελλάδα όμως μπορούν και βασίζονται στην ημιμάθεια που καλλιέργησαν τα τελευταία 1500 χρόνια. Θεωρούν ότι οι έλληνες πραγματικά πίστευαν στους μύθους τους και μάλιστα με την ίδια αφέλεια με την οποία οι χριστιανοί πιστεύουν στους δικούς τους μύθους (δημιουργία του κόσμου εκ του μηδενός, αδάμ και εύα κλπ.), αν και οι ίδιοι δεν τους θεωρούν μύθους, αλλά θεία αποκάλυψη.

Άλλοι χτύπησαν το κεφάλι τους στον τοίχο και ισχυρίζονται ότι… οι ίδιοι οι θεοί του ελληνισμού προφήτευσαν ότι θα έλθει ο Ιησούς, ο «Θεάνθρωπος». Η απόλυτη αποβλάκωση.

Εδώ η χάρη ή αν θέλετε η κατάντια τους έφτασε σε σημείο να ισχυρίζονται ότι και ο Κομφούκιος.. προφήτευσε τη γέννηση του ραββίνου Ιησού. Μ‘ αυτές τις κακόγουστες φάρσες τους απλά δηλώνουν άσχετοι και δείχνουν να αμφιβάλλουν για το αληθές του δόγματος τους, αφού νιώθουν την ανάγκη να πείσουν με περαιτέρω ψέματα και κόλπα τις μάζες για τη θρησκεία τους, δείχνοντας έτσι τί είδος ανθρώπων θέλουν να προσεγγίσουν. Έχουν κηρύξει ηθική πτώχευση, και δεν το γνωρίζουν. Όταν μία αντίληψη ή στη δική τους περίπτωση μία θρησκεία βασίζεται στο ψεύδος πρέπει συνεχώς να παράγει νέα ψέματα για να διατηρηθεί όρθια. Μάλλον τα θαύματα, οι αποκαλύψεις και οι θρύλοι δεν αρκούν για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των πιστών, έπρεπε να κατασκευαστεί μία νέα προφητεία. Είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα κατασκευάσουν πολλές άλλες «προφητείες» και «υπερφυσικά σουξέ» στην προσπάθεια τους να εμφανίσουν το δόγμα τους ως επίκαιρο. Προχθές ο Πλάτων, χθές η Σίβυλλα, σήμερα ο Αισχύλος, αύριο ίσως ο Όμηρος. Στο τέλος όμως θα χάσουν τη μάχη με τον χρόνο.

Advertisements