Η προφητεία του Προμηθέα

Στην ευρωπαϊκή χώρα της συγκαλυμμένης θεοκρατίας παρατηρούμε διάφορα ανησυχητικά φαινόμενα: η εκκλησία έχει λόγο στα «εθνικά θέματα», κρατά τον πολιτικό κόσμο όμηρό των στερεότυπων της και οι «πνευματικοί» δίνουν πολιτικές συμβουλές στους πολιτικούς – πιστούς. Ένα άλλο όμως φαινόμενο που δεν συμβαίνει σε κανένα άλλο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να μετατρέπονται ελληνικές τραγωδίες σε… χριστιανικές προφητείες. Ναί, δε θέλουν μόνο να μας πείσουν ότι ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας ήταν «μονοθεϊστές», αλλά και ότι ο Προμηθέας προφήτευσε στην τραγωδία «Προμηθεύς Δεσμώτης» τον ερχομό του Ιησού του Ναζωραίου. Ο «Προμηθεύς Δεσμώτης», το κείμενο που κακοποιείται από τους θεοκράτες, είναι μία τραγωδία του αρχαίου Έλληνα δραματουργού Αισχύλου, στην οποία πραγματεύεται εντελώς διαφορετικά ζητήματα και δεν αναφέρεται επ‘ ουδενί στην υποτιθέμενη θεοφάνεια του Τζεσούα ή Γιεσούα μπεν Γιοσέφ ή Ιησού, όπως επιμένουν να ισχυρίζονται διάφοροι Ρωμιοί φονταμενταλιστές και εσωτεριστές. Εξάλλου δεν απασχολούσε καμία σωτηρολογία και κανένας μασιάχ/μεσσίας (מָשִׁיחַ) τον Αισχύλο.

Περιεχόμενο της Τραγωδίας:

Ο Προμηθέας (ένας Τιτάνας) διέπραξε αδίκημα δίνοντας στους ανθρώπους μεταξύ άλλων τη φωτιά, αμφισβητώντας έτσι κατά κάποιο τρόπο την εξουσία του Δία και την κοσμική τάξη. Επίσης γνωρίζει ένα σημαντικό μυστικό για τη βασιλεία του θεού, το οποίο όμως δεν θέλει να αποκαλύψει. Τότε ο Δίας θύμωσε πολύ και αποφάσισε να τιμωρήσει τον Προμηθέα. Τον έδεσε σε έναν βράχο στο όρος Καύκασο και έστελνε κάθε μέρα έναν αετό να του τρώει το συκώτι. Μόνος πλέον τον επισκέπτονται οι κόρες του Ωκεανού (οι Ωκεανίδες) και του προσφέρουν τη φιλία τους. Τελικά ο Προμηθέας εκμυστηρεύεται στις κόρες του Ωκεανού το μυστικό του: ο Δίας θα εκθρονιστεί και ο ίδιος θα σωθεί. Όμως για να επαληθευτεί η προφητεία, δεν κάνει να τη μάθει ο θεός. Ύστερα τον επισκέπτεται η Ιώ. Ο Προμηθέας της λέει ότι ένας γιός της Ήρας θα βάλει τέλος στη βασιλεία του Δία. Επίσης, της λέει ότι ένας απόγονός της που θα ανήκει στην 13η γενιά της, ένας Ήρωας με τόξο (εννοεί τον Ηρακλή) θα τον ελευθερώσει. Και έτσι έγινε

Ο Αισχύλος δεν αναφέρει ούτε μία φορά τον Γιαχβέ (θεό των ιουδαιοχριστιανών) ή το όνομα «Ιησούς». Αυτό βεβαίως είναι φυσιολογικό, αφού ο ποιητής

1) ήταν Έλληνας, όχι Εβραίος.
2) η θρησκεία του ήταν η ελληνική, όχι η εβραϊκή.
3) λάτρευε το θεό των Ελλήνων (Δίας), όχι των Χριστιανών (Γιαχβέ)
4) ήταν
ποιητής, όχι προφήτης

Τα γεγονότα στην τραγωδία λαμβάνει χώρα στον χρόνο των μύθων (και όχι των ανθρώπων), ο οποίος στηρίζεται σε μια τελείως διαφορετική αντίληψη. Όμως οι απατεώνες εν Χριστώ συνδέουν την υποτιθέμενη γέννηση του Ιησού με τις δεκατρείς γενιές… Ο Ιησούς εμφανίστηκε, λένε, όταν «πέρασαν δεκατρείς γενιές». Δεν μας λένε όμως από πότε μετράνε τις γενιές. Από ποια χρονιά ή εποχή άρχισαν να μετράνε τις δεκατρείς γενιές; Αφού το όλο «σενάριο» λαμβάνει χώρα στην εποχή των Ηρώων, είναι μια τραγωδία, την οποία στολίζει ο ποιητής με θεούς και ήρωες. Ο ίδιος ο Προμηθέας δεν προφήτευσε τίποτα, ούτε υπάρχει σχετική προφητεία για τον ερχομό του ραββίνου Τζεσουά στον ελληνισμό. Ο Αισχύλος απλά εισάγει στην τραγωδία του γνωστά «πρόσωπα» της ελληνικής θρησκείας και του μύθου και επινοεί μια «προφητεία» για να διαμορφώσει τις διαφορετικές γραμμές δράσης όπως επιθυμεί.

Δεν είναι λοιπόν «προφητεία». Η τραγωδία δεν πραγματεύεται τον ιουδαϊκό μεσσιανισμό. Τί γελοία πράγματα είναι αυτά; Αυτά βέβαια δεν τολμούν να τα πούνε πουθενά αλλού στην Ευρώπη, γιατί το επίπεδο εκεί δεν επιτρέπει τέτοιες τρέλες. Στην Ελλάδα όμως μπορούν και βασίζονται στην ημιμάθεια και τον ανορθολογισμό που καλλιέργησαν τα τελευταία 1500 χρόνια. Μάλλον νομίζουν ότι οι Ὲλληνες πραγματικά πίστευαν στους μύθους τους και μάλιστα με την ίδια αφέλεια με την οποία οι χριστιανοί πιστεύουν στους δικούς τους μύθους (δημιουργία του κόσμου εκ του μηδενός, ο Αδάμ και η Εύα κλπ.), αν και οι ίδιοι δεν τους θεωρούν μύθους, αλλά θεία αποκάλυψη. Άλλοι πάλι χτύπησαν το κεφάλι τους στον τοίχο και ισχυρίζονται ότι… οι ίδιοι οι θεοί του ελληνισμού προφήτευσαν ότι «θα έλθει ο Ιησούς», ο «θεάνθρωπος». Η απόλυτη αποβλάκωση.

Εδώ η χάρη ή αν θέλετε η κατάντια τους φτάνει σε σημείο να ισχυρίζονται ότι και ο Κομφούκιος.. προφήτευσε τη γέννηση του ραββίνου Ιησού. Μ‘ αυτές τις κακόγουστες φάρσες απλά δηλώνουν άσχετοι και δείχνουν να αμφιβάλλουν για το αληθές του δόγματος τους, αφού νιώθουν την ανάγκη να πείσουν με περαιτέρω κόλπα τις μάζες για τη θρησκεία τους, δείχνοντας έτσι τι είδος ανθρώπους θέλουν να προσεγγίσουν. Έχουν κηρύξει ηθική πτώχευση και ούτε καν το γνωρίζουν. Όταν μια αντίληψη ή θρησκεία βασίζεται στο ψεύδος, χρειάζεται συνεχώς νέα ψέματα για να διατηρηθεί όρθια. Τα θαύματα, οι αποκαλύψεις, προφητείες και θρύλοι δεν αρκούν μάλλον για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των πιστών και να τους κρατήσουν εκεί που τους θέλουν, έπρεπε να κατασκευαστεί μια νέα φόρμουλα, μια νέα «προφητεία». Είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα κατασκευάσουν πολλές άλλες «προφητείες» και διάφορα άλλα «υπερφυσικά σουξέ» στην απελπισμένη προσπάθεια τους να εμφανίσουν το δόγμα τους ως επίκαιρο και σωστό. Προχθές ο Πλάτων, χθές η Σίβυλλα, σήμερα ο Αισχύλος, αύριο ο Όμηρος και κάποια στιγμή ίσως και ο J. R. R. Tolkien. Στο τέλος όμως θα χάσουν τη μάχη με το χρόνο. Όλα τα ψέματα έχουν ημερομηνία λήξης. Αν μας διδάσκει κάτι ο «Προμηθεύς Δεσμώτης», είναι ότι η κάθε τυραννία έχει ένα τέλος. Αυτό είναι ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα για τους ανθρώπους, αφού σημαίνει πως και η χριστιανική τυραννία κάποτε θα τελειώσει.

Στυλιανός Αρίστων, 23 Μαρτίου «2011»